رفتن به بالا

سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • جمعه ۲۴ آذر ۱۳۹۶
  • الجمعة ۲۶ ربيع أول ۱۴۳۹
  • 2017 Friday 15 December
تهران لطیف
١٠(°C)
وزش باد ٩(mph)
فشار ٢۶.٠۵(in)
محدوده دید ۶.٠(mi)
اشعه فرابنفش 1-Low
رطوبت ٢۶.٠۵(in)
  • دوشنبه ۲۹ خرداد ۱۳۹۶ - ۲۱:۰۱
  • کد خبر : 36292
  • مشاهده : 120 بازدید
  • خبر مهم1
  • چاپ خبر : با این عملیات، ایران یک قدرت جهانی شد

با شلیک موشک های سطح به سطح با برد ۷۰۰ کیلومتر به سوریه، ایران هم انتقام حملات تروریستی در تهران را گرفت و هم شان و اعتبار یک قدرت نظامی، منطقه ای و حتی جهانی را به دست اورد.

به گزارش حامی خبر؛ متن زیر به قلم «ران بن ییشای»Ron Ben-yishai، تحلیل گر پیشکسوت امنیتی و نظامی روزنامه یدیعوت آخارونوت است که در وبسایت انگلیسی زبان این روزنامه «ynetnews.com» منتشر شد.

با شلیک موشک های سطح به سطح با برد ۷۰۰ کیلومتر به سوریه، ایران هم انتقام حملات تروریستی در تهران را گرفت و هم شان و اعتبار یک قدرت نظامی، منطقه ای و حتی جهانی را به دست اورد. این باید نه تنها زنگ هشدار را برای اسراییل، که برای کشورهای خلیج فارس و ایالات متحده هم به صدا در بیاورد.

حمله ایران به سوریه در شامگاه یکشنبه، زنگ خطر را نه فقط برای اسراییل، که برای کشورهای خلیج فارس و حتی ایالات متحده به صدا درآورد. حمله موشکی، علامت تشدید نقش‌آفرینی ایران در سوریه است، و اگر موشک ها-۶۰۰کیلومتر آن سوتر- به هدف خورده اند، این یعنی ایران ابزارهای دیگری برای مقابله با اسراییل، به جز به کارگیری حزب الله، در اختیار دارد.

ایران با این حمله موشکی سعی کرد چند هدف را محقّق کند. هدف اصلی، بهبود وجهه رژیم ایران بعد از ضربه حملات تروریستی علیه نمادهای ایرانی ها در تهران بود که به کشته شدن ۱۷ نفر و زخمی شدن ۵۰ نفر منجر شد.

حملات تهران می توانست حس امنیت شهروندان و تصویر غیرقابل تخریب رژیم جمهوری اسلامی و سپاه پاسداران را خدشه دار کند. بنا براین، پاسخ ایرانی ها پیچیده، مستمر و شامل سطوح مختلف است…..

ایران به دنبال ضربه زدن به خود داعش بود؛ حمله موشک های سطح به سطح که کشته شدن جنگجویان داعش را در دژهای اصلی آن به دنبال داشت و این واقعیت را به آن ها نشان می داد که از برد سلاح های ایرانی گریزی ندارند. این ضربه به تاسیسات داعش در شهرهای سوری دیرالزور و پالمیرا، به دولت سوریه و روس ها هم کمک می کند.

سوری‌ها، روس ها و ایرانی ها در اتحاد با هم قصد بازپس گیری پالمیرا، دیرالزور و مناطق اطراف را برای چندمین بار دارند. این دو شهر و تاسیسات نظامی اطراف آن ها تاکنون چندین بار دست به دست شده اند و اکنون عملیات مشترک نیروهای سوری-روسی  برای این دو شهر در جریان است.

علاوه بر این، اثبات توانایی هدف گرفتن دقیق و شلیک موشک در فواصل ۶۰۰ تا ۷۰۰ کیلومتری، یک نمایش قدرت برای ایران است و هدف اصلی ان کسب وجهه و بازدارندگی یک قدرت نظامی، منطقه ای یا حتی جهانی است. تاکنون این تنها ایالات متحده و روسیه بودند که در خاورمیانه موشک های دقیق در این فواصل شلیک کرده اند.

ایرانی ها می گویند که ۶ موشک با برد حداکثر ۷۰۰ کیلومتری شلیک کرده اند و نتیجه را «موفق» گرچه همچنان آن را یک پاسخ «محدود» خوانده اند. ما هنوز اطلاع نداریم که موشک های مورد استفاده ایران کروز یا بالیستیک بوده اند. موشک های بالیستیک نه تنها سرجنگی بزرگ با قابلیت حمل صدها کیلوگرم مواد منفجره دارند، که از مکانیزم هدف زنی دقیق هم برخوردار هستند.

ما همچنین سطح دقت موشک ها را هم  نمی دانیم. ایران احتمالا انواع مختلفی از هر دو نوع بالیستیک و کروز را شلیک کرده تا از این فرصت برای آزمایش دقت و قابلیت اتکاء تسلیحات دوربرد خود حداکثر بهره را ببرد. تا زمانی که ایران نتایج این آزمایش را نداند، نوع موشک های به کاررفته و همچنین دقت و میزان کُشندگی آن ها را فاش نمی کند.

