رفتن به بالا

سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • پنجشنبه ۲۳ آذر ۱۳۹۶
  • الخميس ۲۵ ربيع أول ۱۴۳۹
  • 2017 Thursday 14 December
تهران لطیف
٨(°C)
وزش باد آرام
فشار ٢۶.١۵(in)
محدوده دید ۶.٠(mi)
اشعه فرابنفش 3-Moderate
رطوبت ٢۶.١۵(in)

نشست خبری نمایش «اعتراف» به کارگردانی شهاب حسینی با تاخیر بیش از یک ساعته کارگردان و عوامل این نشست با حاشیه همراه شد.  نشست خبری نمایش اعتراف که قرار بود با حضور شهاب حسینی (کارگردان)، احمد ساعتچیان (دستیار و مشاور کارگردان) و جمعی از بازیگران این نمایش ساعت ۱۱ صبح امروز ۲۸ خرداد در سالن […]

نشست خبری نمایش «اعتراف» به کارگردانی شهاب حسینی با تاخیر بیش از یک ساعته کارگردان و عوامل این نشست با حاشیه همراه شد.

شهاب حسینی: هنرمند نیازی به خبرنگاران ندارد
 نشست خبری نمایش اعتراف که قرار بود با حضور شهاب حسینی (کارگردان)، احمد ساعتچیان (دستیار و مشاور کارگردان) و جمعی از بازیگران این نمایش ساعت ۱۱ صبح امروز ۲۸ خرداد در سالن کنفرانس تئاترشهر با تاخیر بیش از یک ساعته عوامل همراه بود که منجر به ناراحتی و واکنش خبرنگاران شد.

شهاب حسینی در ابتدای این نشست با بیان اینکه تمایلی به برگزاری نشست خبری در این ساعت از روز نداشته است، گفت: این گونه نشست‌های خبری رنگ و بوی دوستانه و محبانه خود را از دست داده و بیشتر حالت پرسش و پاسخ به خود گرفته است اما نباید این‌طور باشد. ما به عنوان اصحاب فرهنگ و هنر در کنار هم جمع می‌شویم تا بگوییم در جامعه چه چیزهایی اتفاق می‌افتد. دست ما هنرمندان و شما اهالی رسانه برای ارتقای فرهنگ و هنر در دست هم است.

حسینی با بیان اینکه کسی از جنجال خوشش نمی‌آید، گفت: شرایطی پیش آمد که باعث این تاخیر شد البته من گفته بودم که منتظر رسیدن من برای آغاز نشست خبری نباشند چون این گروه؛ بازیگران توانمند زیادی دارد که آنها هم باید دیده شوند. من معتقدم اهمیتی ندارد چه کسی روی صحنه است باید نگاه را عوض کرد. شهاب حسینی حضور داشته باشد یا نداشته باشد؛ این جلسه مطبوعاتی باید برگزار شود.

کارگردان نمایش اعتراف در ابتدای جلسه با گفتن این جمله که “هنرمند نیازی به خبرنگاران ندارد” موجب دلخوری برخی از خبرنگاران شد. حسینی گفت: من هم از اصحاب رسانه دلخوری‌های خودم را دارم به خاطر اینکه خیلی مواقع همکاران شما در نابود کردن نیروی انسانی که می‌توانست شهرت خوبی داشته باشد؛ سهم زیادی ایفا کردید.

حسینی ادامه داد: برخی همکاران من فکر می‌کنند اگر عکس‌شان روی جلد یک مجله باشد مطرح می‌شوند و همین باعث می‌شود با این مافیا خیلی کارهای کثیفی اتفاق بیفتد. بارها شده حرفی زده‌ام اما جور دیگری چاپ شده است از غلط‌های املایی فراوان که دیگر باید بگذریم چون الان جای این حرف‌ها نیست.

این بازیگر سینما و تئاتر با بیان اینکه این نشست می‌توانست دوستانه اتفاق بیفتد، گفت: قرار نیست با این کار تئاتر هیچکدام نه ثروتمند شویم نه فقیر. عشق ما را به این کار کشانده است.

