رفتن به بالا

سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • سه شنبه ۲۶ دی ۱۳۹۶
  • الثلاثاء ۲۸ ربيع ثاني ۱۴۳۹
  • 2018 Tuesday 16 January
تهران Mostly Cloudy
۶(°C)
وزش باد ٩(mph)
فشار ٢۶.١٣(in)
محدوده دید ۶.٠(mi)
اشعه فرابنفش 1-Low
رطوبت ٢۶.١٣(in)

نگهداری آجیل در یک نقطه تاریک و مرطوب خطر سرطان کبد را افزایش می‌دهد

دکتر سید حسن عابدی با اشاره به این که نگهداری آجیل در یک نقطه تاریک و مرطوب خطر سرطان کبد را افزایش می‌دهد ، افزود : اگر آجیل برای مدت زمان طولانی در محیط تاریک و مرطوب نگهداری شود باعث تولید نوعی قارچ می‌شود که ایجاد سرطان کبد می‌کند.
وی ادامه داد : آجیل و خشکبار قابلیت آلودگی به سموم قارچی نظیر آفلاتوکسین را دارند و واحدهای صنعتی با توجه به وجود پروانه‌های بهداشتی ، ضوابط و دستورالعمل‌های وزارت بهداشت ، ملزم به اندازه‌ گیری آفلاتوکسین بر روی محصولاتشان هستند ، اما در محصولات سنتی آجیل و خشکبار که به صورت باز و فله‌ای عرضه می‌شود ، این اندازه‌ گیری‌ها صورت نمی‌گیرد و محصول تولیدی قابل ردیابی نیستند.
این پزشک متخصص گفت : مغز گردو نیز نسبت به آفات انباری و کپک ها بسیار حساس است و در اثر نگهداری در شرایط نامناسب به سرعت به این گونه عوامل آلوده می شود، بنابراین از مصرف آنها باید به طور جدی خودداری کنید.
وی گفت : کبد نقش مهمی در متابولیسم پروتئین‌ها ، چربی‌‌ها و هورمون‌ها دارد ، ولی متاسفانه شیوع سرطان کبد در کل ایران رو به افزایش است و مردان ۷۹ درصد بیشتر از زنان در خطر ابتلا به این بیماری قرار دارند.
او افزود : افراد بالای ۵۰ تا ۵۵ سال مستعد ابتلا به سرطان کبد هستند به علاوه در ۷۹ درصد موارد سرطان کبد در مردان دیده می‌شود و در جهان این سرطان به عنوان علت مرگ مردان شناخته شده است.
این فوق تخصص گوارش و کبد از چاقی بیش از حد ، تجمع بیش از حد آهن در بدن و مصرف مواد غذایی آلوده به کپک به عنوان دیگر عوامل سرطان زا از جمله سرطان کبد یاد کرد.
یک نعلبکی آجیل برابر با ۲ بشقاب برنج
فوق تخصص گوارش بیمارستان آیت الله روحانی بابل گفت : آجیل‌ها پرکالری هستند و هر گرم آنها پنج کالری انرژی غذایی تولید می‌کند و از نظر ارزش تغذیه‌ای ، یک نعلبکی آجیل به طور تقریبی دارای ۶۰۰ کالری انرژی غذایی ، معادل ۲ بشقاب برنج است.
وی افزود : به عبارت دیگر یک نعلبکی آجیل می‌تواند به اندازه دو بشقاب برنج در چاق‌کنندگی نقش داشته باشد ، لذا شهروندان باید توجه داشته باشند که در ایام نوروز ، برنامه غذایی مثل سایر اوقات تنظیم شود و مصرف آجیل و مغزها به عنوان میان‌وعده و در حد متعادل باشد.
او ادامه داد : وجود چربی‌های متراکم در انواع آجیل در افزایش وزن و بروز چاقی موثر است ، لذا مصرف زیاد آجیل باعث جمع شدن انرژی و چربی بیش از حد مورد نیاز در بافت‌های بدن می‌شود و افزایش وزن را در پی دارد.
فوق تخصص گوارش و کبد بیان داشت : افرادی که خیلی اهل خوردن آجیل و تنقلات هستید و هر جا که برای دید و بازدید می‌روند ، دست در ظرف آجیل می‌کنند، سعی کنند برای جبران مافات ، حجم مواد غذایی را در هر وعده اصلی ، بخصوص شام ، کم کنند و به اندازه کافی تحرک بدنی و ورزشی داشته باشند.
وی افزود : به طور معمول در تهیه انواع آجیل‌ها از مقادیری زیادی نمک استفاده می‌شود ، بنا بر این مصرف بی‌رویه آجیل ، به خصوص اگر میزان نمک آن بیش از حد متعارف باشد ، ممکن است عوارضی را به خصوص برای بیماران قلبی – ‌عروقی ، افراد مبتلا به فشار خون و بیماران کلیوی به همراه داشته باشد.
خودداری از مصرف آجیل های رنگی
دکتر عابدی همچنین گفت : چنانچه در هنگام مصرف تخمه ، پسته و بادام دست ها و لب ها رنگین شدند ، این امر علامت مصرف رنگ های شیمیایی در تهیه آنهاست که بایستی از مصرف این گونه تنقلات به طور جدی خودداری شود .

