رفتن به بالا

سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۲۶ آذر ۱۳۹۶
  • الأحد ۲۸ ربيع أول ۱۴۳۹
  • 2017 Sunday 17 December
تهران Haze
١٣(°C)
وزش باد ۵(mph)
فشار ٢۶.١٣(in)
محدوده دید ٢.٠(mi)
اشعه فرابنفش 1-Low
رطوبت ٢۶.١٣(in)
  • سه شنبه ۱۱ مهر ۱۳۹۶ - ۲۱:۰۸
  • کد خبر : 44069
  • مشاهده : 91 بازدید
  • پیشخوان
  • چاپ خبر : در صورت نزدیک شدن نیروهای عراقی به چاه‌های نفت کرکوک به سوی آنها شلیک کنید
دستور جنگ افروزانه مسعود بارزانی به پیشمرگه ها؛

در صورت نزدیک شدن نیروهای عراقی به چاه‌های نفت کرکوک به سوی آنها شلیک کنید

نماینده ترکمان‌ها گفت: اینگونه تنش‌ها به زودی تردیدها را درباره دیوانه شدن بارزانی و اینکه او دچار حالتی هیستریک شده به یقین تبدیل خواهد کرد.

یکی از نمایندگان ترکمان‌ها فاش کرد، رئیس اقلیم کردستان عراق به نیروهای پیشمرگ دستور داد در صورتی که نیروهای عراقی به چاه‌های نفت استان کرکوک نزدیک شدند، به سوی آنها تیراندازی کنند.
به گزارش حامی خبر به نقل از شبکه تلویزیونی سومریه نیوز، جاسم محمد جعفر، نماینده ترکمان‌ها طی بیانیه‌ای اظهار داشت، سفر مسعود بارزانی، رئیس اقلیم کردستان عراق به کرکوک تنشی خطرناک است، او به نیروهای پیشمرگ دستور داده در صورتی که نیروهای ارتش، پلیس و حشد شعبی عراق به چاه‌های نفت استان کرکوک نزدیک شدند و از خاکریز فعلی آنها در کرکوک و اطراف آن عبور کردند، به سوی آنها تیراندازی کنند.

جعفر افزود: این دستورات با حضور فرماندهان پیشمرگ‌ها در کرکوک، صلاح الدین و دیالی صادر شد.

این نماینده ترکمان‌ها گفت: نشست روز گذشته کرکوک با حضور استاندار برکنار شده آن و رهبرانی از اتحادیه میهنی کردستان با بارزانی برگزار شد، جهشی نوعی در تقابل با تصمیمات دولت و پارلمان و تنشی خطرناک برای آینده کرکوک و مناطق اطراف آن بود.

وی ادامه داد: یکی از تصمیمات اتخاذ شده در این نشست الحاق مالی و اداری کرکوک به اقلیم کردستان عراق بود که چالشی دیگر برای ایجاد جنگ داخلی در کرکوک و ایجاد آشوب میان گروه‌های مختلف مردم و نیز میان اربیل و بغداد است.

به گزارش ایسنا، نماینده ترکمان‌ها تاکید کرد، اینگونه تنش‌ها به زودی تردیدها را درباره دیوانه شدن بارزانی و اینکه او دچار حالتی هیستریک شده به یقین تبدیل خواهد کرد، بغداد باید هر چه سریعتر اقداماتی جدی برای مقابله با این چالش‌ها در پیش گیرد، ترکمان‌ها و اعراب در کنار سایر کردهای عراق به شدت نگران هستند، مهاجرت از کرکوک و سایر مناطق به شکلی گسترده آغاز شده و کرکوک از ساکنانش به جز پیشمرگ‌ها و نیروهای آسایش خالی شده است.

جعفر در ادامه از نخست وزیر عراق خواست بغداد نفوذ خود را در کرکوک و مناطق مورد اختلاف گسترش داده، نیروهای خود را جهت بازگرداندن اقتدار دولت مرکزی به این مناطق اعزام کرده، به ساکنان آنها آرامش داده و مانع از مهاجرت‌های خطرناک شود.

