رفتن به بالا

سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی

تعداد اخبار امروز : 66 خبر


  • دوشنبه ۲۳ مهر ۱۳۹۷
  • الإثنين ۴ صفر ۱۴۴۰
  • 2018 Monday 15 October
تهران لطیف
٢٠(°C)
وزش باد ٧(mph)
فشار ٢۶.١٣(in)
محدوده دید ۶.٠(mi)
اشعه فرابنفش 0-Low
رطوبت ٢۶.١٣(in)
  • جمعه ۵ آبان ۱۳۹۶ - ۱۹:۳۶
  • کد خبر : 44357
  • مشاهده : 148 بازدید
  • خبر مهم1
  • چاپ خبر : چرا روحانی نمی‌تواند
مصطفی داننده؛

چرا روحانی نمی‌تواند

من هم مانند بسیاری از کسانی که به حسن روحانی در اردیبهشت ۹۶ رای دادند بر این باور هستم که رییس جمهور فاصله زیادی با تحقق شعارهایی که در فضای انتخاباتی مطرح کرد دارد. به ویژه در زمینه‌های مدنی و فرهنگی این عدم تحقق شعارها بسیار پررنگ است. اما باید به جستجوی چرایی این ماجرا […]

من هم مانند بسیاری از کسانی که به حسن روحانی در اردیبهشت ۹۶ رای دادند بر این باور هستم که رییس جمهور فاصله زیادی با تحقق شعارهایی که در فضای انتخاباتی مطرح کرد دارد. به ویژه در زمینه‌های مدنی و فرهنگی این عدم تحقق شعارها بسیار پررنگ است. اما باید به جستجوی چرایی این ماجرا باشیم و بدانیم چرا روحانی نتوانسته تمام وعده‌های خود را محقق کند.

مهم‌ترین دستاورد روحانی برجام است. توافق هسته‌ای که تقریبا روحانی تخم‌مرغ‌های خود را در در سبد آن گذاشت حالا با روی کارآمدن ترامپ رییس جمهور غیرقابل پیش بینی آمریکا، در مرحله خطرناکی قرار گرفته است.

امروز برجام تمرکز روحانی را به خود اختصاص داده است. او می‌خواهد به عنوان معمار برجام این سازه‌ای که با زحمت فراوان آن را به بالا برده است حفظ کند. روحانی معتقد است تداوم برجام به نفع کشور و جهان است.

رییس جمهور معتقد است که برجام می‌تواند موانع حاصل از تحریم ها را از مقابل اقتصاد ایران بردارد. با نگاهی منصفانه باید گفت که برجام بسیاری از قفل هایی که بین سال های ۸۴ تا ۹۲ به پیکره اقتصاد ایران زده شده بود باز کرد.

با توجه به این نگاه او تمام تلاش خود را می‌کند برجام را حفظ کند. رییس جمهور روحانی لباس رزم خود را در میدان برجام به تن کرده است. او به جنگ، دیوانه‌ای رفته است که هر لحظه می‌تواند با تصمیمات عجیب و غریب سرنوشت برجام، ایران و جهان را عوض کند.

آنگونه که به نظر می‌رسد روحانی می‌خواهد جنگ برجام با ترامپ به نتیجه برسد بعد نگاه خود را معطوف به مسائل داخلی کند.

یکی از ایرادهای اساسی که به روحانی بعد از انتخاب به ریاست جمهوری وارد شده چرایی استفاده نکردن از وزرای زنان و اقلیت‌های مذهبی و دینی در دولت دوازدهم است.

ماجرای سپنتا نیکنام «عضو زرتشتی مردم یزد شورای شهر »به خوبی نشان داد که روحانی برای انتخاب وزیر زن و یا اقلیت‌های مذهبی با چه مشکلاتی روبرو است.

واقعا نمی‌شود از روحانی انتظار داشت هم در خارج درگیر طرف های مختلف برای حفظ دستاوردهای برجام باشد و هم در داخل با طرف های ذی نفوذ برای انتصاب زنی به وزارت، در حال کشمکش باشد. اگر روحانی این شیوه را در دستور کار خود قرار می‌داد، تبدیل به دولتی می‌شد که در تمام لحظات در حال درگیری با این و آن بود.

سابقه نشان داده است دولتی که کار خود را با درگیری‌های سیاسی همراه می‌کند نمی‌تواند دولت موفقی در زمینه‌های مختلف باشد.

همانگونه که در ابتدای این نوشتار عرض شد من هم با بسیاری موافق عدم تحقق شعارهای روحانی هستم اما باید به او اجازه داد از هفت خان مشکلات یک به یک عبور کند و مسائل مختلف را اولویت بندی کند.