اخبار مرتبط

نظرات

سرمقاله

من پشیمانم، تو پشیمانی، آنها خوشحالند!

من پشیمانم، تو پشیمانی، آنها پشیمانند. نهضت پشیمانی از رای به روحانی این روزها به شدت فراگیر شده است. حق هم دارند. بالاخره زندگی سخت شده است. به معنای واقعی کلمه آینده بسیاری از مردم شده است نان شب. حق هم دارند روحانی هنوز نتوانسته است بخش اعظمی از شعارهای خود را محقق کند. مردم چشم به راه گشایش‌های بزرگ سیاسی، اقتصادی و اجتماعی هستند. گشایش‌هایی که هنوز اتفاق نیفتاده است. به نظر می‌رسد تیم همراه رییس جمهور نمی‌تواند پابه‌پای شعارهای انتخاباتی او بیاید. آنها نه وسط کار نه بلکه همین ابتدای مسیر دولت دوازدهم کم آورده‌اند. من هم بسیاری از نقدهای مطرح شده به روحانی را قبول دارم اما مانند برخی نمی‌توانم پشیمان باشم. چون می‌دانم روحانی چگونه به سرکار رسید و چه کشوری را تحویل گرفت. ایران بعد از احمدی نژاد به مثابه ایرانی جنگ زده بود. این را من نمی‌گویم. هاشمی رفسنجانی می‌گفت که خود دولتی را تحویل گرفت که میراث دار جنگ 8 ساله بود. او شرایط دولت روحانی را از دولت خود سخت تر می‌دانست. روحانی با ایرانی سروکار داشت که ناگهان از زمین مسطح به دره‌ای عمیق افتاده بود. او در چهارسال اول تلاش کرد ایران را از دره خارج کند. تا حدودی نیز موفق بود. بگذارید بگویم ایران قبل از روحانی چگونه ایرانی بود. ایران قبل از روحانی با مشکلات بی‌شمار اقتصادی حاصل از تحریم‌ها روبرو بود. بخش های صادرات نفت، تجارت و مبادلات بانکی ایران زیر ضربات شدید تحریم ها در حال نابودی بود. پول‌های ایران بلوکه شده بود و حتی در برخی موارد ایران مجبور بود مانند دوران قبل از اختراع پول مبادله کالا با کالا انجام دهد. مثلا نفت بدهد و برنج بگیرد. اوضاع ایران شبیه دوره نفت در برابر غذای صدام شده بود. ایران نفت صادر می کند و به جای پول آن کالا دریافت دریافت می کرد. صادرات نفت ایران نیز گام به گام در روند کاهشی به سمت صفر شدن حرکت می کرد. ایران قبل از برجام، کشوری منزوی در عرصه جهانی بود و دوستان جمهوری اسلامی به انگشتان یک دست هم نمی‌رسید؛ اکثر کشورهای جهان به واسطه فشارهای آمریکا، ایران و ایرانی را تحریم کرده بودند. میزان نقدینگی ایران به پایین تر سطح خود رسیده بود. این یعنی حتی پرداخت حقوق به کارمندان دولت و یارانه‌ها به خطر افتاده بود. روحانی توانست به هر وسیله‌ای از جمله برجام این مشکلات بزرگ را تا حدودی حل کند. اگر در سال 92 شرایط کشور اینگونه رقم نمی‌خورد و روحانی با حمایت اصلاح طلبان به قدرت نرسیده بود، معلوم نبود چه سرنوشتی انتظار ایران و ایرانی را می‌کشد. ایران حالا در حال نزدیک شدن به دورانی است که هنوز احمدی نژاد سرکار نیامده بود. دورانی که در سپهر سیاست ایران به دولت اصلاحات معروف بود. حالا تقریبا پاهای ایران روی زمین است. این خود دستاورد بزرگی برای روحانی است. شرایط کشور عادی شده است و در شرایط عادی، مسئله‌ای همچون پشیمانی ایجاد می‌شود. بسیاری از مردم هنوز از مشکلات کشور خبر ندارند. هنوز نمی‌دانند دولت در برابر چه سدی ...

تازه ترین اخبار