رفتن به بالا

سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • پنجشنبه ۳۰ فروردین ۱۳۹۷
  • الخميس ۳ شعبان ۱۴۳۹
  • 2018 Thursday 19 April
تهران تا قسمتی ابری
١٣(°C)
وزش باد آرام
فشار ٢۵.٩۵(in)
محدوده دید ۶.٠(mi)
اشعه فرابنفش 0-Low
رطوبت ٢۵.٩۵(in)

روح الله سیف اللهی امیدوار است در لیگ هفدهم، اتفاقات دو فصل گذشته برای تیم سیاه جامگان تکرار نشود.

روح الله سیف اللهی که روز گذشته قرارداد خود را با باشگاه سیاه جامگان تمدید کرد در گفتگو با “ورزش سه” در مورد تمدید قرارداد خود و دلیل آن گفت: دوست داشتم در مشهد بمانم و با اکبر میثاقیان کار کنم. با مدیران باشگاه دو سه جلسه داشتیم و در جلسه آخر به توافق رسیدیم تا امسال هم در خدمت سیاه جامگان باشم. از اینکه در جوار امام رضا هستم خیلی خوشحالم.
بازیکن سابق پرسپولیس در مورد جذب بازیکنان جدید و امید به تیم سیاه جامگان در فصل پیش رو گفت: من هنوز بازیکنان جدید را ندیده ام ولی طبق شنیده ها بازیکنان خوبی جذب تیم شده اند و امیدوارم در فصل پیش رو برخلاف فصل قبل برای قرار گرفتن در نیمه  اول جدول بجنگیم و سال بدون استرسی را داشته باشیم. امسال احساس خوبی نسبت به تیم دارم و امیدوارم بتوانیم فصل خوبی داشته باشیم.
سیف اللهی در خصوص اینکه چقدر از مبلغ قرارداد خود را دریافت کرده و آیا نگران تکرار اتفاقات سال گذشته در مباحث مالی نیست، عنوان کرد: هم با اکبر میثاقیان صحبت کردم و هم مالک باشگاه. شرایط مالی تغییر کرده است و قرار شده پرداختی ها نیز به موقع واریز شود. شرایط سخت افزاری ۵۰ درصد بهتر شده و این موضوع ۱۰۰ درصد بر کار ما تاثیر خواهد گذاشت. امیدوارم هواداران از تیم حمایت کنند و ما هم روند خوبی در فصل داشته باشیم.

اخبار مرتبط

نظرات

سرمقاله

مصطفی داننده؛

دلار با ما چه کرد؛ ما با دلار چه کردیم؟

دیروز در حالی که دلار در حال صعود به بالاترین قله‌های خود بود، عکسی از نشریه جبهه به مدیریت مسعود ده‌نمکی منتشر شد که در تیتر اصلی آن به رسیدن دلار آمریکا به هزار تومان واکنش نشان داده شده بود. در سال 78 خورشیدی، دلار به هزارتومان رسیده بود. در آن روزها مردم دقیقا همین استرس و نگرانی که این روزها ما با آن مواجه شدیم، دست و پنجه نرم می‌کردند. این دست و پنجه نرم کردن با دلار برای ما عادی شده است. در اواخر دهه 80 دلار ناگهان دو برابر شد. همه چیز گران و تقریبا زندگی مردم در ایران دگرگون شد. حالا هم در سال 96 دلار ناگهان بدون هماهنگی سر به آسمان سایید. تقریبا هر دولتی در ایران بعد از انقلاب بر سرکار آمد، مردم با افزایش قیمت دلار روبرو بودند. افزایش دلاری که به صورت مستقیم در زندگی مردم تاثیر گذاشت. مردم روز به روز ضعیف تر شدند و ارزش پول ایران به پایین ترین حد خود رسید. مردم ضعیف شدند اما به زندگی ادامه دادند. آنها یادگرفتند که دلار بالا می‌رود و زندگی ادامه دارد. آنها هم مانند مردم ژاپن که به زلزله عادت کرده‌اند، به بالا رفتن قیمت دلار عادت کرده‌اند. مردم عادت کرده‌اند اما نمی‌دانم چرا مسؤولان کشور هم به این بالا رفتن قیمت دلار عادت کرده‌اند. گویی آنها هم به این باور رسیده‌اند که در برهه‌ای از زمان و با توجه به سیاست‌های داخلی و خارجی قیمت دلار بالا می‌رود. سوالی جدی که در این میان مطرح می‌شود این است که چرا دولت، مجلس و نهادهای موازی این دو، فکری به حال دلار و افزایش آن نکرده‌اند؟ یکی از راهکارها که در دنیا تجربه شده است کاهش هزینه‌های دولت است. وقتی باید دولت بودجه‌ دستگاه‌های کم بازده اقتصادی را تامین کند و بعضا از دریافت مالیات از آنها نیز منع شده است، برای تامین ریال مورد نظر آنها یا باید اسکناس بدون پشتوانه چاپ کند یا از دلار تامین کند. به عبارت دیگر بودجه بخشی از این سازمان‌هایی که مدیران آن را در برنامه‌های مختلف تلویزیونی یا مراسم رسمی مشاهده می‌کنیم که در حال شعار دادن، افتخار کردن و ادعاهای مختلف هستند از محل همین افزایش تورم تامین می‌شود. انتظار این بود که در تمام این سال‌ها مسؤولان مملکت برای دلار و ریال فکری می‌کردند و اجازه نمی‌دادند اینگونه با بالا و یا پایین رفتن یک ارز خارجی، زندگی ایرانی‌ها اینچنین دچار تغییرات ریز و درشت شود. قطعا یکی از وظایف حاکمان در هر سرزمینی، سامان دادن به زندگی مردم است و متاسفانه مسؤولان ایرانی نتوانستند در این زمینه موفق باشند. بالارفتن دلار در سال‌های مختلف و تاثیر آن بر زندگی مردم دقیقا نشان از این معنا دارد. مسؤولان باید توجه کنند مردم به بالا رفتن قیمت دلار عادت کرده‌اند اما این عادت با خستگی همراه است. آنها از شرایط بودجود آمده خسته شده‌اند و دیگر تحمل این همه سختی در زندگی را ندارند. آنها نمی‌توانند ببیند با بالا رفتن قیمت دلار اقلیتی به ثروت‌های قارونی برسند ...

تازه ترین اخبار