رفتن به بالا

سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی

تعداد اخبار امروز : 47 خبر


  • چهارشنبه ۲۸ آذر ۱۳۹۷
  • الأربعاء ۱۰ ربيع ثاني ۱۴۴۰
  • 2018 Wednesday 19 December
تهران لطیف
١٠(°C)
وزش باد ۵(mph)
فشار ٢۶.٢٣(in)
محدوده دید ۴.٠(mi)
اشعه فرابنفش 0-Low
رطوبت ٢۶.٢٣(in)

مدافع استقلال می گوید از اول هم می دانست اگر یک فرصت بگیرد آن را ساده از دست نمی دهد.

آرمین سهرابیان در ابتدای فصل به عنوان سهمیه زیر ۲۳ سال از سپاهان به استقلال آمد اما با وجود اینکه فصل قبل ۲۱ بازی برای سپاهان انجام داده بود تا اواسط نیم فصل دوم خیلی کم در استقلال فرصت بازی کردن پیدا کرد. آرمین سهرابیان در گفت و گو با ورزش سه در مورد شرایط سختی که از اول فصل طی کرد تا به ترکیب ثابت استقلال برسد صحبت های جذابی به زبان آورد که در ادامه آن را می خوانید:

 

اول فصل که به استقلال آمدی فکر می کردی هرگز فرصت بازی کردن پیدا نکنی؟

اول فصل من برای نیمکت نشینی نیامدم، آمدم پیشرفت کنم. بازیکن اصلا نیمکت نشینی را دوست ندارد و من فکر می کردم به من بازی می رسد. دیدم استقلال دفاع چپ آنچنان قوی ندارد و به همین دلیل فکر می کردم می توانم فیکس شوم. شرایط طوری شد که آقای منصوریان به من فرصت نداد و کم به من اعتماد کرد. دو بازی اول فصل که برای استقلال بازی کردم بد نبودم ولی چون نتایج خوب نبود در آن شرایط نمی شد به بازیکنان جوان اعتماد کرد.

 

 در آن مقطع به جدا شدن از استقلال فکر نکردی؟

صد در صد به جدا شدن فکر می کردم. من به روی کسی نمی آوردم و منتظر نیم فصل بودم که بروم چون از تیم های دیگر پیشنهاد داشتم. آقای شفر که آمد به من گفت می خوای بروی برو ولی من به تو فرصت می دهم، بعد از حرف های ایشان با خودم گفتم کجا بهتر از استقلال و منتظر فرصت ماندم تا توانایی هایم را نشان بدهم.

 

اولین بازی تو برابر فولاد بود که در یکی از صحنه ها برخوردت با پادوانی باعث مصدومیت وحشتناک او شد. در آن زمان خیلی روی تو فشار ایجاد شد. 

من به خدا نمی خواستم این اتفاق بیفتد. برای پادوانی خیلی ناراحت بودم و آن شب تا صبح نخوابیدم. هواداران همه چیز را دیدند و می دانستند من عمدا این کار را نکردم. کاش این اتفاق برای پادوانی نمی افتاد و او می توانست کنار ما باشد.

 

قبول داری در این که تو به ترکیب اصلی استقلال رسیدی مصدومیت بازیکنان دفاعی استقلال هم نقش مهمی داشت؟

من بعد از بازی با فولاد فقط در فینال جام حذفی در ترکیب اصلی بازی نکردم و در تمام بازی ها در ترکیب ثابت بودم. صد در صد قبول دارم که شانس به من رو کرد که دفاع آخرها مصدوم شدند. من دفاع آخر بازی کرده بودم و من را در این پست بازی دادند. آقای شفر به من اعتماد کردند و واقعا از این بابت خوشحالم.

 

در زمان که نیمکت نشین بودی فکری می کردی تا این حد بازیکن مهمی برای استقلال شوی؟

گفتن ندارد ولی من در تمرین ها خیلی خوب و با قدرت کار می کردم. من از زمانی که آقای شفر گفت فرصت می دهد، منتظر فرصت بودم. اگر بازیکن بگوید از نیمکت نشینی ناراحت نیست دروغ گفته ولی من مطمئن بودم اگر یک فرصت بدست بیاورم آن را ساده از دست نمی دهم.

 

 

اینکه در اوایل نیم فصل دوم می گفتند در لیست مازاد شفر هستی تو را ناراحت نمی کرد؟

ناراحتی ندارد، آن زمان حقیقت بود. من واقع بین هستم، وقتی بازی نمی کردم طبیعی بود که این حرف ها باشد.

 

حالا همه می خواهند تو در استقلال بمانی و فکر می کنم این اتفاق لذت بخشی برای تو است. 

