رفتن به بالا

سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی

تعداد اخبار امروز : 1 خبر


  • چهارشنبه ۱ فروردین ۱۳۹۸
  • الأربعاء ۱۳ رجب ۱۴۴۰
  • 2019 Wednesday 20 March
اوقات شرعی

مدافع استقلال می گوید از اول هم می دانست اگر یک فرصت بگیرد آن را ساده از دست نمی دهد.

آرمین سهرابیان در ابتدای فصل به عنوان سهمیه زیر ۲۳ سال از سپاهان به استقلال آمد اما با وجود اینکه فصل قبل ۲۱ بازی برای سپاهان انجام داده بود تا اواسط نیم فصل دوم خیلی کم در استقلال فرصت بازی کردن پیدا کرد. آرمین سهرابیان در گفت و گو با ورزش سه در مورد شرایط سختی که از اول فصل طی کرد تا به ترکیب ثابت استقلال برسد صحبت های جذابی به زبان آورد که در ادامه آن را می خوانید:

 

اول فصل که به استقلال آمدی فکر می کردی هرگز فرصت بازی کردن پیدا نکنی؟

اول فصل من برای نیمکت نشینی نیامدم، آمدم پیشرفت کنم. بازیکن اصلا نیمکت نشینی را دوست ندارد و من فکر می کردم به من بازی می رسد. دیدم استقلال دفاع چپ آنچنان قوی ندارد و به همین دلیل فکر می کردم می توانم فیکس شوم. شرایط طوری شد که آقای منصوریان به من فرصت نداد و کم به من اعتماد کرد. دو بازی اول فصل که برای استقلال بازی کردم بد نبودم ولی چون نتایج خوب نبود در آن شرایط نمی شد به بازیکنان جوان اعتماد کرد.

 

 در آن مقطع به جدا شدن از استقلال فکر نکردی؟

صد در صد به جدا شدن فکر می کردم. من به روی کسی نمی آوردم و منتظر نیم فصل بودم که بروم چون از تیم های دیگر پیشنهاد داشتم. آقای شفر که آمد به من گفت می خوای بروی برو ولی من به تو فرصت می دهم، بعد از حرف های ایشان با خودم گفتم کجا بهتر از استقلال و منتظر فرصت ماندم تا توانایی هایم را نشان بدهم.

 

اولین بازی تو برابر فولاد بود که در یکی از صحنه ها برخوردت با پادوانی باعث مصدومیت وحشتناک او شد. در آن زمان خیلی روی تو فشار ایجاد شد. 

من به خدا نمی خواستم این اتفاق بیفتد. برای پادوانی خیلی ناراحت بودم و آن شب تا صبح نخوابیدم. هواداران همه چیز را دیدند و می دانستند من عمدا این کار را نکردم. کاش این اتفاق برای پادوانی نمی افتاد و او می توانست کنار ما باشد.

 

قبول داری در این که تو به ترکیب اصلی استقلال رسیدی مصدومیت بازیکنان دفاعی استقلال هم نقش مهمی داشت؟

من بعد از بازی با فولاد فقط در فینال جام حذفی در ترکیب اصلی بازی نکردم و در تمام بازی ها در ترکیب ثابت بودم. صد در صد قبول دارم که شانس به من رو کرد که دفاع آخرها مصدوم شدند. من دفاع آخر بازی کرده بودم و من را در این پست بازی دادند. آقای شفر به من اعتماد کردند و واقعا از این بابت خوشحالم.

 

در زمان که نیمکت نشین بودی فکری می کردی تا این حد بازیکن مهمی برای استقلال شوی؟

گفتن ندارد ولی من در تمرین ها خیلی خوب و با قدرت کار می کردم. من از زمانی که آقای شفر گفت فرصت می دهد، منتظر فرصت بودم. اگر بازیکن بگوید از نیمکت نشینی ناراحت نیست دروغ گفته ولی من مطمئن بودم اگر یک فرصت بدست بیاورم آن را ساده از دست نمی دهم.

 

 

اینکه در اوایل نیم فصل دوم می گفتند در لیست مازاد شفر هستی تو را ناراحت نمی کرد؟

ناراحتی ندارد، آن زمان حقیقت بود. من واقع بین هستم، وقتی بازی نمی کردم طبیعی بود که این حرف ها باشد.

 

حالا همه می خواهند تو در استقلال بمانی و فکر می کنم این اتفاق لذت بخشی برای تو است. 

من درچند بازی که انجام دادم خوب بازی کردم. هواداران من را دوست دارند و من می مانم چون این تیم را بسیار دوست دارم. ولی در مورد شرایط سال های بعد حتما مدیر برنامه هایم باید نظر بدهند.

 

تو در دو بازی آخر استقلال برابر ذوب آهن به پست دفاع چپ منتقل شدی. خودت بازی در دفاع وسط را بیشتر دوست داری یا دفاع راست؟

من پست تخصصی در تیم ملی و سپاهان دفاع چپ بود، ولی در دفاع آخر هم خیلی راحت تر هستم و استرس کمتری دارم.  دفاع چپ را به خاطر بازی روبه جلو دوست دارم. این دو بازی دفاع چپ بازی کردم چون نیاز به نفوذ داشتیم و من عاشق شرکت کردن در حملات هستم. من خیلی دوست دارم در حمله باشم و در محوطه جریمه حریف بودن را دوست دارم و به همین دلیل در بازی با ذوب آهن بیشتر در حملات شرکت می کردم.