اخبار مرتبط

نظرات

سرمقاله

من پشیمانم، تو پشیمانی، آنها خوشحالند!

من پشیمانم، تو پشیمانی، آنها پشیمانند. نهضت پشیمانی از رای به روحانی این روزها به شدت فراگیر شده است. حق هم دارند. بالاخره زندگی سخت شده است. به معنای واقعی کلمه آینده بسیاری از مردم شده است نان شب. حق هم دارند روحانی هنوز نتوانسته است بخش اعظمی از شعارهای خود را محقق کند. مردم چشم به راه گشایش‌های بزرگ سیاسی، اقتصادی و اجتماعی هستند. گشایش‌هایی که هنوز اتفاق نیفتاده است. به نظر می‌رسد تیم همراه رییس جمهور نمی‌تواند پابه‌پای شعارهای انتخاباتی او بیاید. آنها نه وسط کار نه بلکه همین ابتدای مسیر دولت دوازدهم کم آورده‌اند. من هم بسیاری از نقدهای مطرح شده به روحانی را قبول دارم اما مانند برخی نمی‌توانم پشیمان باشم. چون می‌دانم روحانی چگونه به سرکار رسید و چه کشوری را تحویل گرفت. ایران بعد از احمدی نژاد به مثابه ایرانی جنگ زده بود. این را من نمی‌گویم. هاشمی رفسنجانی می‌گفت که خود دولتی را تحویل گرفت که میراث دار جنگ 8 ساله بود. او شرایط دولت روحانی را از دولت خود سخت تر می‌دانست. روحانی با ایرانی سروکار داشت که ناگهان از زمین مسطح به دره‌ای عمیق افتاده بود. او در چهارسال اول تلاش کرد ایران را از دره خارج کند. تا حدودی نیز موفق بود. بگذارید بگویم ایران قبل از روحانی چگونه ایرانی بود. ایران قبل از روحانی با مشکلات بی‌شمار اقتصادی حاصل از تحریم‌ها روبرو بود. بخش های صادرات نفت، تجارت و مبادلات بانکی ایران زیر ضربات شدید تحریم ها در حال نابودی بود. پول‌های ایران بلوکه شده بود و حتی در برخی موارد ایران مجبور بود مانند دوران قبل از اختراع پول مبادله کالا با کالا انجام دهد. مثلا نفت بدهد و برنج بگیرد. اوضاع ایران شبیه دوره نفت در برابر غذای صدام شده بود. ایران نفت صادر می کند و به جای پول آن کالا دریافت دریافت می کرد. صادرات نفت ایران نیز گام به گام در روند کاهشی به سمت صفر شدن حرکت می کرد. ایران قبل از برجام، کشوری منزوی در عرصه جهانی بود و دوستان جمهوری اسلامی به انگشتان یک دست هم نمی‌رسید؛ اکثر کشورهای جهان به واسطه فشارهای آمریکا، ایران و ایرانی را تحریم کرده بودند. میزان نقدینگی ایران به پایین تر سطح خود رسیده بود. این یعنی حتی پرداخت حقوق به کارمندان دولت و یارانه‌ها به خطر افتاده بود. روحانی توانست به هر وسیله‌ای از جمله برجام این مشکلات بزرگ را تا حدودی حل کند. اگر در سال 92 شرایط کشور اینگونه رقم نمی‌خورد و روحانی با حمایت اصلاح طلبان به قدرت نرسیده بود، معلوم نبود چه سرنوشتی انتظار ایران و ایرانی را می‌کشد. ایران حالا در حال نزدیک شدن به دورانی است که هنوز احمدی نژاد سرکار نیامده بود. دورانی که در سپهر سیاست ایران به دولت اصلاحات معروف بود. حالا تقریبا پاهای ایران روی زمین است. این خود دستاورد بزرگی برای روحانی است. شرایط کشور عادی شده است و در شرایط عادی، مسئله‌ای همچون پشیمانی ایجاد می‌شود. بسیاری از مردم هنوز از مشکلات کشور خبر ندارند. هنوز نمی‌دانند دولت در برابر چه سدی ...

تازه ترین اخبار