رفتن به بالا

سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • جمعه ۲۴ آذر ۱۳۹۶
  • الجمعة ۲۶ ربيع أول ۱۴۳۹
  • 2017 Friday 15 December
تهران لطیف
٧(°C)
وزش باد ۵(mph)
فشار ٢۶.١٠(in)
محدوده دید ۶.٠(mi)
اشعه فرابنفش 0-Low
رطوبت ٢۶.١٠(in)

عزت الله ضرغامی در کانال تلگرامی خود از شکستن پای استاد رحیم‌پور ازغدی خبر داد.

سید عزت الله ضرغامی رییس اسبق رسانه ملی در کانال تلگرامی خود نوشت:

دشمن تحجر!
پای استاد رحیم پور ازغدی شکست! با دوستداران استاد همدردی می‌کنم!
دیشب (۹۶/۷/۳) جناب رحیم پور با پای گچ گرفته و بر روی ویلچر به جلسه آمد. ظاهرا در مراسم هفته دفاع مقدس هنگامی که برای بیان خاطرات جنگ به جایگاه می رفته به دلیل میزانسن و آرایش جنگی محیط، پایش پیچ می‌خورد و از ناحیه قوزک می شکند.
۴۵ روز باید در گچ بماند.
به او گفتم من هم چنین مصیبتی را تجربه کرده ام ولی آثار تربیتی خوبی دارد.
آقای رحیم پور از رزمندگان فداکار دفاع مقدس است. آثار شیمیایی و جراحات جنگ دست بردار او نیست. خاطرات ناب و شنیدنی دارد. هر وقت در بین جلسات گریزی به آن میزند اشکمان در می آید.
امثال استاد رحیم پور ازغدی که زیاد هم نیستند فرصت های ارزشمند نظام به حساب می‌آیند. برای ایشان سلامتی آرزومندم.
.
* پی نوشت :
سخنرانی ها و کلاس‌های درس ایشان همیشه جذاب شنیدنی و آموزنده است. او در اصل فرزند حوزه است ولی به دلیل ارتباط مستمر با دانشگاه و دانشجویان و روشنفکران و نخبگان ادبیات خاصی دارد که می‌تواند داشته های اصیل دینی اش را با زبان روز و نیاز جامعه به خوبی مطرح کند.
نگاه او به مسائل سیاسی اجتماعی کاملاً مبنائی و توحیدی است. پیرایه ها و اضافات به ویژه از نوع محافظه کارانه و مصلحت اندیشانه را قبول ندارد و در بیان این دیدگاه شجاعت کم نظیری دارد.
او دشمن تحجر است! در مقابل تریبون‌های پر قدرت تنگ نظران و مصلحت اندیشان که اسلام ناب را فقط با شاقول محافظه کاری و تنزه طلبی خود می سنجند فداکارانه می ایستد.
او منتقد سرسخت رفتارهایی است که به نام دین بر مردم سخت گیری می کنند و معتقد است کسانی که حلال خدا را حرام می کنند راه را برای حلال کردن حرام ها هموار می سازند.
دیشب راجع به احکام ثانویه صحبت کردیم احکامی که در اصل برای عبور از مقاطع خاص و اضطراری با هدف سهل گیری نسبت به حکم اولیه ملاک عمل قرار می گیرند. تعجب در آن است که برخی حکم سهل اولیه را تعطیل و حکم سخت و غیرقابل پذیرش ثانویه را از پیش خود صادر می کنندکه ربطی به دستورات اسلامی ندارد و صرفاً بر اساس سلیقه های فردی است.
تجربه طولانی من در مدیریت صدا و سیما مشحون از این نگاه ها و توقعات تنگ‌نظرانه است.

اخبار مرتبط

نظرات

سرمقاله

احسان محمدی؛

ژست پرطرفدار این روزها؛ روحانی رای من رو پس بده!

این روزها موجی شکل گرفته که برخی از چهره ها با انتشار عکس هایی نادم و سرخورده می گویند که از رای به «روحانی» در انتخابات ریاست جمهوری پشیمان هستند. به دلایل متعدد از این اتفاق خوشحال هستم. 1-  در جریان کارزار انتخابات از حسن روحانی دفاع کردم. تنها دستاورد شخصی ام یک شیرکاکائو و کیک یزدی بود. به همراه تعدادی از فعالان رسانه ای به یک همایش دعوت شدم و بعد از چند دقیقه که احساس کردم به آن فضا تعلق ندارم و به روحانی در طمع و آرزوی پُست و صندلی و موقعیت فردی رای نداده ام، بدون اینکه موز بردارم! بیرون آمدم. این را خط اول نوشتم چون می دانم کسانی خیز برداشته اند که بگویند آره آقا! به شما رسیدن که این حرفا رو می زنید! شما نگید کی بگه! 2- هیچوقت اعتقاد نداشتم که روحانی سوپرمن است و اگر رئیس جمهور شود مهربانی دست زیبایی را خواهد گرفت و کلا" کشور گلستان می شود! در همان روزهای پرشور و رقابت تنگاتنگ بارها نوشتم: «چشم معجزه از او ندارم و احساس نمی کنم که با یک رای به او از این پس دست هایم را توی جیبم فرو می برم و طلبکار می ایستم تا او همه مشکلات کشور را حل کند». هیچکس به تنهایی قادر به حل مشکلات این کشور نیست. چون برای ایجاد مشکلات گروه ها، چهره ها و افراد مختلفی زحمت می کشند! 3- سیاست علم بازی با کارت های «موجود» است نه «مطلوب». ما در ظرف «زمان» تصمیم گرفتیم به حسن روحانی رای بدهیم و به باورمان از میان گزینه های موجود در آن رقابت سیاستمدار عملگراتری بود. دستکم برای تصمیم خودمان احترام قائل شویم و اینقدر زود عرق مان سرد نشود و توبه نامه منتشر نکنیم! 4 - وفاداری همیشه از غر زدن و ناامیدشدن کار دشوارتری است. کار دشوار را انجام بدهیم و فراموش نکنیم به عنوان یک شهروند فقط "رای دادن" کافی نیست. خود ما از روز پیروزی روحانی تا چه اندازه شهروند بهتری بوده ایم؟ قانون را رعایت کرده ایم؟ مالیات مان را درست پرداخت کرده ایم؟ بهتر رانندگی کرده ایم؟ ... چرا وقتی خودمان بهتر نمی شویم انتظار داریم بقیه درست رفتار کنند و به همه قول هایشان وفادار بمانند؟ 5-  من هم به عملکرد روحانی نقدهای جدی دارم. بارها هم نوشته ام که ادامه این روند نه فقط خسارت به او و دولتش که به تلاطم انداختن حاکمیت است. او با علم به دشواری ها پا به این عرصه گذاشت و دستکم انتظار می رود وقتی نمی تواند کاری انجام بدهد دلایل «نمی توانند» یا نام آنها که «نمی گذارند» را روشن و صریح به مردمی که به او اعتماد کردند بگوید. 6 - ما مردمی به شدت مستعد «ناامید» شدن هستیم. به جای تلاش برای یافتن نشانه های «امید» تشنه بازنشر خبرهای بد هستیم. انگار از بد کردن حال هم انرژی می گیریم. انگار وقتی زهری توی وجودمان است باید مثل ویروس سرماخوردگی به کس دیگری منتقلش کنیم شاید حالمان بهتر ...

تازه ترین اخبار