رفتن به بالا

سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۲۶ آذر ۱۳۹۶
  • الأحد ۲۸ ربيع أول ۱۴۳۹
  • 2017 Sunday 17 December
تهران Haze
١٣(°C)
وزش باد ۵(mph)
فشار ٢۶.١٣(in)
محدوده دید ٢.٠(mi)
اشعه فرابنفش 1-Low
رطوبت ٢۶.١٣(in)

سپاهان در حالی مقابل حریف جنوبی خود در خانه به تساوی دست یافت که شاهکار گلر چهارم این تیم به داد زردپوشان و مربی کروات رسید.

قصه گلرهای سپاهان در لیگ هفدهم رفته رفته به قصه های هزار و یک شب تبدیل می شود چون با گذشت تنها سه هفته از فصل گلر چهارم این تیم فرصت حضور در ترکیب اصلی و درخشش درون دروازه را پیدا کرد تا رکورد عجیبی از زردپوشان در تاریخ لیگ برتر به ثبت برسد.
بعد از مصدومیت غیرمنتظره لی اولیویرا و مهدی امینی گلرهای اول و دوم سپاهان پیش از آغاز فصل فرصت طلایی به صدقیانی گلر سوم و جوان زردپوشان نصف جهان رسید تا با درخشش در سطح اول رقابت های باشگاهی ایرانی جایگاهی تثبیت شده برای خود در ترکیب پرافتخارترین باشگاه لیگ برتر رقم بزند، فرصتی که صدقیانی بهره چندانی از آن به خاطر تجربه اندک نبرد اما با این حال بحران مصدومیت گلرها باعث شد تا کرانچار در مصاف با پارس جنوبی هم به او اعتماد کند.

 


این دروازه بان در نیمه دوم بازی با پارس جنوبی در صحنه ای مشکوک در محوطه جریمه باعث سرنگونی آلویز نانگ سیه چرده شد تا داور هم این دروازه بان را اخراج کند هم پنالتی به سود پارسی ها بگیرد. با اخراج صدقیانی مربی کروات چاره ای نداشت تا از گلر چهارم خود در ترکیب بهره ببرد، بازیکنی جوان،ناشناس اما خوش قد و هیکل که در همان اولین دقیقه حضور در لیگ برتر از عهده عملیاتی غیرممکن به خوبی برآمد و با مهار پنالتی بازیکن جمی ها به چهره اصلی سپاهان تبدیل شد.

 

 


علی کیخسروی ۱۹ ساله در دقیقه ۸۰ به جچای حسین پاپی باتجربه وارد زمین شد، بازیکنی که قراردادی ۱۵ میلیون تومانی با باشگاه سپاهان داشت و در رده جوانان و امید برای این تیم در رقابت های استانی و کشوری به میدان می رفت به عنوان امید کرانچار در درون دروازه به میدان رفت و با مهار پنالتی نشان داد می تواند اعتماد بیشتری از جانب کادر فنی به خود جلب کند.

 

 


کیخسروی با قد و قامت جالب توجه در نقش جهان عملیاتی غیرممکن را به سرانجام رساند تا شاهکار این بازیکن جوان و ارزان قیمت باعث نجات سپاهان و کرانچار در هفته سوم شود. بدون شک اگر لی اولیویرا برزیلی به بازی هفته چهارم و دربی حساس نصف جهان نرسد کیخسروی باید به عنوان مرد شماره یک زردپوشان به مصاف رقیب سنتی و دیرینه برود تا روندی که این فصل در ورود بازیکنان جوان و ناشناس به دروازه سپاهان طی شده، ادامه پیدا کند.

 

 

 

نکته جالب در ارتباط با اتفاق رخ داده برای دروازه بان جوان سپاهان قیاس آن با شرایطی بود که برای علیرضا حقیقی در تبدیل شدن به گلر شماره یک پرسپولیس رخ داد. حقیقی چند فصل قبل با اخراج فرشید کریمی گلر اصلی سرخپوشان فرصت حضور در ترکیب اصلی را به دست آورد که در بدو ورود پنالتی علی دایی مهاجم سرشناس سایپا را مهار کرد تا نامی برای خود دست و پا کند. شاهکاری از این دروازه بان جوان که در اذهان تمام طرفداران پرسپولیس باقی ماند تا کیخسروی سپاهان بعد از سال ها به همان شکل این شاهکار را در نقش جهان برای سپاهان تکرار کند.

