رفتن به بالا

سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۲۶ آذر ۱۳۹۶
  • الأحد ۲۸ ربيع أول ۱۴۳۹
  • 2017 Sunday 17 December
تهران Haze
١٣(°C)
وزش باد ۵(mph)
فشار ٢۶.١٣(in)
محدوده دید ٢.٠(mi)
اشعه فرابنفش 1-Low
رطوبت ٢۶.١٣(in)

کوچک‌ترین کشور جهان بعد از واتیکان، در جنوب فرانسه قرار دارد که به‌جز تیم فوتبال و مسابقه اتومبیل‌رانی، با داستان زندگی ملکه‌اش «گریس کلی» شناخته می‌شود؛ او بازیگر هالیوود و محبوب آلفرد هیچکاک – کارگردان – بود که در سال ۱۹۵۴ میلادی ملکه‌ی شاهزاده‌نشین «موناکو» شد. در جنوب فرانسه، کشوری با حدود دو کیلومتر مربع […]

کوچک‌ترین کشور جهان بعد از واتیکان، در جنوب فرانسه قرار دارد که به‌جز تیم فوتبال و مسابقه اتومبیل‌رانی، با داستان زندگی ملکه‌اش «گریس کلی» شناخته می‌شود؛ او بازیگر هالیوود و محبوب آلفرد هیچکاک – کارگردان – بود که در سال ۱۹۵۴ میلادی ملکه‌ی شاهزاده‌نشین «موناکو» شد.

در جنوب فرانسه، کشوری با حدود دو کیلومتر مربع وسعت قرار دارد که در دامنه کوه ساخته شده و از سه طرف به فرانسه و یک طرف به دریای مدیترانه می‌رسد. این کشور حدود ۳۸هزار نفر جمعیت دارد که زبان رسمی آن‌ها فرانسوی است و در مقایسه با دیگر کشورها، میزبان تعداد زیادی از گردشگران است، یعنی ۷ / ۸ نفر گردشگر به ازای هر فرد ساکن!

پس از اکران فیلم «گریس از موناکو» (با بازی نیکول کیدمن) در افتتاحیه شصت‌وهفتمین دوره جشنواره فیلم کن (سال ۲۰۱۴) تعداد بیشتری از مردم دنیا، با کشور موناکو و زندگی ملکه‌ی آن که بازیگر هالیوود و دارنده جایزه اسکار بود، آشنا شدند. البته خاندان سلطنتی موناکو محتوای فیلم «گریس از موناکو» را تخیلی و نادرست دانستند و نسبت به آن اعتراض کردند.

کشوری که بوی عطر و پول می‌دهد
تصویری از مراسم ازدواج «گریس کلی»

«گریس کلی» در موناکو مشهور و محبوب است و در برخی خیابان‌ها، تصویرهای او همراه خانواده‌ی سلطنتی، روی تابلوهایی نصب شده است. او پس از ازدواج با شاهزاده «رینه» در سال ۱۹۵۶ میلادی، حرفه اصلی‌اش را کنار گذاشت، ضمن آن‌که تا سال‌ها، نمایش دادن فیلم‌های گریس کلی در موناکو ممنوع بود. ملکه موناکو سال ۱۹۸۲ در یک تصادف رانندگی مجروح شد و روز بعد از آن حادثه، در سن ۵۲ سالگی درگذشت.

کشوری که بوی عطر و پول می‌دهد
نمایی از موناکوویل

پایتخت و قدیمی‌ترین منطقه در کشور موناکو، «موناکوویل» است که روی صخره‌ای مرتفع ساخته شده و احتمالا سنگ بنای اولیه آن در دوران امپراطوری روم باستان گذاشته شده است. کاخ پادشاه موناکو نیز روی همین صخره و در میان دیوارهای قلعه‌ای تاریخی با پوشش گیاهی انبوه قرار دارد. از بالای این صخره از طریق آسانسورهای تعبیه‌شده در دل سنگ‌ها یا پیاده‌روهایی باریک، می‌توان پایین آمد و به بندر مونت‌کارلو رسید.

