رفتن به بالا

سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۲۹ بهمن ۱۳۹۶
  • الأحد ۲ جماد ثاني ۱۴۳۹
  • 2018 Sunday 18 February
تهران لطیف
٨(°C)
وزش باد ٩(mph)
فشار ٢۵.٨۵(in)
محدوده دید ۶.٠(mi)
اشعه فرابنفش 0-Low
رطوبت ٢۵.٨۵(in)
  • سه شنبه ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۶ - ۱۹:۱۴
  • کد خبر : 34035
  • مشاهده : 85 بازدید
  • سرمقاله
  • چاپ خبر : ریشه های اقدام فداکارانه قالیباف

مهدی محمدی عضو شورای مرکزی جبهه مردمی نیروهای انقلاب اسلامی گفت: اقدام محمد باقر قالیباف در کناره گیری از انتخابات با وجود اینکه شرایط وی از حیث اقبال مردمی خوب بود، محصول یک مجاهدت و تحلیل عمیق از شرایط افکار عمومی کشور در آستانه روز ۲۹ اردیبهشت بود. وی افزود: به نظر می رسد اقدام […]

مهدی محمدی عضو شورای مرکزی جبهه مردمی نیروهای انقلاب اسلامی گفت: اقدام محمد باقر قالیباف در کناره گیری از انتخابات با وجود اینکه شرایط وی از حیث اقبال مردمی خوب بود، محصول یک مجاهدت و تحلیل عمیق از شرایط افکار عمومی کشور در آستانه روز ۲۹ اردیبهشت بود.

وی افزود: به نظر می رسد اقدام آقای قالیباف دو مبنای کلی داشت، نخست اینکه ریزش آرا آقای روحانی به دلیل نارضایتی عمومی از وضع کشور و اینکه وی نتوانست امیدی نسبت به آینده در دل مردم ایجاد کند شدید بود. فرض بر این بود که اگر یک شوکی به صحنه انتخابات وارد شود این ریزش با شتاب بیشتری رخ داده و در روزهای آینده می تواند ریزش آرا آقای روحانی تا به حدی برساند که انتخابات در مرحله اول به نفع جبهه انقلاب رقم بخورد.

محمدی ادامه داد: دومین دلیل این بود که وحدت نیروهای انقلاب و کسانی که به دنبال احیای حقوق مردم و اقتصاد کشور هستند در چنین شرایطی موضوعیت جدی دارد، وقتی این وحدت و اتفاق نظر بین نیروهای انقلابی و کسانی که معتقدند باید مدیریت فعلی کشور را از دست اشراف نجات داد، شکل بگیرد خود می تواند یک هم افزایی را در کشور ایجاد کرده و در بسترهای اجتماعی نیز اثر خود را خواهد گذاشت.

عضو شورای مرکزی جبهه مردمی تصریح کرد: تلاش برای شتاب دادن به روند سریع ریزش آرا روحانی و ایجاد اجتماع و وحدت بین نیروهای انقلابی و منتقدان وضع موجود ریشه اصلی اقدام فداکارانه و مجاهدانه تصمیم آقای قالیباف بود.