 

 

اخبار مرتبط

نظرات

سرمقاله

من پشیمانم، تو پشیمانی، آنها خوشحالند!

من پشیمانم، تو پشیمانی، آنها پشیمانند. نهضت پشیمانی از رای به روحانی این روزها به شدت فراگیر شده است. حق هم دارند. بالاخره زندگی سخت شده است. به معنای واقعی کلمه آینده بسیاری از مردم شده است نان شب. حق هم دارند روحانی هنوز نتوانسته است بخش اعظمی از شعارهای خود را محقق کند. مردم چشم به راه گشایش‌های بزرگ سیاسی، اقتصادی و اجتماعی هستند. گشایش‌هایی که هنوز اتفاق نیفتاده است. به نظر می‌رسد تیم همراه رییس جمهور نمی‌تواند پابه‌پای شعارهای انتخاباتی او بیاید. آنها نه وسط کار نه بلکه همین ابتدای مسیر دولت دوازدهم کم آورده‌اند. من هم بسیاری از نقدهای مطرح شده به روحانی را قبول دارم اما مانند برخی نمی‌توانم پشیمان باشم. چون می‌دانم روحانی چگونه به سرکار رسید و چه کشوری را تحویل گرفت. ایران بعد از احمدی نژاد به مثابه ایرانی جنگ زده بود. این را من نمی‌گویم. هاشمی رفسنجانی می‌گفت که خود دولتی را تحویل گرفت که میراث دار جنگ 8 ساله بود. او شرایط دولت روحانی را از دولت خود سخت تر می‌دانست. روحانی با ایرانی سروکار داشت که ناگهان از زمین مسطح به دره‌ای عمیق افتاده بود. او در چهارسال اول تلاش کرد ایران را از دره خارج کند. تا حدودی نیز موفق بود. بگذارید بگویم ایران قبل از روحانی چگونه ایرانی بود. ایران قبل از روحانی با مشکلات بی‌شمار اقتصادی حاصل از تحریم‌ها روبرو بود. بخش های صادرات نفت، تجارت و مبادلات بانکی ایران زیر ضربات شدید تحریم ها در حال نابودی بود. پول‌های ایران بلوکه شده بود و حتی در برخی موارد ایران مجبور بود مانند دوران قبل از اختراع پول مبادله کالا با کالا انجام دهد. مثلا نفت بدهد و برنج بگیرد. اوضاع ایران شبیه دوره نفت در برابر غذای صدام شده بود. ایران نفت صادر می کند و به جای پول آن کالا دریافت دریافت می کرد. صادرات نفت ایران نیز گام به گام در روند کاهشی به سمت صفر شدن حرکت می کرد. ایران قبل از برجام، کشوری منزوی در عرصه جهانی بود و دوستان جمهوری اسلامی به انگشتان یک دست هم نمی‌رسید؛ اکثر کشورهای جهان به واسطه فشارهای آمریکا، ایران و ایرانی را تحریم کرده بودند. میزان نقدینگی ایران به پایین تر سطح خود رسیده بود. این یعنی حتی پرداخت حقوق به کارمندان دولت و یارانه‌ها به خطر افتاده بود. روحانی توانست به هر وسیله‌ای از جمله برجام این مشکلات بزرگ را تا حدودی حل کند. اگر در سال 92 شرایط کشور اینگونه رقم نمی‌خورد و روحانی با حمایت اصلاح طلبان به قدرت نرسیده بود، معلوم نبود چه سرنوشتی انتظار ایران و ایرانی را می‌کشد. ایران حالا در حال نزدیک شدن به دورانی است که هنوز احمدی نژاد سرکار نیامده بود. دورانی که در سپهر سیاست ایران به دولت اصلاحات معروف بود. حالا تقریبا پاهای ایران روی زمین است. این خود دستاورد بزرگی برای روحانی است. شرایط کشور عادی شده است و در شرایط عادی، مسئله‌ای همچون پشیمانی ایجاد می‌شود. بسیاری از مردم هنوز از مشکلات کشور خبر ندارند. هنوز نمی‌دانند دولت در برابر چه سدی ...

تازه ترین اخبار