همه‌ی این اطلاعات با دغدغه و علاقه مندی بالا در اسراییل دنبال می شود، چون هر کسی که قادر به زدن اهداف در شرق و شمال شرق سوریه از کرمانشاه و کردستان در غرب و شمال غرب ایران باشد، می تواند همان موشک ها را برای زدن ارتفاعات جولان و سایر نقاط در اسراییل هم به کار بگیرد.

این حرف نهایی ایران(در زمینه برد موشک) نبود و ان ها کتمان نمی کنند که موشک های شهاب-۳ با برد تا ۱۴۰۰ کیلومتر در اختیار دارند. به علاوه موشک های بالای ۲۰۰۰ کیلومتر هم هستند که البته دقت آن ها پایین است.

این واقعیت هم اکنون عیان شده که ایران موشک های کروز ساخت خود را دارد، ولی تاکنون عملکرد آن ها را مخفی نگه داشته است. بنا بر این، حمله موشکی ایران به اهداف داعش در شرق سوریه، موضوعی است که اسراییل باید در سطح دیپلماتیک هم پیگیر آن باشد، به عنوان بخشی از کارزار مشترک اسراییل با کمک دولت ترامپ برای متوقف کردن برنامه موشکی ایران.

به همین دلیل، این حمله باید هشداری برای کشورهای عرب خلیج فارس هم باشد که بخشی از اردوگاه کشورهای سنّی میانه رو و متحد آمریکا هستند. میادین نفتی و تاسیسات نظامی آن ها در ۴۰۰ کیلومتری قلمرو ایران است و از این رو آسیب پذیر هستند. آمریکا هم باید نگران باشد، چرا که پایگاه های هوایی، دریایی و فرماندهی آن در قطر و بحرین، در محدوده برد موشک های ایران هستند.

اخبار مرتبط

نظرات

سرمقاله

احسان محمدی؛

ژست پرطرفدار این روزها؛ روحانی رای من رو پس بده!

این روزها موجی شکل گرفته که برخی از چهره ها با انتشار عکس هایی نادم و سرخورده می گویند که از رای به «روحانی» در انتخابات ریاست جمهوری پشیمان هستند. به دلایل متعدد از این اتفاق خوشحال هستم. 1-  در جریان کارزار انتخابات از حسن روحانی دفاع کردم. تنها دستاورد شخصی ام یک شیرکاکائو و کیک یزدی بود. به همراه تعدادی از فعالان رسانه ای به یک همایش دعوت شدم و بعد از چند دقیقه که احساس کردم به آن فضا تعلق ندارم و به روحانی در طمع و آرزوی پُست و صندلی و موقعیت فردی رای نداده ام، بدون اینکه موز بردارم! بیرون آمدم. این را خط اول نوشتم چون می دانم کسانی خیز برداشته اند که بگویند آره آقا! به شما رسیدن که این حرفا رو می زنید! شما نگید کی بگه! 2- هیچوقت اعتقاد نداشتم که روحانی سوپرمن است و اگر رئیس جمهور شود مهربانی دست زیبایی را خواهد گرفت و کلا" کشور گلستان می شود! در همان روزهای پرشور و رقابت تنگاتنگ بارها نوشتم: «چشم معجزه از او ندارم و احساس نمی کنم که با یک رای به او از این پس دست هایم را توی جیبم فرو می برم و طلبکار می ایستم تا او همه مشکلات کشور را حل کند». هیچکس به تنهایی قادر به حل مشکلات این کشور نیست. چون برای ایجاد مشکلات گروه ها، چهره ها و افراد مختلفی زحمت می کشند! 3- سیاست علم بازی با کارت های «موجود» است نه «مطلوب». ما در ظرف «زمان» تصمیم گرفتیم به حسن روحانی رای بدهیم و به باورمان از میان گزینه های موجود در آن رقابت سیاستمدار عملگراتری بود. دستکم برای تصمیم خودمان احترام قائل شویم و اینقدر زود عرق مان سرد نشود و توبه نامه منتشر نکنیم! 4 - وفاداری همیشه از غر زدن و ناامیدشدن کار دشوارتری است. کار دشوار را انجام بدهیم و فراموش نکنیم به عنوان یک شهروند فقط "رای دادن" کافی نیست. خود ما از روز پیروزی روحانی تا چه اندازه شهروند بهتری بوده ایم؟ قانون را رعایت کرده ایم؟ مالیات مان را درست پرداخت کرده ایم؟ بهتر رانندگی کرده ایم؟ ... چرا وقتی خودمان بهتر نمی شویم انتظار داریم بقیه درست رفتار کنند و به همه قول هایشان وفادار بمانند؟ 5-  من هم به عملکرد روحانی نقدهای جدی دارم. بارها هم نوشته ام که ادامه این روند نه فقط خسارت به او و دولتش که به تلاطم انداختن حاکمیت است. او با علم به دشواری ها پا به این عرصه گذاشت و دستکم انتظار می رود وقتی نمی تواند کاری انجام بدهد دلایل «نمی توانند» یا نام آنها که «نمی گذارند» را روشن و صریح به مردمی که به او اعتماد کردند بگوید. 6 - ما مردمی به شدت مستعد «ناامید» شدن هستیم. به جای تلاش برای یافتن نشانه های «امید» تشنه بازنشر خبرهای بد هستیم. انگار از بد کردن حال هم انرژی می گیریم. انگار وقتی زهری توی وجودمان است باید مثل ویروس سرماخوردگی به کس دیگری منتقلش کنیم شاید حالمان بهتر ...

تازه ترین اخبار