رفتن به بالا

سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۲۶ آذر ۱۳۹۶
  • الأحد ۲۸ ربيع أول ۱۴۳۹
  • 2017 Sunday 17 December
تهران Haze
١٣(°C)
وزش باد ۵(mph)
فشار ٢۶.١٣(in)
محدوده دید ٢.٠(mi)
اشعه فرابنفش 1-Low
رطوبت ٢۶.١٣(in)

زمانی که اوتیسم به دلیل نقص کروموزوم ۱۶ باشد، ساختار مغز نسبت به حالت طبیعی کمی تغییر می‌کند و این تغییر با عکسبرداری MRI قابل تشخیص است.

در این مطالعه محققان ۱۵۹ فرد را که دارای یک یا دو نقص در کروموزوم ۱۶ بودند و در معرض اوتیسم قرار داشتند بررسی کردند. نواقص در یک قطعه کوچک از کروموزوم به نام p11.2 وجود داشت.

برخی از افراد پروتئین p11.2 را نداشتند و برخی دیگر حاوی یک کپی اضافه از آن بودند. ادامه مطالعه نشان داد هریک از این نواقص منجر به غیر طبیعی شدن بخشی از مغز می‌شود که به راحتی در MRI قابل مشاهده است. آزمایش‌های بیشتر نشان داد حذف پروتئین p11.2 منجر به مشکلات و مهارت‌های ارتباطی می‌شود و وجود یک کپی اضافه از آن با کاهش نمرات مربوط به بهره هوشی و مشکلات مهارت‌های کلامی همراه است.

مطالعات بیشتر نشان می‌دهد تمام این ناهنجاری‌های کروموزومی به اوتیسم منتهی نمی‌شود؛ ولی احتمال آن بین ۲۰ تا ۲۵ درصد وجود دارد. محققان احتمال می‌دهند با استفاده از این روش بتوان برخی از موارد ژنتیکی اوتیسم را تشخیص داد و امیدوارند روزی با عکسبرداری غیر تهاجمی بتوانند انواع اوتیسم را تشخیص دهند.

اوتیسم یک اختلال عصبی است که عملکرد مغز را تحت تاثیر قرار می دهد. این معلولیت رشدی معمولا در سه سال اول زندگی به طور کامل آشکار می شود. معمولا این سه سال اول، دوره طلایی قلمداد می شود و چنانچه در این دوره مربیان و والدین کودک این عارضه را شناسایی کنند و در صورت درمان و رسیدگی می توان کودک را به مدرسه فرستاد و مهارت های زیادی را به او آموخت.

روش تشخیص اوتیسم آسان تر شد + نشانه ها

برخی از مهمترین نشانه های اوتیسم عبارتند از :

دیر به حرف افتادن یا عدم تمایل به صحبت کردن؛ ۴۰ درصد از مبتلایان به اوتیسم هرگز صحبت نمی کنند.
مشکل در درک دیدگاه گوینده
استفاده از کلمات و عبارت های تکراری
تکرار رفتارهای کلیشه ای مانند تکان دادن دست یا بدن
تمرکز طولانی مدت روی اشیا
خودزنی
پرخاشگری
ناتوانی در بیان اسم
ناتوانی در برقراری ارتباط چشمی
علاقه به بازی های تکراری
خیره شدن به یک شی یا تصویر
فقدان حس همدلی و به اشتراک گذاشتن احساسات
عدم تمایل به ایجاد دوستی با هم سن و سالان

اخبار مرتبط

نظرات

سرمقاله

من پشیمانم، تو پشیمانی، آنها خوشحالند!

من پشیمانم، تو پشیمانی، آنها پشیمانند. نهضت پشیمانی از رای به روحانی این روزها به شدت فراگیر شده است. حق هم دارند. بالاخره زندگی سخت شده است. به معنای واقعی کلمه آینده بسیاری از مردم شده است نان شب. حق هم دارند روحانی هنوز نتوانسته است بخش اعظمی از شعارهای خود را محقق کند. مردم چشم به راه گشایش‌های بزرگ سیاسی، اقتصادی و اجتماعی هستند. گشایش‌هایی که هنوز اتفاق نیفتاده است. به نظر می‌رسد تیم همراه رییس جمهور نمی‌تواند پابه‌پای شعارهای انتخاباتی او بیاید. آنها نه وسط کار نه بلکه همین ابتدای مسیر دولت دوازدهم کم آورده‌اند. من هم بسیاری از نقدهای مطرح شده به روحانی را قبول دارم اما مانند برخی نمی‌توانم پشیمان باشم. چون می‌دانم روحانی چگونه به سرکار رسید و چه کشوری را تحویل گرفت. ایران بعد از احمدی نژاد به مثابه ایرانی جنگ زده بود. این را من نمی‌گویم. هاشمی رفسنجانی می‌گفت که خود دولتی را تحویل گرفت که میراث دار جنگ 8 ساله بود. او شرایط دولت روحانی را از دولت خود سخت تر می‌دانست. روحانی با ایرانی سروکار داشت که ناگهان از زمین مسطح به دره‌ای عمیق افتاده بود. او در چهارسال اول تلاش کرد ایران را از دره خارج کند. تا حدودی نیز موفق بود. بگذارید بگویم ایران قبل از روحانی چگونه ایرانی بود. ایران قبل از روحانی با مشکلات بی‌شمار اقتصادی حاصل از تحریم‌ها روبرو بود. بخش های صادرات نفت، تجارت و مبادلات بانکی ایران زیر ضربات شدید تحریم ها در حال نابودی بود. پول‌های ایران بلوکه شده بود و حتی در برخی موارد ایران مجبور بود مانند دوران قبل از اختراع پول مبادله کالا با کالا انجام دهد. مثلا نفت بدهد و برنج بگیرد. اوضاع ایران شبیه دوره نفت در برابر غذای صدام شده بود. ایران نفت صادر می کند و به جای پول آن کالا دریافت دریافت می کرد. صادرات نفت ایران نیز گام به گام در روند کاهشی به سمت صفر شدن حرکت می کرد. ایران قبل از برجام، کشوری منزوی در عرصه جهانی بود و دوستان جمهوری اسلامی به انگشتان یک دست هم نمی‌رسید؛ اکثر کشورهای جهان به واسطه فشارهای آمریکا، ایران و ایرانی را تحریم کرده بودند. میزان نقدینگی ایران به پایین تر سطح خود رسیده بود. این یعنی حتی پرداخت حقوق به کارمندان دولت و یارانه‌ها به خطر افتاده بود. روحانی توانست به هر وسیله‌ای از جمله برجام این مشکلات بزرگ را تا حدودی حل کند. اگر در سال 92 شرایط کشور اینگونه رقم نمی‌خورد و روحانی با حمایت اصلاح طلبان به قدرت نرسیده بود، معلوم نبود چه سرنوشتی انتظار ایران و ایرانی را می‌کشد. ایران حالا در حال نزدیک شدن به دورانی است که هنوز احمدی نژاد سرکار نیامده بود. دورانی که در سپهر سیاست ایران به دولت اصلاحات معروف بود. حالا تقریبا پاهای ایران روی زمین است. این خود دستاورد بزرگی برای روحانی است. شرایط کشور عادی شده است و در شرایط عادی، مسئله‌ای همچون پشیمانی ایجاد می‌شود. بسیاری از مردم هنوز از مشکلات کشور خبر ندارند. هنوز نمی‌دانند دولت در برابر چه سدی ...

تازه ترین اخبار