رفتن به بالا

سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • جمعه ۲۴ آذر ۱۳۹۶
  • الجمعة ۲۶ ربيع أول ۱۴۳۹
  • 2017 Friday 15 December
تهران لطیف
١٠(°C)
وزش باد ٩(mph)
فشار ٢۶.٠۵(in)
محدوده دید ۶.٠(mi)
اشعه فرابنفش 0-Low
رطوبت ٢۶.٠۵(in)
  • سه شنبه ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۶ - ۱۷:۲۳
  • کد خبر : 34025
  • مشاهده : 98 بازدید
  • خبر مهم3
  • چاپ خبر : موازنه و فضا به ونفع رئیسی تغییر کرده

پرویز امینی، کارشناس مسائل سیاسی در کانال تلگرامی خود نوشت: تغییرات جدید در فضای انتخابات انتخابات وارد فاز جدیدی شده است. با کنار رفتن قالیباف  و  کنار رفتن جهانگیری و کم اثر بودن میرسلیم و هاشمی طبا ولو تا پایان در انتخابات بمانند، انتخابات تنها دو کاندیدای اصلی دارد  و دو قطبی رییسی و روحانی […]

پرویز امینی، کارشناس مسائل سیاسی در کانال تلگرامی خود نوشت:

تغییرات جدید در فضای انتخابات

انتخابات وارد فاز جدیدی شده است. با کنار رفتن قالیباف  و  کنار رفتن جهانگیری و کم اثر بودن میرسلیم و هاشمی طبا ولو تا پایان در انتخابات بمانند، انتخابات تنها دو کاندیدای اصلی دارد  و دو قطبی رییسی و روحانی متن انتخابات را شکل می دهد. بنابراین  احتمال دو مرحله شدن انتخابات تا سطح زیادی منتفی شده است و ما باید در انتظار انتخابات یک مرحله ای باشیم و  هر کاندیدا برای پیروزی به رای بعلاوه ۵۰ درصدی نیاز دارد که کار انتخابات را پیچیده می کند.

دومین تغییر در انتخابات، تغییر در موازنه اجتماعیِ  میدانی و کف خیابانی  بین رییسی و روحانی  است که اجتماعات اصفهان و علی الخصوص اجتماع مصلی تهران رییسی، این موازنه و فضا را به نفع او تغییر داده است  و توانسته بار مثبت روانی در هواداران و بدنه اجتماعی خود ایجاد کند. روحانی تاکنون موفق به ایجاد چنین هماوردی اجتماعی با رییسی نشده است و در مقام مقایسه اجتماعات روحانی با اجتماعات رییسی قابل مقایسه نیست. اجتماع رییسی در مصلا  با تراکم جمعیتی بالا که تخمین های چند صد هزاری برای آن زده می شود در مقایسه با اجتماع حداکثر بیست هزار نفری روحانی در تهران در ورزشگاه آزادی،  شرایط  را برای ایجاد یک موج پرقدرت اجتماعی به نفع او  بوجود آورده است. خصوصا این که نارضایتی از روحانی در طول انتخابات همیشه بالا بوده است و “نه به روحانی ” ظرفیت دارد که  این موج اجتماعی به نفع رییسی را تقویت کند. فرصت  اجتماع مشهد در روز چهارشنبه با حضور قالیباف و رییسی می تواند به موج شکل گرفته شتاب ببخشد و  تکان موثری در آراء پدید بیاورد.

مسئله مهم دیگر این است که روحانی تا روز جمعه فاقد ابتکار عمل موثر برای  ایجاد موازنه اجتماعی برابر با رییسی است و همچنین فاقد ظرفیت های سلبی برای مهار این موج اجتماعی می باشد. ظرفیت سازی از طریق رادیکالیسم برای روحانی نیز اشباع شده است و افراط در این قضیه اثری معکوس دارد. تنها محدودیت رییسی زمان است . چرا که تبلیغات رسمی صبح پنج شنبه پایان می یابد و این جریان برای این مسئله باید برنامه فشرده و متراکمی  داشته باشد.  تصویرسازی از این اجتماعات بزرگ در رسانه های مردمی و نیز گفتگوهای حضوری و میدانی  با مردم و تمرکز بر نه به روحانی  می تواند  محدودیت زمانی مذکور را تا حد زیادی جبران کند.  برای این جریان در حال حاضر زمان مهمترین سرمایه است.

