رفتن به بالا

سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • جمعه ۳ آذر ۱۳۹۶
  • الجمعة ۵ ربيع أول ۱۴۳۹
  • 2017 Friday 24 November
تهران Partly Cloudy / Windy
١٠(°C)
وزش باد ٢١(mph)
فشار ٢۵.٩٧(in)
محدوده دید ۶.٠(mi)
اشعه فرابنفش 1-Low
رطوبت ٢۵.٩٧(in)

اگر فکر می‌کنید هواپیماهای بدون سرنشین فقط برای عکاسی هستند اشتباه می‌کنید. A. U.K. یک استارتاپ است که تلاش خود را برای مبارزه با جنگل زدایی بااستفاده از درون‌ها آغاز کرده است. لورن فلچر که ۲۰ سال مهندس ناسا بوده است اکنون وعده داده است که با استفاده از تکنولوژی صنعتی یک میلیارد درخت بکارد. […]

اگر فکر می‌کنید هواپیماهای بدون سرنشین فقط برای عکاسی هستند اشتباه می‌کنید. A. U.K. یک استارتاپ است که تلاش خود را برای مبارزه با جنگل زدایی بااستفاده از درون‌ها آغاز کرده است. لورن فلچر که ۲۰ سال مهندس ناسا بوده است اکنون وعده داده است که با استفاده از تکنولوژی صنعتی یک میلیارد درخت بکارد. پس از فاز توسعه و برنامه ریزی طولانی، تلاش‌های اولیه آن‌ها در ماه سپتامبر آغاز خواهد شد. فعالیت‌های کاشت این سازمان از میانمار آغاز شده، جایی که ۷۵۰ هکتار زمین را با دست درخت مانگرو کاشته اند.

آن‌ها با استفاده از درون که می‌تواند روزانه ۱۰۰ هزار درخت بکارد خواهند توانست یک میلیون درخت در ۲۵۰ هکتار در مدت زمان بسیار کم بکارند. ابتدا درون روی محدوده مورد نظر پرواز می‌کند تا نقشه‌های سه بعدی برای احیای جنگل ایجاد کند. این نقشه‌ها آنالیز می‌شوند تا الگوی کاشت مناسب برای زمین ایجاد شود. این مرحله است که این تکنولوژی را از روش‌های کاشت هوایی معمولی متمایز می‌کند. در این روش می‌توانیم چیزی که می‌خواهیم بکاریم و محل کاشت را تعدیل و اصلاح کنیم بنابراین گیاه شانس بیشتری برای رشد دارد. درحالی که اگر از روش پخش دانه هوایی استفاده کنیم دانه‌ها را هرجایی پخش می‌کنیم و آن‌ها ممکن است روی صخره، باتلاق یا هرجای دیگری بیفتند و احتمال رشدشان بسیار کم می‌شود. اما در این روش می‌توانیم کنترل بیشتری داشته باشیم.
بار دومی که درون بر فراز محدوده پرواز می‌کند، بذر‌ها را با سرعتی که در زمین فرو روند به زمین پرتاب می‌کند. هر درون ترکیبی از بذرهای مختلف را حمل می‌کند و از الگوی پرواز پیروی می‌کند تا دانه‌ها را در جای درست و با دقت باورنکردنی شلیک کند؛ و با خلبانی که می‌تواند ۶ درون را همزمان هدایت کند می‌توان روزانه ۱۰۰ هزار گیاه کاشت. کاشت درختان به تنهایی کار سختی نیست. بخش مهمی از پروژه احیای اکوسیستم درواقع کاشت درخت نیست، بلکه نظارت و مدیریت پعد از آن است. آزمایش‌های اولیه نشان داده که گونه‌های کاشته شده با این روش نسبت به کاشت با هلیکوپتر بهتر باقی می‌مانند و احتمال زنده ماندنشان با کاشت دستی برابر است. این شرکت پس از میانمار این تکنولوژی را به آفریقای جنوبی و جنگل آمازون خواهد برد.
 کاشت ۱۰۰ هزار درخت در روز با هواپیمای بدون سرنشین

کاشت ۱۰۰ هزار درخت در روز با هواپیمای بدون سرنشین

اخبار مرتبط

نظرات

سرمقاله

احسان محمدی؛

۱۰ نکته یک خطی از زلزله کرمانشاه

در مورد زلزله کرمانشاه در طول چند روز گذشته دهها مقاله و گزارش نوشته شده است، شاید بتوان بخش بزرگی از این نقد و نگاه ها را در 10 خط خلاصه کرد: 1- «غافلگیر شدیم»! این جمله کوتاه عجب آزاردهنده است. مردم عادی حق دارند بگویند اما نهادهای و رسمی امدادی نه! 2- کانون زلزله در عراق است! کانون زلزله در ایران است! ... ظریفی نوشت: در خاورمیانه حتی کسی مسئولیت زلزله را هم بر عهده نمی گیرد! 3- نهادهایی که وارد صحنه بحران می شوند، «مارادونا» نیستند و باید دست از تک روی بردارند. کار جمعی هماهنگ از سوی نهادهای فعال بزرگترین خلا این بحران بود. 4- جریان خبری از دست رسانه های رسمی خارج شد. از تک صدایی به «همه صدایی» رسیده ایم. آمیزه ای از حقیقت، شایعه، اعتماد، بی اعتمادی! 5- مهمترین پرسشی که این زلزله و مدیریت آن در اذهان ایجاد کرد این بود: اگر در تهران زلزله شود چه قیامتی می شود؟ 6- یکی از نشانه های اینکه مردم این همه به علی دایی، صادق زیباکلام و ... اعتماد کردند، بی اعتمادی به برخی نهادها و سازمان هاست. 7- این مردم فوق العاده اند. بی نظیرند. شاهکارند. قدرشان را بدانید. آنها البته عذرخواهی می کنند که هلی کوپتر شخصی نداشتند بفرستند کمک! 8- مناطق بحرانی، سایت گردشگری نیستند. وقتی تخصص نداریم، نرویم. چه پلاسکو چه کرمانشاه! 9- ما در خاورمیانه بلاخیز قرار داریم. همیشه باید مراقب، آماده و آموزش دیده برای بحران باشیم. به بچه های ما آموزش دهید. 10- مهمترین درسی که از زلزله کرمانشاه گرفتیم این است: ما درس نمی گیریم. صرفاً تکرار می کنیم.

تازه ترین اخبار