کشوری که بوی عطر و پول می‌دهد
نمایی از بندر مونت‌کارلو

بندرگاه مونت‌کارلو یکی از معروف‌ترین مناطق در موناکو است که در آن کشتی‌های تفریحی، قایق‌های ماهی‌گیری و اتوبوس‌های دریایی رفت‌وآمد دارند. کشتی شاهزاده موناکو نیز معمولا در نزدیکی همین بندر لنگر انداخته است. موناکو بیشتر از دیگر نقاط جهان، میلیونر دارد (۳۰ درصد ساکنان این کشور میلیونر هستند) و بندر مونت‌کارلو برای سفرهای تفریحی و کاری آن‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد.

کشوری که بوی عطر و پول می‌دهد

خانه‌های اعیانی و مجلل موناکو روی شیب کوه ساخته شده‌اند و به همین دلیل، گشت‌وگذار و پیاده‌روی در میان آن‌ها کمی دشوار است. دسترسی بین دو خیابان موازی در منطقه‌ی مونت‌کارلو از طریق ردیفی طولانی از پله‌ها امکان‌پذیر است و در نقاط مشخصی نیز مردم با آسانسور جابه‌جا می‌شوند.

کشوری که بوی عطر و پول می‌دهد
ایمن‌سازی درختان

بیشتر خیابان‌های موناکو تمیز، زیبا و مهندسی‌شده‌اند. از کشوری با درآمدی هنگفت به‌جز این هم نمی‌توان انتظار داشت که تک‌تک درختان در معرض خطر افتادن با میله‌های آهنی ایمن‌سازی شوند، باغچه‌ها با پوست فندوق تزیین شده باشند و هتل‌ها، مراکز خرید و مجتمع‌های بزرگ، بوی عطر بدهند!

کشوری که بوی عطر و پول می‌دهد

نقل شده که در دهه ۸۰ میلادی با هدف حفظ اصالت این کشور، به دستور شاهزاده رینه، ساخت بناهای مرتفع در نزدیکی دریای ممنوع شد. این روزها به‌شکل پراکنده ماشین‌های سنگین در حال کندن و صاف کردن کوه هستند و در مناطق مختلف شهری نیز سروصدای زیادی که عموما به بهینه‌سازی جاده‌ها و مرمت ساختمان‌ها مربوط هستند، شنیده می‌شود.

کشوری که بوی عطر و پول می‌دهد
محل اقامت خاندان پادشاهی موناکو

با وجود آن‌که بیشتر خیابان‌ها و خانه‌های مجلل موناکو دیدنی‌اند، اما از جمله مهم‌ترین مراکز تفریحی و گردشگری آن می‌توان به این موارد اشاره کرد: موزه اقیانوس‌شناسی که روی صخره‌ای ساخته شده و به همین دلیل فقط از یک سمت قابل دسترس است، یک کلیسای جامع متعلق به قرن نوزدهم میلادی، قلعه شاهزاده موناکو که خاندان پادشاهی آن را اداره می‌کنند. گردشگران هنگام دیدن این قلعه قرن دوازدهمی، ابتدا با یک حیاط که با میلیون‌ها سنگ‌ریزه فرش شده، روبه‌رو می‌شوند. میلیونرهایی هم که هتل‌های رویایی موناکو را برای اقامت انتخاب می‌کنند، معمولا به کازینوی معروف این کشور سر می‌زنند. باغ Exotique نیز در شمال غربی موناکو و بر فراز تپه‌ای مرتفع قرار دارد. این باغ هم که مانند دیگر مناطق شهری به‌شکل پلکانی بنا شده و جاده‌ای باریک و مارپیچ بخش‌های مختلف آن را به هم می‌رساند و شامل گیاه‌های گوشتی و کاکتوس‌هایی عجیب و عظیم است. باغ Exotique چشم‌اندازی ویژه به موناکو و دریای مدیترانه دارد و برای عکاسی بسیار محبوب است.

