رفتن به بالا

سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • پنجشنبه ۲۳ آذر ۱۳۹۶
  • الخميس ۲۵ ربيع أول ۱۴۳۹
  • 2017 Thursday 14 December
تهران لطیف
٢(°C)
وزش باد آرام
فشار ٢۶.١۵(in)
محدوده دید ۶.٠(mi)
اشعه فرابنفش 0-Low
رطوبت ٢۶.١۵(in)

قهرمان یونان بعد از کنار گذاشتن مهاجم پا به سن گذاشته پاراگوئه ای از فهرست نفرات خود به سراغ خریدی جنجالی از لیگ جزیره رفت.

رسانه های یونان امروز تمام خبرهای اصلی خود را معطوف به پرونده خرید جنجالی باشگاه المپیاکوس کردند جایی که سران باشگاه مطرح یونانی با شکست رکورد خریدهای این فصل حاضر به پرداخت مبلغ چند میلیون یورویی بند فسخ قرارداد دیومرسی بوکانی مهاجم کنگویی باشگاه هال سیتی شدند.
روزنامه ها و سایت های خبری سرشناس یونان از جمله اسپورت یونان مدعی شدند باشگاه المپیاکوس مقدمات انتقال دیومرسی ام‌بوکانی، مهاجم کنگویی سابق تیم‌های موناکو، اندرلخت بلژیک و نورویچ سیتی که فصل گذشته به صورت قرضی برای تیم هال‌سیتی بازی کرد را فراهم کرده اند و در این راه حاضر به پرداخت بند فسخ قرارداد ۵ تا ۷ میلیون یورویی نیز شده اند.
ام بوکانی ۳۱ ساله می‌تواند رقیب جدی برای کریم انصاری‌فرد، ملی‌پوش ایرانی در خط حمله تیم المپیاکوس باشد. با توجه به این که قهرمان یونان در فهرست بازیکنان خود تنها از انصاری فرد در خط حمله بهره می برد ورود بوکانی ۳۱ ساله می تواند زنگ خطر را برای ملی پوش ایرانی به صدا در آورد چون با نگاهی به آمار گلزنی های این بازیکن هیچ بعید نیست سرمربی جدید المپیاکوس برنامه های تهاجمی اش را روی این مهاجم سیه چرده کنگویی بنا کند.

 

 

اخبار مرتبط

نظرات

سرمقاله

احسان محمدی؛

ژست پرطرفدار این روزها؛ روحانی رای من رو پس بده!

این روزها موجی شکل گرفته که برخی از چهره ها با انتشار عکس هایی نادم و سرخورده می گویند که از رای به «روحانی» در انتخابات ریاست جمهوری پشیمان هستند. به دلایل متعدد از این اتفاق خوشحال هستم. 1-  در جریان کارزار انتخابات از حسن روحانی دفاع کردم. تنها دستاورد شخصی ام یک شیرکاکائو و کیک یزدی بود. به همراه تعدادی از فعالان رسانه ای به یک همایش دعوت شدم و بعد از چند دقیقه که احساس کردم به آن فضا تعلق ندارم و به روحانی در طمع و آرزوی پُست و صندلی و موقعیت فردی رای نداده ام، بدون اینکه موز بردارم! بیرون آمدم. این را خط اول نوشتم چون می دانم کسانی خیز برداشته اند که بگویند آره آقا! به شما رسیدن که این حرفا رو می زنید! شما نگید کی بگه! 2- هیچوقت اعتقاد نداشتم که روحانی سوپرمن است و اگر رئیس جمهور شود مهربانی دست زیبایی را خواهد گرفت و کلا" کشور گلستان می شود! در همان روزهای پرشور و رقابت تنگاتنگ بارها نوشتم: «چشم معجزه از او ندارم و احساس نمی کنم که با یک رای به او از این پس دست هایم را توی جیبم فرو می برم و طلبکار می ایستم تا او همه مشکلات کشور را حل کند». هیچکس به تنهایی قادر به حل مشکلات این کشور نیست. چون برای ایجاد مشکلات گروه ها، چهره ها و افراد مختلفی زحمت می کشند! 3- سیاست علم بازی با کارت های «موجود» است نه «مطلوب». ما در ظرف «زمان» تصمیم گرفتیم به حسن روحانی رای بدهیم و به باورمان از میان گزینه های موجود در آن رقابت سیاستمدار عملگراتری بود. دستکم برای تصمیم خودمان احترام قائل شویم و اینقدر زود عرق مان سرد نشود و توبه نامه منتشر نکنیم! 4 - وفاداری همیشه از غر زدن و ناامیدشدن کار دشوارتری است. کار دشوار را انجام بدهیم و فراموش نکنیم به عنوان یک شهروند فقط "رای دادن" کافی نیست. خود ما از روز پیروزی روحانی تا چه اندازه شهروند بهتری بوده ایم؟ قانون را رعایت کرده ایم؟ مالیات مان را درست پرداخت کرده ایم؟ بهتر رانندگی کرده ایم؟ ... چرا وقتی خودمان بهتر نمی شویم انتظار داریم بقیه درست رفتار کنند و به همه قول هایشان وفادار بمانند؟ 5-  من هم به عملکرد روحانی نقدهای جدی دارم. بارها هم نوشته ام که ادامه این روند نه فقط خسارت به او و دولتش که به تلاطم انداختن حاکمیت است. او با علم به دشواری ها پا به این عرصه گذاشت و دستکم انتظار می رود وقتی نمی تواند کاری انجام بدهد دلایل «نمی توانند» یا نام آنها که «نمی گذارند» را روشن و صریح به مردمی که به او اعتماد کردند بگوید. 6 - ما مردمی به شدت مستعد «ناامید» شدن هستیم. به جای تلاش برای یافتن نشانه های «امید» تشنه بازنشر خبرهای بد هستیم. انگار از بد کردن حال هم انرژی می گیریم. انگار وقتی زهری توی وجودمان است باید مثل ویروس سرماخوردگی به کس دیگری منتقلش کنیم شاید حالمان بهتر ...

تازه ترین اخبار