رفتن به بالا

سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی

تعداد اخبار امروز : 47 خبر


  • شنبه ۳۰ تیر ۱۳۹۷
  • السبت ۸ ذو القعدة ۱۴۳۹
  • 2018 Saturday 21 July
تهران لطیف
٣۴(°C)
وزش باد ٩(mph)
فشار ٢۵.٧٧(in)
محدوده دید ۶.٠(mi)
اشعه فرابنفش 0-Low
رطوبت ٢۵.٧٧(in)
  • جمعه ۵ آبان ۱۳۹۶ - ۱۹:۳۶
  • کد خبر : 44357
  • مشاهده : 129 بازدید
  • خبر مهم1
  • چاپ خبر : چرا روحانی نمی‌تواند
مصطفی داننده؛

چرا روحانی نمی‌تواند

من هم مانند بسیاری از کسانی که به حسن روحانی در اردیبهشت ۹۶ رای دادند بر این باور هستم که رییس جمهور فاصله زیادی با تحقق شعارهایی که در فضای انتخاباتی مطرح کرد دارد. به ویژه در زمینه‌های مدنی و فرهنگی این عدم تحقق شعارها بسیار پررنگ است. اما باید به جستجوی چرایی این ماجرا […]

من هم مانند بسیاری از کسانی که به حسن روحانی در اردیبهشت ۹۶ رای دادند بر این باور هستم که رییس جمهور فاصله زیادی با تحقق شعارهایی که در فضای انتخاباتی مطرح کرد دارد. به ویژه در زمینه‌های مدنی و فرهنگی این عدم تحقق شعارها بسیار پررنگ است. اما باید به جستجوی چرایی این ماجرا باشیم و بدانیم چرا روحانی نتوانسته تمام وعده‌های خود را محقق کند.

مهم‌ترین دستاورد روحانی برجام است. توافق هسته‌ای که تقریبا روحانی تخم‌مرغ‌های خود را در در سبد آن گذاشت حالا با روی کارآمدن ترامپ رییس جمهور غیرقابل پیش بینی آمریکا، در مرحله خطرناکی قرار گرفته است.

امروز برجام تمرکز روحانی را به خود اختصاص داده است. او می‌خواهد به عنوان معمار برجام این سازه‌ای که با زحمت فراوان آن را به بالا برده است حفظ کند. روحانی معتقد است تداوم برجام به نفع کشور و جهان است.

رییس جمهور معتقد است که برجام می‌تواند موانع حاصل از تحریم ها را از مقابل اقتصاد ایران بردارد. با نگاهی منصفانه باید گفت که برجام بسیاری از قفل هایی که بین سال های ۸۴ تا ۹۲ به پیکره اقتصاد ایران زده شده بود باز کرد.

با توجه به این نگاه او تمام تلاش خود را می‌کند برجام را حفظ کند. رییس جمهور روحانی لباس رزم خود را در میدان برجام به تن کرده است. او به جنگ، دیوانه‌ای رفته است که هر لحظه می‌تواند با تصمیمات عجیب و غریب سرنوشت برجام، ایران و جهان را عوض کند.

آنگونه که به نظر می‌رسد روحانی می‌خواهد جنگ برجام با ترامپ به نتیجه برسد بعد نگاه خود را معطوف به مسائل داخلی کند.

یکی از ایرادهای اساسی که به روحانی بعد از انتخاب به ریاست جمهوری وارد شده چرایی استفاده نکردن از وزرای زنان و اقلیت‌های مذهبی و دینی در دولت دوازدهم است.

ماجرای سپنتا نیکنام «عضو زرتشتی مردم یزد شورای شهر »به خوبی نشان داد که روحانی برای انتخاب وزیر زن و یا اقلیت‌های مذهبی با چه مشکلاتی روبرو است.

واقعا نمی‌شود از روحانی انتظار داشت هم در خارج درگیر طرف های مختلف برای حفظ دستاوردهای برجام باشد و هم در داخل با طرف های ذی نفوذ برای انتصاب زنی به وزارت، در حال کشمکش باشد. اگر روحانی این شیوه را در دستور کار خود قرار می‌داد، تبدیل به دولتی می‌شد که در تمام لحظات در حال درگیری با این و آن بود.

سابقه نشان داده است دولتی که کار خود را با درگیری‌های سیاسی همراه می‌کند نمی‌تواند دولت موفقی در زمینه‌های مختلف باشد.

همانگونه که در ابتدای این نوشتار عرض شد من هم با بسیاری موافق عدم تحقق شعارهای روحانی هستم اما باید به او اجازه داد از هفت خان مشکلات یک به یک عبور کند و مسائل مختلف را اولویت بندی کند.