اخبار مرتبط

نظرات

سرمقاله

احسان محمدی؛

ژست پرطرفدار این روزها؛ روحانی رای من رو پس بده!

این روزها موجی شکل گرفته که برخی از چهره ها با انتشار عکس هایی نادم و سرخورده می گویند که از رای به «روحانی» در انتخابات ریاست جمهوری پشیمان هستند. به دلایل متعدد از این اتفاق خوشحال هستم. 1-  در جریان کارزار انتخابات از حسن روحانی دفاع کردم. تنها دستاورد شخصی ام یک شیرکاکائو و کیک یزدی بود. به همراه تعدادی از فعالان رسانه ای به یک همایش دعوت شدم و بعد از چند دقیقه که احساس کردم به آن فضا تعلق ندارم و به روحانی در طمع و آرزوی پُست و صندلی و موقعیت فردی رای نداده ام، بدون اینکه موز بردارم! بیرون آمدم. این را خط اول نوشتم چون می دانم کسانی خیز برداشته اند که بگویند آره آقا! به شما رسیدن که این حرفا رو می زنید! شما نگید کی بگه! 2- هیچوقت اعتقاد نداشتم که روحانی سوپرمن است و اگر رئیس جمهور شود مهربانی دست زیبایی را خواهد گرفت و کلا" کشور گلستان می شود! در همان روزهای پرشور و رقابت تنگاتنگ بارها نوشتم: «چشم معجزه از او ندارم و احساس نمی کنم که با یک رای به او از این پس دست هایم را توی جیبم فرو می برم و طلبکار می ایستم تا او همه مشکلات کشور را حل کند». هیچکس به تنهایی قادر به حل مشکلات این کشور نیست. چون برای ایجاد مشکلات گروه ها، چهره ها و افراد مختلفی زحمت می کشند! 3- سیاست علم بازی با کارت های «موجود» است نه «مطلوب». ما در ظرف «زمان» تصمیم گرفتیم به حسن روحانی رای بدهیم و به باورمان از میان گزینه های موجود در آن رقابت سیاستمدار عملگراتری بود. دستکم برای تصمیم خودمان احترام قائل شویم و اینقدر زود عرق مان سرد نشود و توبه نامه منتشر نکنیم! 4 - وفاداری همیشه از غر زدن و ناامیدشدن کار دشوارتری است. کار دشوار را انجام بدهیم و فراموش نکنیم به عنوان یک شهروند فقط "رای دادن" کافی نیست. خود ما از روز پیروزی روحانی تا چه اندازه شهروند بهتری بوده ایم؟ قانون را رعایت کرده ایم؟ مالیات مان را درست پرداخت کرده ایم؟ بهتر رانندگی کرده ایم؟ ... چرا وقتی خودمان بهتر نمی شویم انتظار داریم بقیه درست رفتار کنند و به همه قول هایشان وفادار بمانند؟ 5-  من هم به عملکرد روحانی نقدهای جدی دارم. بارها هم نوشته ام که ادامه این روند نه فقط خسارت به او و دولتش که به تلاطم انداختن حاکمیت است. او با علم به دشواری ها پا به این عرصه گذاشت و دستکم انتظار می رود وقتی نمی تواند کاری انجام بدهد دلایل «نمی توانند» یا نام آنها که «نمی گذارند» را روشن و صریح به مردمی که به او اعتماد کردند بگوید. 6 - ما مردمی به شدت مستعد «ناامید» شدن هستیم. به جای تلاش برای یافتن نشانه های «امید» تشنه بازنشر خبرهای بد هستیم. انگار از بد کردن حال هم انرژی می گیریم. انگار وقتی زهری توی وجودمان است باید مثل ویروس سرماخوردگی به کس دیگری منتقلش کنیم شاید حالمان بهتر ...

تازه ترین اخبار