رفتن به بالا

سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • پنجشنبه ۲۳ آذر ۱۳۹۶
  • الخميس ۲۵ ربيع أول ۱۴۳۹
  • 2017 Thursday 14 December
تهران لطیف
٨(°C)
وزش باد آرام
فشار ٢۶.١۵(in)
محدوده دید ۶.٠(mi)
اشعه فرابنفش 3-Moderate
رطوبت ٢۶.١۵(in)
  • سه شنبه ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۶ - ۱۹:۱۴
  • کد خبر : 34035
  • مشاهده : 78 بازدید
  • سرمقاله
  • چاپ خبر : ریشه های اقدام فداکارانه قالیباف

مهدی محمدی عضو شورای مرکزی جبهه مردمی نیروهای انقلاب اسلامی گفت: اقدام محمد باقر قالیباف در کناره گیری از انتخابات با وجود اینکه شرایط وی از حیث اقبال مردمی خوب بود، محصول یک مجاهدت و تحلیل عمیق از شرایط افکار عمومی کشور در آستانه روز ۲۹ اردیبهشت بود. وی افزود: به نظر می رسد اقدام […]

مهدی محمدی عضو شورای مرکزی جبهه مردمی نیروهای انقلاب اسلامی گفت: اقدام محمد باقر قالیباف در کناره گیری از انتخابات با وجود اینکه شرایط وی از حیث اقبال مردمی خوب بود، محصول یک مجاهدت و تحلیل عمیق از شرایط افکار عمومی کشور در آستانه روز ۲۹ اردیبهشت بود.

وی افزود: به نظر می رسد اقدام آقای قالیباف دو مبنای کلی داشت، نخست اینکه ریزش آرا آقای روحانی به دلیل نارضایتی عمومی از وضع کشور و اینکه وی نتوانست امیدی نسبت به آینده در دل مردم ایجاد کند شدید بود. فرض بر این بود که اگر یک شوکی به صحنه انتخابات وارد شود این ریزش با شتاب بیشتری رخ داده و در روزهای آینده می تواند ریزش آرا آقای روحانی تا به حدی برساند که انتخابات در مرحله اول به نفع جبهه انقلاب رقم بخورد.

محمدی ادامه داد: دومین دلیل این بود که وحدت نیروهای انقلاب و کسانی که به دنبال احیای حقوق مردم و اقتصاد کشور هستند در چنین شرایطی موضوعیت جدی دارد، وقتی این وحدت و اتفاق نظر بین نیروهای انقلابی و کسانی که معتقدند باید مدیریت فعلی کشور را از دست اشراف نجات داد، شکل بگیرد خود می تواند یک هم افزایی را در کشور ایجاد کرده و در بسترهای اجتماعی نیز اثر خود را خواهد گذاشت.

عضو شورای مرکزی جبهه مردمی تصریح کرد: تلاش برای شتاب دادن به روند سریع ریزش آرا روحانی و ایجاد اجتماع و وحدت بین نیروهای انقلابی و منتقدان وضع موجود ریشه اصلی اقدام فداکارانه و مجاهدانه تصمیم آقای قالیباف بود.

اخبار مرتبط

نظرات

سرمقاله

احسان محمدی؛

ژست پرطرفدار این روزها؛ روحانی رای من رو پس بده!

این روزها موجی شکل گرفته که برخی از چهره ها با انتشار عکس هایی نادم و سرخورده می گویند که از رای به «روحانی» در انتخابات ریاست جمهوری پشیمان هستند. به دلایل متعدد از این اتفاق خوشحال هستم. 1-  در جریان کارزار انتخابات از حسن روحانی دفاع کردم. تنها دستاورد شخصی ام یک شیرکاکائو و کیک یزدی بود. به همراه تعدادی از فعالان رسانه ای به یک همایش دعوت شدم و بعد از چند دقیقه که احساس کردم به آن فضا تعلق ندارم و به روحانی در طمع و آرزوی پُست و صندلی و موقعیت فردی رای نداده ام، بدون اینکه موز بردارم! بیرون آمدم. این را خط اول نوشتم چون می دانم کسانی خیز برداشته اند که بگویند آره آقا! به شما رسیدن که این حرفا رو می زنید! شما نگید کی بگه! 2- هیچوقت اعتقاد نداشتم که روحانی سوپرمن است و اگر رئیس جمهور شود مهربانی دست زیبایی را خواهد گرفت و کلا" کشور گلستان می شود! در همان روزهای پرشور و رقابت تنگاتنگ بارها نوشتم: «چشم معجزه از او ندارم و احساس نمی کنم که با یک رای به او از این پس دست هایم را توی جیبم فرو می برم و طلبکار می ایستم تا او همه مشکلات کشور را حل کند». هیچکس به تنهایی قادر به حل مشکلات این کشور نیست. چون برای ایجاد مشکلات گروه ها، چهره ها و افراد مختلفی زحمت می کشند! 3- سیاست علم بازی با کارت های «موجود» است نه «مطلوب». ما در ظرف «زمان» تصمیم گرفتیم به حسن روحانی رای بدهیم و به باورمان از میان گزینه های موجود در آن رقابت سیاستمدار عملگراتری بود. دستکم برای تصمیم خودمان احترام قائل شویم و اینقدر زود عرق مان سرد نشود و توبه نامه منتشر نکنیم! 4 - وفاداری همیشه از غر زدن و ناامیدشدن کار دشوارتری است. کار دشوار را انجام بدهیم و فراموش نکنیم به عنوان یک شهروند فقط "رای دادن" کافی نیست. خود ما از روز پیروزی روحانی تا چه اندازه شهروند بهتری بوده ایم؟ قانون را رعایت کرده ایم؟ مالیات مان را درست پرداخت کرده ایم؟ بهتر رانندگی کرده ایم؟ ... چرا وقتی خودمان بهتر نمی شویم انتظار داریم بقیه درست رفتار کنند و به همه قول هایشان وفادار بمانند؟ 5-  من هم به عملکرد روحانی نقدهای جدی دارم. بارها هم نوشته ام که ادامه این روند نه فقط خسارت به او و دولتش که به تلاطم انداختن حاکمیت است. او با علم به دشواری ها پا به این عرصه گذاشت و دستکم انتظار می رود وقتی نمی تواند کاری انجام بدهد دلایل «نمی توانند» یا نام آنها که «نمی گذارند» را روشن و صریح به مردمی که به او اعتماد کردند بگوید. 6 - ما مردمی به شدت مستعد «ناامید» شدن هستیم. به جای تلاش برای یافتن نشانه های «امید» تشنه بازنشر خبرهای بد هستیم. انگار از بد کردن حال هم انرژی می گیریم. انگار وقتی زهری توی وجودمان است باید مثل ویروس سرماخوردگی به کس دیگری منتقلش کنیم شاید حالمان بهتر ...

تازه ترین اخبار