رفتن به بالا

سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • پنجشنبه ۲۳ آذر ۱۳۹۶
  • الخميس ۲۵ ربيع أول ۱۴۳۹
  • 2017 Thursday 14 December
تهران لطیف
٢(°C)
وزش باد آرام
فشار ٢۶.١۵(in)
محدوده دید ۶.٠(mi)
اشعه فرابنفش 0-Low
رطوبت ٢۶.١۵(in)

دکتر بشیر حاجی‌بیگی با بیان اینکه مراکز انتقال خون سراسر کشور آماده خدمت‌رسانی به مناطق زلزله زده جهت خون و فرآورده‌های خونی هستند گفت: با توجه به ذخایر مطلوب و فرآورده‌های خونی در کشور اطمینان داریم که خون مورد نیاز مردم در مناطق آسیب دیده و مجروحان این مناطق تامین خواهد شد. وی افزود: باید […]

دکتر بشیر حاجی‌بیگی با بیان اینکه مراکز انتقال خون سراسر کشور آماده خدمت‌رسانی به مناطق زلزله زده جهت خون و فرآورده‌های خونی هستند گفت: با توجه به ذخایر مطلوب و فرآورده‌های خونی در کشور اطمینان داریم که خون مورد نیاز مردم در مناطق آسیب دیده و مجروحان این مناطق تامین خواهد شد.
وی افزود: باید توجه کرد که در کشور ایران تنها ۳ تا ۴ درصد مردم دارای گروه خونی –O هستند. از طرفی گروه خونی –O به عنوان دهنده عمومی قابل تزریق به تمامی افراد گروه‌های خونی مختلف است و با ارزش‌ترین گروه خونی در مواقع بحران‌ها و حوادث به شمار می‌آید، بنابراین افرادی که دارای گروه خونی –O و به ویژه او –ONEG هستند در اولویت مراجعه برای اهدای خون قرار دارند.
سخنگوی سازمان انتقال خون با بیان اینکه ۳۳ درصد از مردم کشور دارای گروه خونی +O هستند، ادامه داد: بیشترین میزان عمومی جمعیت کشور دارای گروه خونی +O هستند این افراد جهت اهدای خون به مراکز انتقال خون سراسر کشور مراجعه کنند.
حاجی‌بیگی با تاکید بر اینکه افراد دارای گروه‌های خونی منفی به ویژه –O برای اهدای خون در جهت کمک به مردم آستین‌ها را بالا بزنند گفت: سازمان انتقال خون ایران از دارندگان خون –O دعوت می‌کند تا به مراکز اهدای خون مراجعه کنند. از طرفی تمامی مراکز انتقال خون سراسر کشور به صورت آماده باش در خدمت مردم مناطق زلزله زده هستند.
سخنگوی سازمان انتقال خون همچنین گفت: مردم می‌توانند برای اهدای خون و پیوستن به باشگاه گروه خون –O در سایت یاران به آدرس yaranibto.ir مراجعه و ثبت‌نام کنند.

اخبار مرتبط

نظرات

سرمقاله

احسان محمدی؛

ژست پرطرفدار این روزها؛ روحانی رای من رو پس بده!

این روزها موجی شکل گرفته که برخی از چهره ها با انتشار عکس هایی نادم و سرخورده می گویند که از رای به «روحانی» در انتخابات ریاست جمهوری پشیمان هستند. به دلایل متعدد از این اتفاق خوشحال هستم. 1-  در جریان کارزار انتخابات از حسن روحانی دفاع کردم. تنها دستاورد شخصی ام یک شیرکاکائو و کیک یزدی بود. به همراه تعدادی از فعالان رسانه ای به یک همایش دعوت شدم و بعد از چند دقیقه که احساس کردم به آن فضا تعلق ندارم و به روحانی در طمع و آرزوی پُست و صندلی و موقعیت فردی رای نداده ام، بدون اینکه موز بردارم! بیرون آمدم. این را خط اول نوشتم چون می دانم کسانی خیز برداشته اند که بگویند آره آقا! به شما رسیدن که این حرفا رو می زنید! شما نگید کی بگه! 2- هیچوقت اعتقاد نداشتم که روحانی سوپرمن است و اگر رئیس جمهور شود مهربانی دست زیبایی را خواهد گرفت و کلا" کشور گلستان می شود! در همان روزهای پرشور و رقابت تنگاتنگ بارها نوشتم: «چشم معجزه از او ندارم و احساس نمی کنم که با یک رای به او از این پس دست هایم را توی جیبم فرو می برم و طلبکار می ایستم تا او همه مشکلات کشور را حل کند». هیچکس به تنهایی قادر به حل مشکلات این کشور نیست. چون برای ایجاد مشکلات گروه ها، چهره ها و افراد مختلفی زحمت می کشند! 3- سیاست علم بازی با کارت های «موجود» است نه «مطلوب». ما در ظرف «زمان» تصمیم گرفتیم به حسن روحانی رای بدهیم و به باورمان از میان گزینه های موجود در آن رقابت سیاستمدار عملگراتری بود. دستکم برای تصمیم خودمان احترام قائل شویم و اینقدر زود عرق مان سرد نشود و توبه نامه منتشر نکنیم! 4 - وفاداری همیشه از غر زدن و ناامیدشدن کار دشوارتری است. کار دشوار را انجام بدهیم و فراموش نکنیم به عنوان یک شهروند فقط "رای دادن" کافی نیست. خود ما از روز پیروزی روحانی تا چه اندازه شهروند بهتری بوده ایم؟ قانون را رعایت کرده ایم؟ مالیات مان را درست پرداخت کرده ایم؟ بهتر رانندگی کرده ایم؟ ... چرا وقتی خودمان بهتر نمی شویم انتظار داریم بقیه درست رفتار کنند و به همه قول هایشان وفادار بمانند؟ 5-  من هم به عملکرد روحانی نقدهای جدی دارم. بارها هم نوشته ام که ادامه این روند نه فقط خسارت به او و دولتش که به تلاطم انداختن حاکمیت است. او با علم به دشواری ها پا به این عرصه گذاشت و دستکم انتظار می رود وقتی نمی تواند کاری انجام بدهد دلایل «نمی توانند» یا نام آنها که «نمی گذارند» را روشن و صریح به مردمی که به او اعتماد کردند بگوید. 6 - ما مردمی به شدت مستعد «ناامید» شدن هستیم. به جای تلاش برای یافتن نشانه های «امید» تشنه بازنشر خبرهای بد هستیم. انگار از بد کردن حال هم انرژی می گیریم. انگار وقتی زهری توی وجودمان است باید مثل ویروس سرماخوردگی به کس دیگری منتقلش کنیم شاید حالمان بهتر ...

تازه ترین اخبار