اخبار مرتبط

نظرات

سرمقاله

احسان محمدی؛

ژست پرطرفدار این روزها؛ روحانی رای من رو پس بده!

این روزها موجی شکل گرفته که برخی از چهره ها با انتشار عکس هایی نادم و سرخورده می گویند که از رای به «روحانی» در انتخابات ریاست جمهوری پشیمان هستند. به دلایل متعدد از این اتفاق خوشحال هستم. 1-  در جریان کارزار انتخابات از حسن روحانی دفاع کردم. تنها دستاورد شخصی ام یک شیرکاکائو و کیک یزدی بود. به همراه تعدادی از فعالان رسانه ای به یک همایش دعوت شدم و بعد از چند دقیقه که احساس کردم به آن فضا تعلق ندارم و به روحانی در طمع و آرزوی پُست و صندلی و موقعیت فردی رای نداده ام، بدون اینکه موز بردارم! بیرون آمدم. این را خط اول نوشتم چون می دانم کسانی خیز برداشته اند که بگویند آره آقا! به شما رسیدن که این حرفا رو می زنید! شما نگید کی بگه! 2- هیچوقت اعتقاد نداشتم که روحانی سوپرمن است و اگر رئیس جمهور شود مهربانی دست زیبایی را خواهد گرفت و کلا" کشور گلستان می شود! در همان روزهای پرشور و رقابت تنگاتنگ بارها نوشتم: «چشم معجزه از او ندارم و احساس نمی کنم که با یک رای به او از این پس دست هایم را توی جیبم فرو می برم و طلبکار می ایستم تا او همه مشکلات کشور را حل کند». هیچکس به تنهایی قادر به حل مشکلات این کشور نیست. چون برای ایجاد مشکلات گروه ها، چهره ها و افراد مختلفی زحمت می کشند! 3- سیاست علم بازی با کارت های «موجود» است نه «مطلوب». ما در ظرف «زمان» تصمیم گرفتیم به حسن روحانی رای بدهیم و به باورمان از میان گزینه های موجود در آن رقابت سیاستمدار عملگراتری بود. دستکم برای تصمیم خودمان احترام قائل شویم و اینقدر زود عرق مان سرد نشود و توبه نامه منتشر نکنیم! 4 - وفاداری همیشه از غر زدن و ناامیدشدن کار دشوارتری است. کار دشوار را انجام بدهیم و فراموش نکنیم به عنوان یک شهروند فقط "رای دادن" کافی نیست. خود ما از روز پیروزی روحانی تا چه اندازه شهروند بهتری بوده ایم؟ قانون را رعایت کرده ایم؟ مالیات مان را درست پرداخت کرده ایم؟ بهتر رانندگی کرده ایم؟ ... چرا وقتی خودمان بهتر نمی شویم انتظار داریم بقیه درست رفتار کنند و به همه قول هایشان وفادار بمانند؟ 5-  من هم به عملکرد روحانی نقدهای جدی دارم. بارها هم نوشته ام که ادامه این روند نه فقط خسارت به او و دولتش که به تلاطم انداختن حاکمیت است. او با علم به دشواری ها پا به این عرصه گذاشت و دستکم انتظار می رود وقتی نمی تواند کاری انجام بدهد دلایل «نمی توانند» یا نام آنها که «نمی گذارند» را روشن و صریح به مردمی که به او اعتماد کردند بگوید. 6 - ما مردمی به شدت مستعد «ناامید» شدن هستیم. به جای تلاش برای یافتن نشانه های «امید» تشنه بازنشر خبرهای بد هستیم. انگار از بد کردن حال هم انرژی می گیریم. انگار وقتی زهری توی وجودمان است باید مثل ویروس سرماخوردگی به کس دیگری منتقلش کنیم شاید حالمان بهتر ...

تازه ترین اخبار