رفتن به بالا

سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی

تعداد اخبار امروز : 57 خبر


  • چهارشنبه ۲۸ آذر ۱۳۹۷
  • الأربعاء ۱۰ ربيع ثاني ۱۴۴۰
  • 2018 Wednesday 19 December
تهران لطیف
٩(°C)
وزش باد آرام
فشار ٢۶.٢۵(in)
محدوده دید ۴.٠(mi)
اشعه فرابنفش 0-Low
رطوبت ٢۶.٢۵(in)

باشگاه پرسپولیس که از دو پنجره نقل و انتقالات زمستانی و تابستانی (قبل از لیگ هجدهم) به حکم فیفا محروم شده حالا نگران تمدید یا عدم تمدید قرارداد سرمربی کروات خود است.

برانکو ایوانکوویچ فقط تا پایان لیگ هفدهم با سرخپوشان تهرانی قرارداد دارد اما هنوز برای تمدید قراردادش دچار تردید و دودلی است. این در حالی است که شنیدیم مدیران باشگاه پرسپولیس چند نوبت به مرد کروات پیشنهاد تمدید قرارداد داده‌اند ولی هنوز این اتفاق نیفتاده است. گویا برانکو که هرگز در مورد این موضوع شفاف‌سازی نمی‌کند به مسئولان باشگاه اطلاع داده که در صورت حفظ بازیکنان کنونی قراردادش با پرسپولیس را تمدید خواهد کرد.
او خوب می‌داند در پایان فصل جاری قرارداد ۷ بازیکن اصلی و مهم در پرسپولیس به اتمام می‌رسد و حفظ آنان کار بس دشواری است. با توجه به حکم فیفا و محرومیت از پنجره نقل و انتقالات زمستانی و تابستانی، پرسپولیس قادر نیست بازیکن جدیدی خریداری کند و بنابراین جدایی ۷ بازیکن از این تیم می‌تواند آینده قرمزپوشان را نابود و با دردسر بزرگی مواجه کند.
معلوم هم نیست در آینده چه اتفاقی رخ بدهد. این ۷ بازیکن به طور حتم شرط و شروط سنگینی برای تمدید دارند و شاید باشگاه نتواند از پس آن برآید کما اینکه تراکتورسازی تبریز هم در مواجهه با مشکل مشابه نتوانست برخی بازیکنان مثل خالد شفیعی را حفظ کند. شفیعی به کره‌جنوبی رفت و بازیکنانی هم که راضی به ماندن شدند شرط و شروط خاصی گذاشته و پول سنگینی دریافت کردند.
حالا ممکن است مشابه همین اتفاق (شاید هم بدتر!) برای پرسپولیس بیفتد. بازیکنانی که قراردادشان به اتمام رسیده و آزاد می‌شوند، می‌توانند ناز کنند چون می‌دانند نازشان خریدار هم دارد! بر همین اساس باید به برانکو حق داد که چنین خواسته‌ای داشته باشد؛ «اول با این ۷ بازیکن تمدید کنید و بعد حرف از تمدید قرارداد من بزنید!»
البته اجابت این خواسته بسیار سخت و دشوار است. بازیکنان با پیشنهادات مختلفی در پایان فصل مواجه می‌شوند یا اینکه حداقل راه‌های بازارگرمی را به خوبی می‌شناسند. باید منتظر ماند و دید مدیران پرسپولیس می‌توانند شرط برانکو را اجابت کنند؟

