رفتن به بالا

سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • پنجشنبه ۲۳ آذر ۱۳۹۶
  • الخميس ۲۵ ربيع أول ۱۴۳۹
  • 2017 Thursday 14 December
تهران لطیف
٢(°C)
وزش باد آرام
فشار ٢۶.١۵(in)
محدوده دید ۶.٠(mi)
اشعه فرابنفش 0-Low
رطوبت ٢۶.١۵(in)
  • یکشنبه ۲۸ آبان ۱۳۹۶ - ۱۵:۱۷
  • کد خبر : 44668
  • مشاهده : 43 بازدید
  • خبر مهم2
  • چاپ خبر : وصیتنامه هاشمی کجاست؟
مصطفی داننده؛

وصیتنامه هاشمی کجاست؟

در هفته‌ای که گذشت خانواده هاشمی در گفت‌وگو با یک روزنامه اعلام کردند همچنان از وصیت‌نامه پدرشان آیت‌الله هاشمی بی‌‌خبر هستند. آنها می‌گویند می‌دانند وصیت‌نامه‌ای هست اما نمی‌دانند کجاست. در دهه ۷۰ هاشمی وصیت نامه‌ای را به نگارش درآورده بود اما فرزندان بر این باور هستند با توجه به تحولاتی که در این سال‌ها اتفاق […]

در هفته‌ای که گذشت خانواده هاشمی در گفت‌وگو با یک روزنامه اعلام کردند همچنان از وصیت‌نامه پدرشان آیت‌الله هاشمی بی‌‌خبر هستند. آنها می‌گویند می‌دانند وصیت‌نامه‌ای هست اما نمی‌دانند کجاست.

در دهه ۷۰ هاشمی وصیت نامه‌ای را به نگارش درآورده بود اما فرزندان بر این باور هستند با توجه به تحولاتی که در این سال‌ها اتفاق افتاده او حتما وصیت نامه جدیدی را مکتوب کرده است.

بیایید قبل از ورود به بحث نظر فرزندان هاشمی و البته وکیل  او  در مورد وصیت نامه آیت‌الله  را با هم مرور کنیم:

محسن هاشمی: «ممکن است وصیتنامه دیگری هم باشد که هنوز آن را پیدا نکردیم.»

یاسر هاشمی: هنوز نتوانسته‌ایم وصیتنامه اصلی ایشان را که خبر داریم نوشته و در جایی گذاشته بود، پیدا کنیم.

فاطمه هاشمی: همان موقعی که پدرم فوت شدند، آقایان آمدند و هرچه بود و نبود را با خودشان برداشتند و بردند.

علیزاده طباطبایی: آقای هاشمی با هوشیاری‌ای که داشتند قطعاً توصیه‌هایی برای مردم داشته‌اند. اما من فکر می‌کنم وصیتنامه آقای هاشمی همان خطبه آخر نماز جمعه‌شان بود. آن، بهترین وصیتنامه بود.

سوالی که حول محور این بحث می‌خواهیم به آن بپردازیم این معناست که چرا هاشمی نمی‌تواند وصیت نامه نداشته باشد.

در فقه شیعه وصیت کردن واجب است. وصیت جز مسائل شرعی است که در قرآن نیز به آن اشاره شده است. آیات ۱۸۰ تا ۱۸۲ سوره بقره به این موضوع اختصاص دارد. بر همین اساس می‌توان گفت آیت‌الله هاشمی رفسنجانی به عنوان یک روحانی شیعه، قطعا طی سال‌های متمادی وصیت نامه‌هایی را به نگارش درآورده است و به موضوعات جدید و تحولاتی که ایجاد شده اشاره کرده است. منظور از تحولات دراینجا هم مسائل مالی است هم مسائل اجتماعی.

به نظر می‌رسد هاشمی به عنوان یکی از مهم‌ترین چهره‌های تاثیرگذار در تاریخ انقلاب، در وصیت نامه خود به مسائل اجتماعی و سیاسی اشاره کرده است.

هاشمی رفسنجانی از معدود سیاستمداران یا حتی افراد ایرانی است که به صورت روزانه خاطرات خود را ثبت کرده است. او به صورت مستمر از سال ۶۰ خاطرات خود را ثبت کرده و نوشته است. این خاطرات در قالب کتاب خاطرات تا هرساله منتشر شده است. آخرین کتاب منتشر شده مربوط به سال ۷۳ است. سالی که آیت‌الله به عنوان رییس جمهور در سپهر سیاست ایران حضور داشته است.