 

به نظر تو در بازی برگشت برابر ذوب آهن، پنالتی که رویت اعلام شد درست بود؟

من نمی خواستم پنالتی بگیرم، به داخل محوطه جریمه آمدم تا توپ را شوت کنم ولی دفاع آخر پایش را گیر داد به من و فکر می کنم پنالتی صد در صد درست بود.

 

مصدومیت تو جدی است؟

من از تمرین ها گرفتگی عضله های کمر داشتم، وقتی عضله کمرم می گیرد پایم بالا نمی آید. دکتر گفت که صلاح است بیرون بروی و من هم مشکلی با این موضوع نداشتم. مشکل خاصی ندارم و مصدومیتم یک هفته ای با فیزیوتراپی خوب می شود.

اخبار مرتبط

نظرات

ســــــر مقـــــالـــــــــه

روزنامه ایران؛

تریبون رسمی و مسئولیت نقد

تردیدی نیست که جامعه ایران دچار مشکلات گوناگونی است. برخی از این مشکلات عام و فراگیر است، به‌طوری که کشورهای صنعتی و پیشرفته نیز درگیر آنها هستند، هرچند ابعاد درگیری با مشکلات در هر کشوری با کشور دیگر تفاوت دارد. برخی از مشکلات نیز خاص ایران یا کشورهای معدودی است. بنابراین هدف هیچکس نباید پوشاندن مشکلات و خطاها باشد. ولی آیا این امر بدان معناست که صبح تا شب خودمان را درگیر این مشکلات کنیم و امکان دیدن بخش‌های پر لیوان را از خود سلب کنیم؟ شاید از مخالفان انقلاب و کشور و براندازان انتظار این رفتار باشد که مثل مگس فقط روی زخم‌ها بنشینند و از آن ارتزاق کنند. این رفتار آنان غیر طبیعی نیست، ولی انتظار می‌رود که صاحبان تریبون‌های رسمی در عین حال که به مشکلات جامعه می‌پردازند و درست هم هست، البته مشروط بر اینکه منصفانه اظهار نمایند، ولی در عین حال باید نقاط مثبت و روشن جامعه را نیز فراموش نکنند و آنها را هم ببینند. مگر نه اینکه رهبر معظم انقلاب درباره انعکاس اقدامات مثبت بارها تأکید کرده‌اند، خوب چه کسی باید این وظیفه را انجام دهند؟ فقط که دولت نباید از اقدامات خود تعریف و تمجید کند. بلکه این وظیفه کسانی است که از تریبون‌های رسمی انتقاد می‌کنند، باید در کنار انتقادات، نقاط قوت و برجسته را نیز بیان کنند. تا تعبیر بدی از آن تریبون نشود. نمونه روشن آن خط آهن قزوین به رشت است که یکی دیگر از مراکز استان‌های کشور که از استان‌های مهم است را به شبکه ریلی کشور وصل کرده است. نه فقط این خط که در طول دوره این دولت، رکورد احداث خطوط ریلی شکسته شده و به میانگین سالانه ۵۰۰ کیلومتر رسیده است که رقم بسیار قابل توجهی است. مگر نه اینکه یکی از سیاست‌های کلان و ابلاغی رهبر معظم انقلاب در اقتصاد مقاومتی و برنامه ششم توسعه افزایش خطوط ریلی و بالا رفتن سهم راه‌آهن در حمل و نقل مسافر و بار است؟ و مگر نه اینکه این همه تصادفات جاده‌ای و مصرف سوخت بالا داریم و مگر نه اینکه در دولت‌های قبلی، بویژه در دولت اصول‌گرا، توجهی اندکی به این صنعت شد در حالی که بیشترین درآمدهای نفتی تاریخ ایران را داشتند، پس چرا باید مهم‌ترین مسأله تریبون رسمی نماز جمعه به گوشت نخوردن بخشی از مردم خلاصه شود؟ چرا افتتاح پروژه‌های بزرگ عسلویه یا موارد مشابه در این تریبون‌ها دیده نمی‌شود؟ فقط در سال گذشته و امسال مراکز استان‌های، همدان، کرمانشاه، آذربایجان غربی و گیلان به شبکه ریلی متصل شده‌اند. موضوعی که همواره برای مردم این استان‌ها در حد آرزوهای چند ده ساله تلقی می‌شد، اکنون محقق شده است. چرا تریبون نماز جمعه در این موارد ساکت است؟ مسأله فقط این نیست. اگر تاریخ این تریبون‌ها نشان می‌داد که آنان همواره بر نارسایی‌ها و انتقادات تأکید داشته‌اند و هیچ‌گاه نقاط مثبت و نیمه پر لیوان را ندیده‌اند، باز هم می‌پذیرفتیم، هرچند این کار نادرست است که از اموال عمومی استفاده شود و علیه یک بخش ...

جدیدترین خبرها