کشوری که بوی عطر و پول می‌دهد
بخشی از باغ Exotique

موناکو یک تیم فوتبال دارد که در لیگ فوتبال فرانسه بازی می‌کند. همچنین مسابقه اتومبیلرانی موناکو (Grand Prix de Monaco) شهرت جهانی دارد؛ این مسابقه یکی از معتبرترین مسابقه‌های اتومبیلرانی فرمول یک در دنیاست که از سال ۱۹۲۹ میلادی در پیست موناکو که شامل مسیری ناهموار، پر پیچ‌وخم و باریک در شهر مونت‌کارلو است، برگزار می‌شود.

کشوری که بوی عطر و پول می‌دهد
نمایی از موناکوویل و قلعه محل اقامت شاهزاده
درباره نام «موناکو» در منابع آمده است که نام آن از قرن ششم پیش از میلاد و از واژه یونانی Monoikos می‌آید که به مفهموم «زندگی در یک سکونتگاه» یا «زندگی دور از سایرین» اشاره می‌کند. براساس یک افسانه قدیمی، هرکول در زمان گذر از منطقه موناکو از خدایان دیگر رو برگرداند و در نتیجه، یک معبد در آنجا به نام معبد Hercules Monoikos ساخته شد. از آنجا که تنها معبد این منطقه، خانه هرکول بود، نام شهر را Monoikos گذاشتند.
 کشوری که بوی عطر و پول می‌دهد
مورخان درباره تاریخ اداره این منطقه نیز نوشته‌اند که کنترل موناکو در دست امپراطوری رم بود و پس از آن، خاندان گریمالدی از جمهوری جنوا (امروزه شهری در نزدیکی مرز فرانسه) آن را کنترل کردند. گرچه جمهوری جنوا تا قرن ۱۹ برقرار بود، اما به خانواده گریمالدی اجازه داده شد تا همچنان حاکم موناکو بمانند. همچنین دو کشور فرانسه و اسپانیا به مدت صدها سال اجازه دادند که موناکو به‌صورت مستقل باقی بماند.
 کشوری که بوی عطر و پول می‌دهد
فرانسه موناکو را تا زمان انقلاب این کشور، به خاک خود اضافه نکرد؛ اما پس از شکست ناپلئون، کنترل موناکو به‌دست پادشاهی ساردنی افتاد. در قرن نوزدهم میلادی و هنگامی که پادشاهی ساردنی جزو ایتالیا شد، موناکو باز هم تحت نفوذ فرانسه قرار گرفت، اما فرانسه اجازه داد که این کشور مستقل بماند.
کشوری که بوی عطر و پول می‌دهد

موناکو مانند فرانسه، در جریان جنگ جهانی دوم به اشغال نیروهای متفقین درآمد و پیش از این‌که آزاد شود، برای مدت کوتاهی توسط ایتالیا و پس از آن، رایش سوم از آلمان نازی اداره شد. از آن زمان تا کنون موناکو مستقل مانده و قدم‌هایی نیز برای پیوستن به اتحادیه اروپا برداشته است. اکنون این کشور عضو پیمان شینگن است.

دو شهری که در نزدیکی موناکو قرار دارند و گردشگران زیادی به آن‌ها می‌روند، نیس و کن در فرانسه هستند؛ شهر نیس ۳۰ دقیقه و کن یک ساعت با قطار با موناکو فاصله دارند.

کشوری که بوی عطر و پول می‌دهد
کشوری که بوی عطر و پول می‌دهد
کشوری که بوی عطر و پول می‌دهد
کشوری که بوی عطر و پول می‌دهد
کشوری که بوی عطر و پول می‌دهد

اخبار مرتبط

نظرات

سرمقاله

من پشیمانم، تو پشیمانی، آنها خوشحالند!