به نظر می‌رسد کسی که تمام اتفاقات و تصمیمات زندگی خود را ثبت کرده و انتشار داده است، نمی‌تواند وصیت‌نامه نداشته باشد. فردی با این ویژگی قطعا در مورد اموال و اجتماع خود مسائلی را مطرح و ثبت کرده است.

با توجه به این دو دلیل قفهی و اجتماعی می‌توان نتیجه گرفت که هاشمی رفسنجانی وصیت‌نامه دارد اما اینکه کجاست و دست چه کسی سپرده شده است باید منتظر زمان بود.

قطعا وصیت نامه هاشمی خواندنی و پر از نکات شنیدنی است.

اخبار مرتبط

نظرات

سرمقاله

احسان محمدی؛

ژست پرطرفدار این روزها؛ روحانی رای من رو پس بده!

این روزها موجی شکل گرفته که برخی از چهره ها با انتشار عکس هایی نادم و سرخورده می گویند که از رای به «روحانی» در انتخابات ریاست جمهوری پشیمان هستند. به دلایل متعدد از این اتفاق خوشحال هستم. 1-  در جریان کارزار انتخابات از حسن روحانی دفاع کردم. تنها دستاورد شخصی ام یک شیرکاکائو و کیک یزدی بود. به همراه تعدادی از فعالان رسانه ای به یک همایش دعوت شدم و بعد از چند دقیقه که احساس کردم به آن فضا تعلق ندارم و به روحانی در طمع و آرزوی پُست و صندلی و موقعیت فردی رای نداده ام، بدون اینکه موز بردارم! بیرون آمدم. این را خط اول نوشتم چون می دانم کسانی خیز برداشته اند که بگویند آره آقا! به شما رسیدن که این حرفا رو می زنید! شما نگید کی بگه! 2- هیچوقت اعتقاد نداشتم که روحانی سوپرمن است و اگر رئیس جمهور شود مهربانی دست زیبایی را خواهد گرفت و کلا" کشور گلستان می شود! در همان روزهای پرشور و رقابت تنگاتنگ بارها نوشتم: «چشم معجزه از او ندارم و احساس نمی کنم که با یک رای به او از این پس دست هایم را توی جیبم فرو می برم و طلبکار می ایستم تا او همه مشکلات کشور را حل کند». هیچکس به تنهایی قادر به حل مشکلات این کشور نیست. چون برای ایجاد مشکلات گروه ها، چهره ها و افراد مختلفی زحمت می کشند! 3- سیاست علم بازی با کارت های «موجود» است نه «مطلوب». ما در ظرف «زمان» تصمیم گرفتیم به حسن روحانی رای بدهیم و به باورمان از میان گزینه های موجود در آن رقابت سیاستمدار عملگراتری بود. دستکم برای تصمیم خودمان احترام قائل شویم و اینقدر زود عرق مان سرد نشود و توبه نامه منتشر نکنیم! 4 - وفاداری همیشه از غر زدن و ناامیدشدن کار دشوارتری است. کار دشوار را انجام بدهیم و فراموش نکنیم به عنوان یک شهروند فقط "رای دادن" کافی نیست. خود ما از روز پیروزی روحانی تا چه اندازه شهروند بهتری بوده ایم؟ قانون را رعایت کرده ایم؟ مالیات مان را درست پرداخت کرده ایم؟ بهتر رانندگی کرده ایم؟ ... چرا وقتی خودمان بهتر نمی شویم انتظار داریم بقیه درست رفتار کنند و به همه قول هایشان وفادار بمانند؟ 5-  من هم به عملکرد روحانی نقدهای جدی دارم. بارها هم نوشته ام که ادامه این روند نه فقط خسارت به او و دولتش که به تلاطم انداختن حاکمیت است. او با علم به دشواری ها پا به این عرصه گذاشت و دستکم انتظار می رود وقتی نمی تواند کاری انجام بدهد دلایل «نمی توانند» یا نام آنها که «نمی گذارند» را روشن و صریح به مردمی که به او اعتماد کردند بگوید. 6 - ما مردمی به شدت مستعد «ناامید» شدن هستیم. به جای تلاش برای یافتن نشانه های «امید» تشنه بازنشر خبرهای بد هستیم. انگار از بد کردن حال هم انرژی می گیریم. انگار وقتی زهری توی وجودمان است باید مثل ویروس سرماخوردگی به کس دیگری منتقلش کنیم شاید حالمان بهتر ...

تازه ترین اخبار