رفتن به بالا

سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • جمعه ۲۸ مهر ۱۳۹۶
  • الجمعة ۲۹ محرم ۱۴۳۹
  • 2017 Friday 20 October
تهران لطیف
١٧(°C)
وزش باد آرام
فشار ٢۶.١٣(in)
محدوده دید ۶.٠(mi)
اشعه فرابنفش 2-Low
رطوبت ٢۶.١٣(in)
  • سه شنبه ۲۳ خرداد ۱۳۹۶ - ۱۳:۳۷
  • کد خبر : 35649
  • مشاهده : 101 بازدید
  • پیشخوان
  • چاپ خبر : آیا لاریجانی، انصاری و کواکبیان هنوز موافق تشکیل وزارت ورزش و جوانان هستند؟/چرخش صد و هشتاد درجه ای/آیا مشکل از احمدی نژاد بود؟!

از آنجا که تشکیل سه وزارتخانه فوق در دولت دهم و مجلس هشتم، به تصویب رسید، بازخوانی دیدگاه موافقان تشکیل این وزارتخانه‌ها مهم به نظر می‌رسد.

به گزارش حامی خبر؛ حسینعلی امیری معاون پارلمانی دولت یازدهم، از تهیه سه لایحه در دولت برای تفکیک سه وزارتخانه راه و شهرسازی، صنعت، معدن و تجارت و ورزش و جوانان خبر داده و گفته است:‌  بر اساس این لوایح   وزارت راه و شهرسازی به دو وزارتخانه راه و ترابری و مسکن و شهرسازی؛ همچنین وزارتخانه صنعت، ‌معدن و تجارت به دو وزارتخانه صنعت، معدن و بازرگانی و وزارت ورزش و جوانان نیز به وزارتخانه ورزش و سازمان ملی جوانان تفکیک و تبدیل می‌شوند.

از آنجا که تشکیل سه وزارتخانه فوق در دولت دهم و مجلس هشتم، به تصویب رسید، بازخوانی دیدگاه موافقان تشکیل این وزارتخانه‌ها مهم است.

البته در بین سه وزارتخانه راه و شهرسازی، صنعت، معدن و تجارت و ورزش و جوانان، ماجرای وزارت ورزش و جوانان کاملا متفاوت است. چون این وزارتخانه در قالب طرح و با پیشنهاد نمایندگان مجلس هشتم و با وجود مخالفت دولت دهم به قانون تصویب شد.

ضمن آن که تشکیل وزارت ورزش و جوانان، اولین گام عملی در زمینه اجرای حکم قانون برنامه پنجم در کوچک‌سازی دولت بود. دولت دهم چند ماه بعد از طرح مجلس هشتم برای تشکیل وزارت ورزش و جوانان اقدام به ارائه لوایح برای ادغام چند وزارتخانه اقتصادی کرد.

با این حال در دی‌ماه سال ۱۳۸۹ که مجلس هشتم طرح تشکیل وزارت ورزش و جوانان را مطرح کرد، دولت دهم به شدت با آن مخالف بود اما با اصرار نمایندگان منتقد دولت از جمله مصطفی کواکبیان (نماینده فعلی مجلس دهم) و علی‌اکبر اولیاء (معاون فعلی سازمان امور اداری و استخدامی) و حمایت علی لاریجانی این طرح به قانون تبدیل شد.

اما رئیس دولت دهم که با این طرح مخالف بود، در ابلاغ این قانون استنکاف ورزید و با تاخیر چند ماهه وزیر ورزش و جوانان را به مجلس معرفی کرد که بااخطار رسمی علی لاریجانی رئیس مجلس هم مواجه شد.

اتفاقا یکی از محورهای سوالات علی مطهری از احمدی‌نژاد در مجلس هشتم، همین مخالفت احمدی‌نژاد با تشکیل وزارت ورزش و جوانان بود.

امضاکنندگان طرح:

از امضاکنندگان طرح تشکیل وزارت ورزش و جوانان در مجلس هشتم می‌توان به افراد زیر اشاره کرد:‌

حسین امیری خامکانی  (عضو فعلی فراکسیون اصلاح‌طلبان مجلس دهم)

جمشید انصاری (رئیس فعلی سازمان امور اداری و استخدامی در دولت یازدهم)

مهرداد بائوج لاهوتی  (نماینده حامی دولت یازدهم در مجلس دهم)

 علی اصغر یوسف نژاد (عضو فعلی فراکسیون اصلاح‌طلبان مجلس دهم)

* بازخوانی دیدگاه موافقان تشکیل وزارت ورزش و جوانان

علی لاریجانی:‌ من فکر می کنم تشکیل وزارت ورزش و جوانان نه تنها سطح ورزش را کاهش نمی دهد بلکه باعث ارتقای آن نیز می شود.