من پشیمانم، تو پشیمانی، آنها پشیمانند. نهضت پشیمانی از رای به روحانی این روزها به شدت فراگیر شده است. حق هم دارند. بالاخره زندگی سخت شده است. به معنای واقعی کلمه آینده بسیاری از مردم شده است نان شب. حق هم دارند روحانی هنوز نتوانسته است بخش اعظمی از شعارهای خود را محقق کند. مردم چشم به راه گشایش‌های بزرگ سیاسی، اقتصادی و اجتماعی هستند. گشایش‌هایی که هنوز اتفاق نیفتاده است. به نظر می‌رسد تیم همراه رییس جمهور نمی‌تواند پابه‌پای شعارهای انتخاباتی او بیاید. آنها نه وسط کار نه بلکه همین ابتدای مسیر دولت دوازدهم کم آورده‌اند. من هم بسیاری از نقدهای مطرح شده به روحانی را قبول دارم اما مانند برخی نمی‌توانم پشیمان باشم. چون می‌دانم روحانی چگونه به سرکار رسید و چه کشوری را تحویل گرفت. ایران بعد از احمدی نژاد به مثابه ایرانی جنگ زده بود. این را من نمی‌گویم. هاشمی رفسنجانی می‌گفت که خود دولتی را تحویل گرفت که میراث دار جنگ 8 ساله بود. او شرایط دولت روحانی را از دولت خود سخت تر می‌دانست. روحانی با ایرانی سروکار داشت که ناگهان از زمین مسطح به دره‌ای عمیق افتاده بود. او در چهارسال اول تلاش کرد ایران را از دره خارج کند. تا حدودی نیز موفق بود. بگذارید بگویم ایران قبل از روحانی چگونه ایرانی بود. ایران قبل از روحانی با مشکلات بی‌شمار اقتصادی حاصل از تحریم‌ها روبرو بود. بخش های صادرات نفت، تجارت و مبادلات بانکی ایران زیر ضربات شدید تحریم ها در حال نابودی بود. پول‌های ایران بلوکه شده بود و حتی در برخی موارد ایران مجبور بود مانند دوران قبل از اختراع پول مبادله کالا با کالا انجام دهد. مثلا نفت بدهد و برنج بگیرد. اوضاع ایران شبیه دوره نفت در برابر غذای صدام شده بود. ایران نفت صادر می کند و به جای پول آن کالا دریافت دریافت می کرد. صادرات نفت ایران نیز گام به گام در روند کاهشی به سمت صفر شدن حرکت می کرد. ایران قبل از برجام، کشوری منزوی در عرصه جهانی بود و دوستان جمهوری اسلامی به انگشتان یک دست هم نمی‌رسید؛ اکثر کشورهای جهان به واسطه فشارهای آمریکا، ایران و ایرانی را تحریم کرده بودند. میزان نقدینگی ایران به پایین تر سطح خود رسیده بود. این یعنی حتی پرداخت حقوق به کارمندان دولت و یارانه‌ها به خطر افتاده بود. روحانی توانست به هر وسیله‌ای از جمله برجام این مشکلات بزرگ را تا حدودی حل کند. اگر در سال 92 شرایط کشور اینگونه رقم نمی‌خورد و روحانی با حمایت اصلاح طلبان به قدرت نرسیده بود، معلوم نبود چه سرنوشتی انتظار ایران و ایرانی را می‌کشد. ایران حالا در حال نزدیک شدن به دورانی است که هنوز احمدی نژاد سرکار نیامده بود. دورانی که در سپهر سیاست ایران به دولت اصلاحات معروف بود. حالا تقریبا پاهای ایران روی زمین است. این خود دستاورد بزرگی برای روحانی است. شرایط کشور عادی شده است و در شرایط عادی، مسئله‌ای همچون پشیمانی ایجاد می‌شود. بسیاری از مردم هنوز از مشکلات کشور خبر ندارند. هنوز نمی‌دانند دولت در برابر چه سدی ...

تازه ترین اخبار