رفتن به بالا

سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • سه شنبه ۲۶ دی ۱۳۹۶
  • الثلاثاء ۲۸ ربيع ثاني ۱۴۳۹
  • 2018 Tuesday 16 January
تهران Mostly Cloudy
۶(°C)
وزش باد ٩(mph)
فشار ٢۶.١٣(in)
محدوده دید ۶.٠(mi)
اشعه فرابنفش 1-Low
رطوبت ٢۶.١٣(in)

استفاده از تکنولوژی هزینه نسبتا زیادی دارد. برای مثال اگر بخواهید یک اتومبیل خریداری کنید هر اندازه که فناوری های به کار رفته در ماشین انتخابی شما مدرن تر و تجهیزات موجود در آن پیشرفته تر باشند می بایست قیمت بالاتری برای خرید پرداخت کنید. به گزارش تیک، اما دقیقا در نقطه مقابل طیف تکنولوژی […]

استفاده از تکنولوژی هزینه نسبتا زیادی دارد. برای مثال اگر بخواهید یک اتومبیل خریداری کنید هر اندازه که فناوری های به کار رفته در ماشین انتخابی شما مدرن تر و تجهیزات موجود در آن پیشرفته تر باشند می بایست قیمت بالاتری برای خرید پرداخت کنید.
به گزارش تیک، اما دقیقا در نقطه مقابل طیف تکنولوژی های پیشرفته، تجهیزات کلاسیک قرار دارند. شاید یکی از نکات جالب زندگی در جهان این باشد که خرید محصولات کلاسیک گاهی هزینه بسیار بیشتری نسبت به خرید یک محصول مدرن و پیشرفته دارند.
به هر حال در دنیای ماشین ها نیز این موضوع صدق می کند. در نتیجه اگر گران قیمت ترین بوگاتی تاریخ نزدیک به یک قرن عمر داشته باشد متعجب نخواهید شد.

بوگاتی Type 55 رودستر که قرار است به زودی بار دیگر برای فروش به نمایش گذاشته شود در سال ۱۹۳۱ میلادی معرفی شده است. در آن زمان تنها ۳۸ دستگاه از این خودرو تولید شدند و تنها با دیدن ظاهر آن می توانید همه جزئیات تاریخی قرن نوزدهمی را مشاهده کنید.
این خودرو ابتدا توسط یک اشرافزاده فرانسوی به نام Duc de le Tremoille خریداری شده و سپس برای مدت بیشتر ازچهل سال در اختیار یک کلکسیونر علاقمند به بوگاتی به نام دکتر پیتر ویلیامسون بوده است. اگر قدرت موتور و مشخصات فنی آن بیشتر از ظاهر کلاسیک برای شما اهمیت دارد بد نیست بدانید روی این خودروی زیبا از یک پیشرانه هشت سیلندر مجهز به سوپرشارژر با قابلیت تولید ۱۳۰ اسب بخار نیرو استفاده شده و در واقع می توان Type 55 رودستر را یکی از اولین ماشین های اسپورت تاریخ پیش از جنگ جهانی دانست.
Type 55 roadster قرار است در ژانویه سال آینده در یک حراجی به فروش گذاشته شود و پیش بینی شده قیمت آن بین ۴ تا ۵ میلیون دلار باشد. البته در صورت اشتیاق خریداران حتی ممکن است این قیمت نجومی هم افزایش پیدا کند.

اخبار مرتبط

نظرات

سرمقاله

من پشیمانم، تو پشیمانی، آنها خوشحالند!

من پشیمانم، تو پشیمانی، آنها پشیمانند. نهضت پشیمانی از رای به روحانی این روزها به شدت فراگیر شده است. حق هم دارند. بالاخره زندگی سخت شده است. به معنای واقعی کلمه آینده بسیاری از مردم شده است نان شب. حق هم دارند روحانی هنوز نتوانسته است بخش اعظمی از شعارهای خود را محقق کند. مردم چشم به راه گشایش‌های بزرگ سیاسی، اقتصادی و اجتماعی هستند. گشایش‌هایی که هنوز اتفاق نیفتاده است. به نظر می‌رسد تیم همراه رییس جمهور نمی‌تواند پابه‌پای شعارهای انتخاباتی او بیاید. آنها نه وسط کار نه بلکه همین ابتدای مسیر دولت دوازدهم کم آورده‌اند. من هم بسیاری از نقدهای مطرح شده به روحانی را قبول دارم اما مانند برخی نمی‌توانم پشیمان باشم. چون می‌دانم روحانی چگونه به سرکار رسید و چه کشوری را تحویل گرفت. ایران بعد از احمدی نژاد به مثابه ایرانی جنگ زده بود. این را من نمی‌گویم. هاشمی رفسنجانی می‌گفت که خود دولتی را تحویل گرفت که میراث دار جنگ 8 ساله بود. او شرایط دولت روحانی را از دولت خود سخت تر می‌دانست. روحانی با ایرانی سروکار داشت که ناگهان از زمین مسطح به دره‌ای عمیق افتاده بود. او در چهارسال اول تلاش کرد ایران را از دره خارج کند. تا حدودی نیز موفق بود. بگذارید بگویم ایران قبل از روحانی چگونه ایرانی بود. ایران قبل از روحانی با مشکلات بی‌شمار اقتصادی حاصل از تحریم‌ها روبرو بود. بخش های صادرات نفت، تجارت و مبادلات بانکی ایران زیر ضربات شدید تحریم ها در حال نابودی بود. پول‌های ایران بلوکه شده بود و حتی در برخی موارد ایران مجبور بود مانند دوران قبل از اختراع پول مبادله کالا با کالا انجام دهد. مثلا نفت بدهد و برنج بگیرد. اوضاع ایران شبیه دوره نفت در برابر غذای صدام شده بود. ایران نفت صادر می کند و به جای پول آن کالا دریافت دریافت می کرد. صادرات نفت ایران نیز گام به گام در روند کاهشی به سمت صفر شدن حرکت می کرد. ایران قبل از برجام، کشوری منزوی در عرصه جهانی بود و دوستان جمهوری اسلامی به انگشتان یک دست هم نمی‌رسید؛ اکثر کشورهای جهان به واسطه فشارهای آمریکا، ایران و ایرانی را تحریم کرده بودند. میزان نقدینگی ایران به پایین تر سطح خود رسیده بود. این یعنی حتی پرداخت حقوق به کارمندان دولت و یارانه‌ها به خطر افتاده بود. روحانی توانست به هر وسیله‌ای از جمله برجام این مشکلات بزرگ را تا حدودی حل کند. اگر در سال 92 شرایط کشور اینگونه رقم نمی‌خورد و روحانی با حمایت اصلاح طلبان به قدرت نرسیده بود، معلوم نبود چه سرنوشتی انتظار ایران و ایرانی را می‌کشد. ایران حالا در حال نزدیک شدن به دورانی است که هنوز احمدی نژاد سرکار نیامده بود. دورانی که در سپهر سیاست ایران به دولت اصلاحات معروف بود. حالا تقریبا پاهای ایران روی زمین است. این خود دستاورد بزرگی برای روحانی است. شرایط کشور عادی شده است و در شرایط عادی، مسئله‌ای همچون پشیمانی ایجاد می‌شود. بسیاری از مردم هنوز از مشکلات کشور خبر ندارند. هنوز نمی‌دانند دولت در برابر چه سدی ...

تازه ترین اخبار