رفتن به بالا

سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۲۶ آذر ۱۳۹۶
  • الأحد ۲۸ ربيع أول ۱۴۳۹
  • 2017 Sunday 17 December
تهران Haze
١٢(°C)
وزش باد آرام
فشار ٢۶.١٣(in)
محدوده دید ١.٠(mi)
اشعه فرابنفش 1-Low
رطوبت ٢۶.١٣(in)

سرمربی پرتغالی تیم ملی در رابطه با کادر فنی این تیم به اظهارنظر پرداخت، وی در این رابطه می گوید: هیچگاه به دنبال اختلاف نبوده ام اما نمی توانم با برخی از افراد کنار بیایم. در ضمن از کادرفنی فعلی تیم ملی نیز رضایت دارم.

کارلوس کی روش زمستان سال گذشته پس از مدت ها همکاری دستیاران ایرانی خود را کنار گذاشت، وی که هیچگاه در رابطه با این موضوع توضیحی ارائه نکرد همیشه با سوالی در رابطه با کادر فنی خود روبرو می شود، او در مصاحبه تلویزیونی خود نیز این سوال را باز هم شنید، اینکه تکلیف کادرفنی تیم ملی در راه رسیدن به جام جهانی چه خواهد شد.

 

او درباره مربیان حاضر روی نیمکت تیم ملی و تکلیف کادرفنی تا جام جهانی گفت: من کادر فنی فعلی را خیلی دوست دارم و از عملکرد آنها کاملا راضی هستم. هیچ وقت افراد را دسته بندی نکردم و آنها را برای جایگاه های خاص انتخاب نمی کنم. از کادر فعلی تیم ملی، از کسانی که در گذشته و یا اکنون در کنار من بودند تشکر می کنم، افرادی که تمام زندگی و تمرکز خود را گذاشتند و حتی تا هشت ماه پولی دریافت نکردند و شکایتی هم نکردند.

 

کی روش که تاکنون در رابطه با دلایل کنار گذاشتن مربیان ایرانی صحبتی به زبان نیاورده است، در رابطه با این موضوع گفت: من با هیچ کسی مشکل شخصی ندارم. دو چیز برای من حائز اهمیت است. برخی افراد از خط قرمز عبور می‌کنند، بازیکنانم را اذیت و در نتیجه بی‌احترامی می‌کنند. من با این افراد کنار نمی‌آیم. من هیچ گاه به دنبال اختلاف نرفته‌ام اما اگر این اختلاف درِ منزلم را بزند، رویم را برنمی‌گردانم. به خصوص اگر این اختلافات به منافع ملی ضربه بزند. برخی اعضای تیم ملی هم من عاشق آنها هستم و به آنها احترام می‌گذارم، اما نمی‌خواهم آنها مشکلاتی به خاطر من داشته باشند. پس از ۶ سال جنگیدن برای کارهایی که فکر می‌کنم درست بود، به اینجا رسیدم که امکان این کار وجود ندارد. جایی هست که باید کتاب را ببندید.

اخبار مرتبط

نظرات

سرمقاله

من پشیمانم، تو پشیمانی، آنها خوشحالند!

من پشیمانم، تو پشیمانی، آنها پشیمانند. نهضت پشیمانی از رای به روحانی این روزها به شدت فراگیر شده است. حق هم دارند. بالاخره زندگی سخت شده است. به معنای واقعی کلمه آینده بسیاری از مردم شده است نان شب. حق هم دارند روحانی هنوز نتوانسته است بخش اعظمی از شعارهای خود را محقق کند. مردم چشم به راه گشایش‌های بزرگ سیاسی، اقتصادی و اجتماعی هستند. گشایش‌هایی که هنوز اتفاق نیفتاده است. به نظر می‌رسد تیم همراه رییس جمهور نمی‌تواند پابه‌پای شعارهای انتخاباتی او بیاید. آنها نه وسط کار نه بلکه همین ابتدای مسیر دولت دوازدهم کم آورده‌اند. من هم بسیاری از نقدهای مطرح شده به روحانی را قبول دارم اما مانند برخی نمی‌توانم پشیمان باشم. چون می‌دانم روحانی چگونه به سرکار رسید و چه کشوری را تحویل گرفت. ایران بعد از احمدی نژاد به مثابه ایرانی جنگ زده بود. این را من نمی‌گویم. هاشمی رفسنجانی می‌گفت که خود دولتی را تحویل گرفت که میراث دار جنگ 8 ساله بود. او شرایط دولت روحانی را از دولت خود سخت تر می‌دانست. روحانی با ایرانی سروکار داشت که ناگهان از زمین مسطح به دره‌ای عمیق افتاده بود. او در چهارسال اول تلاش کرد ایران را از دره خارج کند. تا حدودی نیز موفق بود. بگذارید بگویم ایران قبل از روحانی چگونه ایرانی بود. ایران قبل از روحانی با مشکلات بی‌شمار اقتصادی حاصل از تحریم‌ها روبرو بود. بخش های صادرات نفت، تجارت و مبادلات بانکی ایران زیر ضربات شدید تحریم ها در حال نابودی بود. پول‌های ایران بلوکه شده بود و حتی در برخی موارد ایران مجبور بود مانند دوران قبل از اختراع پول مبادله کالا با کالا انجام دهد. مثلا نفت بدهد و برنج بگیرد. اوضاع ایران شبیه دوره نفت در برابر غذای صدام شده بود. ایران نفت صادر می کند و به جای پول آن کالا دریافت دریافت می کرد. صادرات نفت ایران نیز گام به گام در روند کاهشی به سمت صفر شدن حرکت می کرد. ایران قبل از برجام، کشوری منزوی در عرصه جهانی بود و دوستان جمهوری اسلامی به انگشتان یک دست هم نمی‌رسید؛ اکثر کشورهای جهان به واسطه فشارهای آمریکا، ایران و ایرانی را تحریم کرده بودند. میزان نقدینگی ایران به پایین تر سطح خود رسیده بود. این یعنی حتی پرداخت حقوق به کارمندان دولت و یارانه‌ها به خطر افتاده بود. روحانی توانست به هر وسیله‌ای از جمله برجام این مشکلات بزرگ را تا حدودی حل کند. اگر در سال 92 شرایط کشور اینگونه رقم نمی‌خورد و روحانی با حمایت اصلاح طلبان به قدرت نرسیده بود، معلوم نبود چه سرنوشتی انتظار ایران و ایرانی را می‌کشد. ایران حالا در حال نزدیک شدن به دورانی است که هنوز احمدی نژاد سرکار نیامده بود. دورانی که در سپهر سیاست ایران به دولت اصلاحات معروف بود. حالا تقریبا پاهای ایران روی زمین است. این خود دستاورد بزرگی برای روحانی است. شرایط کشور عادی شده است و در شرایط عادی، مسئله‌ای همچون پشیمانی ایجاد می‌شود. بسیاری از مردم هنوز از مشکلات کشور خبر ندارند. هنوز نمی‌دانند دولت در برابر چه سدی ...

تازه ترین اخبار