شاید اگر شرایط برجام عادی  و فردی مثل اوباما در آمریکا حاکم بود می‌شد هر روز از روحانی در مورد شعارهای انتخاباتی‌اش سوال کرد اما الان مانند شرایط جنگ است. بهتر است به روحانی فرصت دهیم.

اخبار مرتبط

نظرات

سرمقاله

سیدضیا هاشمی؛

نقطه عطف

سخنان استراتژیک رئیس جمهوری در جمع مسئولان ارشد دولت را می‌توان نقطه عطفی درتاریخ پنج ساله دولت ایشان برشمرد. او با دعوت همه مدیران ارشد خود از سراسر کشور، دستور بسیج همگانی برای اتخاذ تدابیر لازم در مقابل تهدیدات جدید را صادر کرد و با تشریح شرایط و مخاطرات پسابرجامی، فرصت‌های پیش رو برای مقابله با فشارهای خارجی و حل مسائل داخلی را تبیین کرد. صرفه‌جویی، تلاش مضاعف مدیران، پاسخگویی و شفاف‌سازی و اهتمام به حل مسائل مهم کشور مانند تولید، اشتغال و فقرزدایی محورهای اصلی دستورات رئیس جمهوری خطاب به مدیران دولت بود. در عین حال رفع اختلافات و همکاری بیشتر با سایر دستگاه‌ها و گروه‌های منتقد برای تحقق وحدت ملی به‌عنوان شرط لازم برای موفقیت در قبال تهدیدات امریکا و هم‌پیمانانش مورد توجه و تأکید ایشان قرار گرفت. این رویکرد رئیس جمهوری و دستورات ایشان، در شرایط کنونی می‌تواند تدبیری سرنوشت‌ساز برای تقویت امید ملی باشد، مشروط به آنکه با اقبال همگانی مواجه شود. همان‌طور که ایشان تأکید کردند، انتظار می‌رود تحرکی محسوس و جدید در خود دولت آغاز شود و چنانچه این حرکت در سایر قوا هم مشاهده شود، بی‌گمان جامعه نجیب و فرهیخته ایران، با استقبال و همراهی خود آن را تکمیل و تقویت خواهند کرد. به‌نظر می‌رسد مهم‌ترین رخدادی که شرایط جدید اقتصادی و سیاسی ایران را در ماه‌های اخیر تحت تأثیر قرار داده است، خروج امریکا از برجام و تهدیدات بعدی آن کشور نسبت به تعاملات بین‌المللی ایران در عرصه اقتصادی و سیاسی است. این تهدیدها اگر چه سابقه‌ای دیرینه دارد ولی به وضوح می‌توان مشاهده کرد که، تهدیدات جدید جریان افراطی حاکم بر کاخ سفید نسبت به منافع ملی ایران به شدیدترین مرحله خود رسیده است. در طول 40 سال گذشته، تقابل میان جمهوری اسلامی و ایالات متحده فراز و نشیب‌هایی را طی کرده و اکنون با استقرار کامل تیم آقای ترامپ و خروج او از برجام به مرحله‌ای بسیار حاد رسیده است. این گروه که از ابتدا موضعی رادیکال در سیاست خارجی داشتند، هیچ فرصتی را برای اتخاذ مواضع یکجانبه گرایانه نسبت به ایران و سایر کشورهایی که سیاست مستقلی در قبال امریکا دارند، از دست نداده‌اند. توجیه آنان تأمین منافع امریکا است و در این مسیر منافع اقتصادی را مهم‌ترین اصل در تدوین استراتژی‌های خود می‌دانند. به‌عبارت دیگر آنان صراحتاً رشد اقتصادی امریکا را مقدم بر مصالح جهانی و حتی اعتبار امریکا در روابط بین‌الملل تلقی می‌کنند. بنابراین از نظر هیأت حاکمه امریکا، نقض توافق‌های بین‌المللی مانند برجام یا بی‌اعتمادی جامعه جهانی نسبت به امریکا و ضعیف شدن اعتبار بین‌المللی آن کشور و حتی نارضایتی بخش مهمی از نخبگان و رسانه‌های امریکایی در افق تأمین منافع تجاری و اقتصادی سرمایه‌داران امریکایی، موجه شمرده می‌شود. موضع‌گیری‌های یک سال گذشته آقای ترامپ و همکارانش به روشنی این موضوع را نشان داده و اثبات کرده است. بنابراین چشم‌انداز آینده اقدامات امریکا در تعامل با ایران کاملاً قابل پیش‌بینی است. کاخ سفید تقابل تمام عیار با جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان یک کشور مستقل و ...

تازه ترین اخبار