شاید اگر شرایط برجام عادی  و فردی مثل اوباما در آمریکا حاکم بود می‌شد هر روز از روحانی در مورد شعارهای انتخاباتی‌اش سوال کرد اما الان مانند شرایط جنگ است. بهتر است به روحانی فرصت دهیم.

اخبار مرتبط

نظرات

سرمقاله

وطن امروز؛

چرا باید نگران نظام بانکی باشیم؟

رهبر انقلاب در جلسه اخیر خود با سران قوا بار دیگر درباره بانک‌ها ابراز نگرانی فرمودند و حل مشکلات بانکی را جزو اولویت‌های کاری برشمردند. اما چرا وضعیت بانک‌ها از نظر رهبر انقلاب نگران‌کننده است. همانگونه که بارها در خبرها و مقالات مختلف به آن اشاره شده است، می‌دانیم که مشکل حجم نقدینگی کشور به‌عنوان خطرناک‌ترین معضل اقتصادی کشور مطرح است. حجم نقدینگی که در انتهای سال‌96 از میزان تولید ناخالص کشور سبقت گرفت بر اساس برآوردهای بانک مرکزی اول امسال از 1600هزار میلیارد تومان نیز عبور کرد.  این بدین معناست که روزانه در حدود هزار میلیارد تومان به نقدینگی کشور افزوده می‌شود. براساس آمار رسمی بانک مرکزی حدود 85‌درصد از این نقدینگی به صورت سپرده‌های کوتاه مدت و بلند مدت در اختیار بانک‌های کشور است  بانک‌ها با اعطای سود بالا 15‌درصد به این سپرده‌ها بیشترین سهم را در تولید نقدینگی کشور بر عهده دارند اما نکته تاسفبارتر این است که بررسی ترازنامه بانک‌ها در سال‌96 حاکی از ضرر و زیان بانک‌ها تا چهارهزار میلیارد تومان است. یعنی د‌رحالی‌که بانک در پایان سال مالی دارای سود منفی است اما برای حفظ سهم خود در بازار و جذب مشتری نسبت به اعطای سود به سپرده‌ها اقدام می‌کند. این امر باعث می‌شود ‌اولاً در‌حالی‌که بانک نتوانسته از طریق اعطای تسهیلات به بخش تولید در آمد لازم را کسب کند اقدام به خلق پول در قالب اعطای سود سپرده‌ها می‌نماید و این مبلغ را از طریق استقراض از بانک مرکزی ‌یا سایر راه‌هایی که در خلق پول موثر هستند اقدام می‌کند. یعنی بدون اینکه در کشور تولید انجام شود یا ارزش افزوده‌ای تحقق یابد از طریق خلق پول بدون پشتوانه سود سپرده‌های بانکی تامین می‌شود. ثانیاً بر اساس نظام بانکی دون ربا سود اعطایی به سپرده‌ها علی‌الحساب است و بانک موظف است در پایان سال بر اساس ترازنامه خود میزان سود نهایی را بین سپرده‌گذاران تقسیم کند اما ترازنامه بانک‌ها حاکی از آن است که به‌رغم سود خالص منفی بانک‌ها سود علی‌الحساب به‌عنوا‌ن سود قطعی سپرده‌ها منظور می‌شود. ثالثاً بانک‌ها در مقابل ضرر سال جاری ‌یا ضررهای انباشته سال قبل مجبورند منابع خود را به سمت بازارهای کاذب دلار ‌یا سکه و مسکن سوق دهند و از طرق افزایش شوک‌گونه مسکن طلا ارز و مواردی از این قبیل به جبران بخشی از ضرر و زیان خود اقدام کنند. بنابراین نظام فعلی بانکی کشور که از دایره قانون بانکداری اسلامی پا را فراتر گذاشته است نه تنها در تولید نقدینگی و خلق پول بیشترین سهم را دارد بلکه برای جبران ضررهای سالانه خود مجبور به ورود به بازارهای کاذب است و این امر مخاطرات سنگینی را برای اقتصاد کشور می‌تواند در پی داشته باشد. می‌توان اذعان نمود که نگرانی رهبر انقلاب از نظام بانکی نگرانی بجایی است و از سویی دیگر می‌توان به جرات گفت که مهم‌ترین عامل در به وجود آمدن چنین وضعیتی عدم رعایت اصول بانکداری اسلامی و عدم وجود نظارت نظام مند در سیستم بانکی کشور بوده است. همان چیزی که بسیاری از مراجع تقلید طی سال‌های ...

تازه ترین اخبار