رفتن به بالا

سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • پنجشنبه ۲۳ آذر ۱۳۹۶
  • الخميس ۲۵ ربيع أول ۱۴۳۹
  • 2017 Thursday 14 December
تهران لطیف
٨(°C)
وزش باد آرام
فشار ٢۶.١۵(in)
محدوده دید ۶.٠(mi)
اشعه فرابنفش 3-Moderate
رطوبت ٢۶.١۵(in)

یک کارآفرین جوان اندونزیای برای نشان دادن اینکه مراقبت‌های بهداشتی اولیه گران نیستند و اینکه زباله‌های بازیافتی باارزش هستند، ایده هوشمندانه‌ای دارد که به فقرا اجازه می‌دهد با زباله هزینه‌های مراقبت‌های سلامتی خود را پرداخت کنند. بیمه درمانی زباله به نظر ایده زیبایی می‌رسد که در بلندمدت محکوم به شکست است، اما در واقع هفت […]

یک کارآفرین جوان اندونزیای برای نشان دادن اینکه مراقبت‌های بهداشتی اولیه گران نیستند و اینکه زباله‌های بازیافتی باارزش هستند، ایده هوشمندانه‌ای دارد که به فقرا اجازه می‌دهد با زباله هزینه‌های مراقبت‌های سلامتی خود را پرداخت کنند. بیمه درمانی زباله به نظر ایده زیبایی می‌رسد که در بلندمدت محکوم به شکست است، اما در واقع هفت سال است که کار می‌کند و این مدل منحصربفرد اکنون توسط افراد دیگری نیز در سراسر اندونزی اجرا می‌شود.

این بیمه که با هدف کمک به فقرا برای دسترسی به خدمات بهداشتی اولیه به وسیله زباله‌های بازیافتی و توسط «Gamal Albinsaid» راه اندازی شده که یک کتابچه راهنمای ۷۰ صفحه‌ای برای کسب و کارهایی که می‌خواهند آن را دنبال کنند نیز تهیه کرده است. او این بیمه را در سال ۲۰۱۰ وقتی تن‌ها ۲۱ سال داشت تاسیس کرد. این برنامه به دنبال نگرانی این کارآفرین جوان درمورد بودجه سلامت کم کشورش و دادن یک راه حل جایگزین به فقرا برای پرداخت هزینه‌های سلامتیشان ایجاد شد.

حدود ۶۰ درصد از جمعیت ۲۰۰ میلیونی اندونزی بیمه نیستند، زیرا هزینه پرداخت آن را ندارد، اما زباله چیزی است که همه افراد به آن دسترسی دارند و می‌توانند از آن به عنوان منبع مالی خود استفاده کنند. برای دسترسی به خدمات بهداشتی اولیه، اعضای این بیمه باید حدود ۳ کیلوگرم زباله قابل بازیافت در ماه تحویل دهند که شامل پلاستیک، فلز و حتی زباله‌های ارگانیک برای تولید کود می‌شود. این زباله‌ها حدود ۱۱۷۵۰ روپیه ارزش دارند که به هزینه‌های درمانی اولیه آن‌ها کمک می‌کند. این شرکت حتی تیم داوطلبی دارد که به مردم درباره نوع زباله‌ای که باید پیدا کنند آموزش می‌دهد. با این حال مدیریت چنین کاری بسیار چالش برانگیز است. قیمت متغیر زباله‌های بازیافتی تخمین دقیق درآمد‌ها را مشکل می‌کند، اما او و تیمش سعی می‌کنند به اعضا کمک کنند زباله‌های بیشتری جمع کنند و آن‌ها را به قیمت بالاتری بفروشند.

در اندونزی می‌توانید با زباله خدمات درمانی دریافت کنید
در اندونزی می‌توانید با زباله خدمات درمانی دریافت کنید
در اندونزی می‌توانید با زباله خدمات درمانی دریافت کنید

اخبار مرتبط

نظرات

سرمقاله

احسان محمدی؛

ژست پرطرفدار این روزها؛ روحانی رای من رو پس بده!

این روزها موجی شکل گرفته که برخی از چهره ها با انتشار عکس هایی نادم و سرخورده می گویند که از رای به «روحانی» در انتخابات ریاست جمهوری پشیمان هستند. به دلایل متعدد از این اتفاق خوشحال هستم. 1-  در جریان کارزار انتخابات از حسن روحانی دفاع کردم. تنها دستاورد شخصی ام یک شیرکاکائو و کیک یزدی بود. به همراه تعدادی از فعالان رسانه ای به یک همایش دعوت شدم و بعد از چند دقیقه که احساس کردم به آن فضا تعلق ندارم و به روحانی در طمع و آرزوی پُست و صندلی و موقعیت فردی رای نداده ام، بدون اینکه موز بردارم! بیرون آمدم. این را خط اول نوشتم چون می دانم کسانی خیز برداشته اند که بگویند آره آقا! به شما رسیدن که این حرفا رو می زنید! شما نگید کی بگه! 2- هیچوقت اعتقاد نداشتم که روحانی سوپرمن است و اگر رئیس جمهور شود مهربانی دست زیبایی را خواهد گرفت و کلا" کشور گلستان می شود! در همان روزهای پرشور و رقابت تنگاتنگ بارها نوشتم: «چشم معجزه از او ندارم و احساس نمی کنم که با یک رای به او از این پس دست هایم را توی جیبم فرو می برم و طلبکار می ایستم تا او همه مشکلات کشور را حل کند». هیچکس به تنهایی قادر به حل مشکلات این کشور نیست. چون برای ایجاد مشکلات گروه ها، چهره ها و افراد مختلفی زحمت می کشند! 3- سیاست علم بازی با کارت های «موجود» است نه «مطلوب». ما در ظرف «زمان» تصمیم گرفتیم به حسن روحانی رای بدهیم و به باورمان از میان گزینه های موجود در آن رقابت سیاستمدار عملگراتری بود. دستکم برای تصمیم خودمان احترام قائل شویم و اینقدر زود عرق مان سرد نشود و توبه نامه منتشر نکنیم! 4 - وفاداری همیشه از غر زدن و ناامیدشدن کار دشوارتری است. کار دشوار را انجام بدهیم و فراموش نکنیم به عنوان یک شهروند فقط "رای دادن" کافی نیست. خود ما از روز پیروزی روحانی تا چه اندازه شهروند بهتری بوده ایم؟ قانون را رعایت کرده ایم؟ مالیات مان را درست پرداخت کرده ایم؟ بهتر رانندگی کرده ایم؟ ... چرا وقتی خودمان بهتر نمی شویم انتظار داریم بقیه درست رفتار کنند و به همه قول هایشان وفادار بمانند؟ 5-  من هم به عملکرد روحانی نقدهای جدی دارم. بارها هم نوشته ام که ادامه این روند نه فقط خسارت به او و دولتش که به تلاطم انداختن حاکمیت است. او با علم به دشواری ها پا به این عرصه گذاشت و دستکم انتظار می رود وقتی نمی تواند کاری انجام بدهد دلایل «نمی توانند» یا نام آنها که «نمی گذارند» را روشن و صریح به مردمی که به او اعتماد کردند بگوید. 6 - ما مردمی به شدت مستعد «ناامید» شدن هستیم. به جای تلاش برای یافتن نشانه های «امید» تشنه بازنشر خبرهای بد هستیم. انگار از بد کردن حال هم انرژی می گیریم. انگار وقتی زهری توی وجودمان است باید مثل ویروس سرماخوردگی به کس دیگری منتقلش کنیم شاید حالمان بهتر ...

تازه ترین اخبار