لاریجانی (جای دیگر) : خوب در این کار صرفه جویی هم هست. حالا دو تا تابلو را عوض می کنند، وقتی شما واحدهای آن را در استانها ادغام می کنید ظاهراً صرفه جویی هم می شود.

(منبع: مشروح مذاکرات مجلس ۸ دی ۱۳۸۹)

علی اکبر اولیاء: مشخصاً در این طرح طراحان دو تا نکته را دنبال می کنند؛ بحث گسترش تشکیلات است و بحث اینکه اولاً کسی که در رأس این مجموعه قرار می گیرد در مقابل مجلس پاسخگو باشد، مواردی که پیش می آید، مشکلاتی که هست. الان سازماندهی که وجود دارد به این شکل است که کوچکترین مسأله ای که در یک شهرستان یا بخش یا روستای دورافتاده که اتفاق می افتد، با ریاست جمهوری مرتبط می شود یعنی اگر در کار مسؤول اداره تربیت بدنی فلان شهرستانی اشکال وجود داشته باشد باید به آقای رئیس جمهور تذکر داد یا نهایتاً جمع بشویم و به شکل غیرممکنی از رئیس جمهور سؤال بشود، در حالی که در مورد وزارتخانه ها این اتفاق نمی افتد.

بحث تربیت بدنی هم بحثی است مثل سایر وزارتخانه ها، مثل فرهنگ و ارشاد، حتی مثل اداره کل اطلاعات که امور آن زیر نظر مجلس است و نمایندگان مجلس بر فعالیتهای این دستگاهها نظارت می کنند.

بنابراین یکی اینکه فعالیتهای این دستگاه زیر نظر مجلس باشد و مجلس بتواند مشکلاتی که دارد مطرح کند و آنها در مقابل مجلس پاسخگو باشند و مسأله مهم دیگر هم این است که مسؤول این تشکیلات از مجلس رأی اعتماد بگیرد. قطعاً این امر به قوت این مجموعه کمک می کند. یعنی شخصی که مسؤول این تشکیلات می شود، کسی است که اولاً رئیس جمهور محترم باید با توجه به فضای مجلس و انتظاراتی که مجلس دارد آن فرد را پیشنهاد کند و نهایتاً هم مجلس رأی اعتماد بدهد.

اینها قطعاً در جهت تقویت و قوت کار این مجموعه های جدید خواهد بود و کمک خواهد کرد که بتواند فعالیتشان را بهتر انجام بدهند.

(منبع: مشروح مذاکرات مجلس ۸ دی ۱۳۸۹)

مصطفی کواکبیان: بنده به پنج دلیل موافق این طرح هستم. اولاً استدلالی که مخالفان فرمودند عموماً استدلال شکلی به این طرح گرفته، هیچ کس استدلال محتوایی ارائه نفرمودند…

مسأله دوم، اقتدار مجلس است. اگر مجلس در رأس امور است (که هست) فقط با پاسخگو کردن نهادهای مرتبط واقعاً ما می توانیم اقتدارمان را نشان بدهیم. خدایی بنده در استان خودمان هر نهادی که وزارتخانه است کمترین مشکل را دارم ولی هر نهادی که زیر نظر رئیس جمهور به عنوان معاونت است اصلاً معاون وقت نمی دهد که شما با او صحبت کنید چه برسد که بروید مشکلات مردم را برای آنها مطرح کنید.

لذا من معتقدم برای این که واقعاً شما نمایندگان محترم اقتدار خودتان را در بحث نظارت و پاسخگو کردن و در بحث این که شما بتوانید واقعاً مشکلات مردم را به اینها بگویید، نشان بدهید، تنها راه آن این است که ما وزارتی داشته باشیم…

نکته سوم… طبیعتاً اگر ما بخواهیم واقعاً نظارت دقیق تری داشته باشیم با وزارت ورزش بهتر می توانیم چون کسانی هستند که وزیر هستند و باید هر روز به کمیسیون ها تشریف بیاورند و بحثها را در داخل نمایندگان حل و فصل کنند نه این که معاون رئیس جمهور اصلاً شأن خودش را بالاتر از این بداند که با کسی تماس بگیرد و واقعاً خاصه خرجی هایی که شده و بنده الان مجاز نیستم عرض کنم والا خدمتتان می گفتم که چه مسایلی را ما در تحقیق و تفحص داشتیم که ان شاءالله در گزارش خواهید دید. ما با ایجاد وزارتخانه قطعاً بسیار جلوی این مسایل را خواهیم گرفت.

مسأله بعد، بحث کوچک کردن دولت است. بر خلاف این که بعضی از دوستان می گویند که ما داریم تشکیلات اضافه می کنیم، نه، اتفاقاً تشکیلات دارد کم می شود…

لذا این طرح یکی از طرح های بسیار خوب مجلس هشتم می تواند باشد که واقعاً جزو باقیات الصالحات نمایندگان حساب بشود و از اثربخشی بسیار زیاد و کارآمدی بسیار جدی برخوردار باشد.