اخبار مرتبط

نظرات

سرمقاله

بررسی تاریخی مبارزات جنبش دانشجویی؛

جنبشِ ضد استعماری

بررسی تاریخی مبارزات جنبش دانشجویی در ایران علیه دخالت و غارتگری بیگانگان: جنبشِ ضد استعماری «جنبش دانشجویی در ایران طی سالیان متمادیِ حرکت خود فراز و فرودهایی داشته است. نکته‌ی مهم در این میان توجه این جنبش به مسائل و مشکلات مردم و کشور طی برهه‌های گوناگون و نقش‌آفرینی دانشجویان در مقاطع حساس تاریخی است. یکی از مسائل مورد توجه این جنبش مقابله‌ و مبارزه‌ی آن با «استعمار» و زیاده‌خواهی قدرت‌های مستکبر غربی بوده است.پایگاه اطلاع‌رسانی KHAMENEI.IR در یادداشت زیر چند فراز تاریخی مهم مبارزات ضداستعماری جنبش دانشجویی را مورد بررسی قرار داده است.» ۱- مقدمه اگرچه دانشگاه، مؤسسه‌ای علمی - آموزشی است، اما دانشجویان همانند سایر اقشار اجتماعی علاوه بر وظیفه‌ی تخصصی خود که تحصیل و تحقیق می‌باشد، به‌عنوان عضوی از جامعه‌ی انسانی در قبال سرنوشت جامعه و مناسبات سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی موجود حساسیت دارند و واکنش نشان می‌دهند و به این ترتیب وارد عرصه‌ی سیاست می‌شوند. در طی سال‌های تأسیس دانشگاه در ایران تا پیروزی انقلاب اسلامی، مهم‌ترین مشکلات جامعه‌ی ایران شامل استعمار خارجی و وابستگی حکومت، استبداد سیاسی، نابرابری اجتماعی و بحران هویت فرهنگی بوده است. لذا همانند بسیاری از کشورهای در حال توسعه، جنبه‌های ضد استعماری جنبش دانشجویی در ایران به‌عنوان شاخص‌ترین وجه مشترک اهداف دانشجویانِ مبارز و تشکل‌های سیاسی دانشجویی در طیف‌های مختلف چپ‌گرا، ملی‌گرا و اسلام‌گرا بوده است. سابقه‌ی تاریخی تعرضات و دخالت قدرت‌های بزرگ به‌ویژه روسیه و انگلستان در امور داخلی ایران از دوره‌ی قاجاریه و غارت منابع اقتصادی، تجزیه‌ی بخش‌هایی از سرزمین‌های ایران، اِعمال حق کاپیتولاسیون و تحقیر ملت ایران باعث شده که از همان زمان یکی از مشکلات عمده‌ی جامعه‌ی ایران، استعمار و دخالت بیگانگان تلقی شود. دخالتی که عقب‌ماندگی جامعه و وابستگی حکومت‌ها را در پی داشته که از آن جمله، روی کار آمدن رضاشاه به‌واسطه‌ی حمایت انگلستان در پی کودتای ۳ اسفند ۱۲۹۹ بوده است. لذا در اغلب فعالیت‌ها و تجمعات دانشجویی، موضوع وابستگی حکومت رضاشاه مورد اعتراض بود. ۲- مبارزات ضد استعماری جنبش دانشجویی در دهه ۱۳۲۰ با اشغال ایران در شهریور ۱۳۲۰ توسط کشورهای انگلستان، اتحاد جماهیر شوروی و آمریکا در جنگ جهانی دوم به بهانه‌ی مقابله با پیشروی هیتلر، هر یک از دولت‌های اشغالگر با استفاده از ابزارهای مختلف نظامی، سیاسی و اقتصادی برای گسترش حوزه‌ی نفوذشان در ایران، به‌ویژه در موضوع نفت رقابت می‌کردند. مشکلات ناشی از حضور بیگانگان و جنگ منجر به ناامنی، رکود صادرات، تورم شدید، کمبود ارزاق و گسترش فقر و بیماری در کشور شده بود. در این دوران عوامل استعمار در قالب دربار، پوششی برای شاه جوان تشکیل دادند و از جانب او سخن می‌گفتند؛ دولت‌ها از ملت جدا بودند و اتکایی به مردم نداشتند. در واکنش به این مشکلات، دانشجویان چپ‌گرا و وابسته به حزب توده ضمن آنکه از بیان وابستگی به شوروی خودداری می‌کردند، عمده‌ی فعالیت خود را بر محور مبارزه با امپریالیسم و استعمار غرب و موضوع عدالت اجتماعی قرار داده بودند. از ابتدای دهه‌ی ۱۳۲۰ جمعی از دانشجویان اسلام‌گرای دانشگاه تهران که برای دفاع از هویت دینی، انجمن اسلامی دانشجویان را ...

تازه ترین اخبار