اخبار مرتبط

نظرات

سرمقاله

جلال‌خو ‌ش چهره/ابتکار؛

تغییر رویکرد تهدیدهای آمریکا

همه قرائن حکایت از تشدید اقدام‌های آمریکا علیه حاکمیت سیاسی ایران دارد. این اقدام‌ها که ابتدا چهره اقتصادی و ایدئولوژیک داشت، اکنون وجوه تازه‌تری از نزدیک شدن به احتمال یک رودررویی مستقیم از جنس نظامی را به رخ می‌کشد. آیا ایران و آمریکا به برخورد نظامی نزدیک شده‌اند؟ واشنگتن امیدوار بود با اعلام رسمی دور تازه تحریم‌ها علیه ایران در چهارم نوامبر (13 آبان گذشته) شوک بی‌ثبات کننده‌ای را بر سامان سیاسی ـ اقتصادی این کشور وارد کند. به زعم دولت ترامپ، شروع رسمی تحریم‌ها می‌توانست حداقل ناآرامی‌هایی ایجاد کند مانند آنچه در دی‌ماه سال 96 در شهرهای ایران رخ داد. به‌ویژه ایجاد شوک در بازار پول‌های خارجی و قیمت اقلام مصرفی، بستر اعتراض‌های اجتماعی را برای واداشتن تهران به عقب‌نشینی از مواضع اصولی‌اش سبب می‌شد. اما برخلاف همه انتظارها، چنین نشد و به عکس تهران توانست با تدابیر کنترلی به مثابه ضربه‌گیر، مانع هرگونه بی‌ثباتی شود که واشنگتن در پی آن بود. اکنون و به‌رغم همه اقدام‌ها برای محدودسازی اقتصاد ایران، دولتمردان آمریکایی شکل خشن‌تری را برای بیان خواست‌های خود از تهران پیشه کرده‌اند. این روزها مقام‌های دولت ترامپ کمتر از لزوم تغییر رفتار نظام سیاسی ایران می‌گویند، بلکه با به رخ کشیدن برخی نمایش‌ها مانند حضور «رضا پهلوی» در اندیشکده انستیتو واشنگتن به عنوان به اصطلاح گروه آلترناتیو، برپایی نمایشگاه‌هایی مثل آنچه «برایان هوک» معاون وزیر امور خارجه آمریکا درباره توانمندی موشکی ایران انجام داد، سفرها و سخنرانی‌های مستمر «مایک پمپئو» در نقاط مختلف جهان و در چارچوب ایجاد هراس عمومی علیه دولتمردان ایرانی و توان نظامی این کشور، سخن از لزوم تغییر رژیم سیاسی گفته می‌شود. این تغییر رویه از یکسو ناشی از ناکامی در وارد کردن شوک اولیه به ثبات سیاسی ـ اقتصادی ایران است‌. از سوی دیگر وادار کردن تهران به قبول مطالباتی است که بتواند به سیاست‌های منطقه‌ای دولت ترامپ از حیث کارآمدی، مشروعیت دهد. تدارک برگزاری مانور در شمال دریای عرب و نزدیک آب‌های ایران با حضور «جان اس استنیس» (ناو پنجم نیروی دریایی آمریکا) و نیز براساس گزارش وال‌استریت ژورنال به نقل از منابع آگاه، اعزام ناوبرهای هواپیمابر به خلیج فارس، هدایت نیروهای داعش از سوریه و عراق به افغانستان و تلاش برای همسوسازی طالبان با هدف نزدیک کردن تهدیدها به بدنه امنیتی ایران، همگی به تشدید تهدیدهای واشنگتن اشاره دارد. تهدیدهایی که به طور مستقیم نظام سیاسی ایران را نشانه گرفته است. در این حال نباید از نظر دور داشت که مهمترین مشکل واشنگتن در سیاست‌های ضد ایرانی‌اش، نبود مشروعیتی است که باید اقدام‌های او را نزد افکار عمومی توجیه کند. آخرین جلسه شورای امنیت سازمان‌ملل درباره ایران، گواه این مدعا است. اجلاس یاد شده نشان داد که دولت آمریکا برای اقدام‌های خود همچنان با بحران مشروعیت روبه‌رو است. اگرچه همه اقدام‌های ایذایی از جمله فلج‌سازی اقتصاد، آسیب‌پذیر کردن سامان سیاسی ادامه دارد، ولی تغییر لحن و رویکرد واشنگتن از اعلام و اجرای سیاست‌های تحریمی به تهدیدهای نظامی از جنس آنچه در بالا به آنها اشاره شد، حاکی از ناکامی در ایجاد شوک ...

تازه ترین اخبار