من معقتدم اگر وزارتخانه بشود همه چیز شفاف، واضح و کاملاً تحت نظارت مجلس است.

(منبع: مشروح مذاکرات مجلس ۸ دی ۱۳۸۹)

باید دید آیا این افراد، از دیدگان کارشناسی ۷ سال قبل خود در تشکیل وزارت ورزش و جوانان دفاع می‌کنند یا با تغییر دولت، دیدگاه آنان هم تغییر کرده است.

اخبار مرتبط

نظرات

سرمقاله

محمدحسین عظیمی؛

نقشه جریان سلطه برای تجزیه منطقه

در خصوص تغییرات استراتژیک و ژئوپولتیک منطقه جنوب غرب آسیا و تنش های فزاینده در این حوزه جغرافیایی گفت: آنچه اکنون در این منطقه شاهد آن هستیم، پیشتر بصورت مدون در اسناد مکتوب و آشکار ایالات متحده به چاپ رسیده است. پس از جنگ اول خلیج فارس، موسوم به عملیات توفان صحرا در سال 1992، وزیر وقت دفاع ایالات متحده، دیک چنی، پل ولفوویتز را مامور کرد تا برای دوران پساجنگ سرد، سندی راهبردی در خصوص امنیت ملی آمریکا تهیه کند. ولفوویتز به واسطه برجسته ترین کارشناسان پنتاگون طرحی موسوم به راهنمای سیاستگذاری دفاعی را تدوین کرد که در همان سال به تصویب رسید. این سندبالا دستی در کنار 4 طرح کلان دیگر با عناوین سیاست ملی انرژی آمریکا، استراتژی امنیت ملی ایالات متحده، بازسازی نیروی دفاعی و پروژه قرن جدید در دستور کار قرار گرفت. مهندس عظیمی با اشاره به راهبرد تجزیه کشورهای منطقه و ایجاد خاکریز امنیت ساز برای رژیم صهیونیستی افزود: اما نزدیک به 10 سال بعد و در سال 2001 ،  سندی تحت عنوان کتاب استراتژی امنیت ملی آمریکا در قرن 21 منتشر شد که این کتاب حاوی نکات قابل تامل و دقیقی است که نقشه راه این کشور برای حداقل 25 سال آینده و سلطه بر منطقه موسوم به خاورمیانه را توصیف می کند. در این سند راهبردی، آشکارا از تقسیم خاورمیانه به کشورهای کوچکتر سخن به میان آمده و گسل هایی که در آینده باید مورد تحریک قرار بگیرند و فعال شوند، برشمرده شده است. خیلی زود افغانستان و عراق به اشغال در آمدند تا زمینه برای حضور و تقسیم کیک بزرگ خاورمیانه فراهم شود. در یک پروسه کوتاه مدت، عراق به سه قسمت کرد نشین، سنی مذهب و شیعه نشین تقسیم شد تا نطفه تغییرات بعدی گذاشته شود. در ژوئن 2006 کاندولیزا رایس، وزیرخارجه وقت آمریکا در پایتخت رژیم صهیونیستی، تل آویو، برای اولین بار از واژه خاورمیانه جدید به جای کلیدواژه خاورمیانه بزرگ استفاده کرد. در نقشه راهی که بعدا منتشر و اجرایی شد، قرار بود موجی از آشوب، درگیری، خشونت و جنگ از مرزهای لبنان، فلسطین و علی الخصوص سوریه آغاز شود و تا عراق، ایران و کشورهای حاشیه خلیج فارس امتداد یابد. این بازچینش مرزها، در ظاهر بر اساس ابعاد قومی-مذهبی شکل می گرفت اما در حقیقت، سه هدف عمده دیگر پی گیری میشد. اولا- کشورهای عمدتا اسلامی در پروژه بالکانیزاسیون جنوب غرب آسیا، به ایالات های کوچک و بی خطر تبدیل می شدند. ثانیا- منابع انرژی آنها در چنبره و سیطره کمپانی های غربی و سرپرده عربی قرار می گرفتند و ثالثا- ظرفیت اقدام علیه نظام سلطه یا رژیم صهیونیستی، آشکارا تحلیل می رفت. دبیرکل جبهه حامیان انقلاب اسلامی با اشاره به بخش های از کتاب استراتژی امنیت ملی آمریکا در قرن 21 افزود: در این سند بالادستی گفته شده "در 25 سال آینده در رهبری سیاسی عراق، ایران، مصر، عربستان و سوریه، تغییرات نسلی رخ خواهد داد و چنانچه رژیم ایران و رژیم بعثی عراق ...

تازه ترین اخبار