من درچند بازی که انجام دادم خوب بازی کردم. هواداران من را دوست دارند و من می مانم چون این تیم را بسیار دوست دارم. ولی در مورد شرایط سال های بعد حتما مدیر برنامه هایم باید نظر بدهند.

 

تو در دو بازی آخر استقلال برابر ذوب آهن به پست دفاع چپ منتقل شدی. خودت بازی در دفاع وسط را بیشتر دوست داری یا دفاع راست؟

من پست تخصصی در تیم ملی و سپاهان دفاع چپ بود، ولی در دفاع آخر هم خیلی راحت تر هستم و استرس کمتری دارم.  دفاع چپ را به خاطر بازی روبه جلو دوست دارم. این دو بازی دفاع چپ بازی کردم چون نیاز به نفوذ داشتیم و من عاشق شرکت کردن در حملات هستم. من خیلی دوست دارم در حمله باشم و در محوطه جریمه حریف بودن را دوست دارم و به همین دلیل در بازی با ذوب آهن بیشتر در حملات شرکت می کردم.

 

به نظر تو در بازی برگشت برابر ذوب آهن، پنالتی که رویت اعلام شد درست بود؟

من نمی خواستم پنالتی بگیرم، به داخل محوطه جریمه آمدم تا توپ را شوت کنم ولی دفاع آخر پایش را گیر داد به من و فکر می کنم پنالتی صد در صد درست بود.

 

مصدومیت تو جدی است؟

من از تمرین ها گرفتگی عضله های کمر داشتم، وقتی عضله کمرم می گیرد پایم بالا نمی آید. دکتر گفت که صلاح است بیرون بروی و من هم مشکلی با این موضوع نداشتم. مشکل خاصی ندارم و مصدومیتم یک هفته ای با فیزیوتراپی خوب می شود.

اخبار مرتبط

نظرات

سرمقاله

جلال‌خو ‌ش چهره/ابتکار؛

تغییر رویکرد تهدیدهای آمریکا

همه قرائن حکایت از تشدید اقدام‌های آمریکا علیه حاکمیت سیاسی ایران دارد. این اقدام‌ها که ابتدا چهره اقتصادی و ایدئولوژیک داشت، اکنون وجوه تازه‌تری از نزدیک شدن به احتمال یک رودررویی مستقیم از جنس نظامی را به رخ می‌کشد. آیا ایران و آمریکا به برخورد نظامی نزدیک شده‌اند؟ واشنگتن امیدوار بود با اعلام رسمی دور تازه تحریم‌ها علیه ایران در چهارم نوامبر (13 آبان گذشته) شوک بی‌ثبات کننده‌ای را بر سامان سیاسی ـ اقتصادی این کشور وارد کند. به زعم دولت ترامپ، شروع رسمی تحریم‌ها می‌توانست حداقل ناآرامی‌هایی ایجاد کند مانند آنچه در دی‌ماه سال 96 در شهرهای ایران رخ داد. به‌ویژه ایجاد شوک در بازار پول‌های خارجی و قیمت اقلام مصرفی، بستر اعتراض‌های اجتماعی را برای واداشتن تهران به عقب‌نشینی از مواضع اصولی‌اش سبب می‌شد. اما برخلاف همه انتظارها، چنین نشد و به عکس تهران توانست با تدابیر کنترلی به مثابه ضربه‌گیر، مانع هرگونه بی‌ثباتی شود که واشنگتن در پی آن بود. اکنون و به‌رغم همه اقدام‌ها برای محدودسازی اقتصاد ایران، دولتمردان آمریکایی شکل خشن‌تری را برای بیان خواست‌های خود از تهران پیشه کرده‌اند. این روزها مقام‌های دولت ترامپ کمتر از لزوم تغییر رفتار نظام سیاسی ایران می‌گویند، بلکه با به رخ کشیدن برخی نمایش‌ها مانند حضور «رضا پهلوی» در اندیشکده انستیتو واشنگتن به عنوان به اصطلاح گروه آلترناتیو، برپایی نمایشگاه‌هایی مثل آنچه «برایان هوک» معاون وزیر امور خارجه آمریکا درباره توانمندی موشکی ایران انجام داد، سفرها و سخنرانی‌های مستمر «مایک پمپئو» در نقاط مختلف جهان و در چارچوب ایجاد هراس عمومی علیه دولتمردان ایرانی و توان نظامی این کشور، سخن از لزوم تغییر رژیم سیاسی گفته می‌شود. این تغییر رویه از یکسو ناشی از ناکامی در وارد کردن شوک اولیه به ثبات سیاسی ـ اقتصادی ایران است‌. از سوی دیگر وادار کردن تهران به قبول مطالباتی است که بتواند به سیاست‌های منطقه‌ای دولت ترامپ از حیث کارآمدی، مشروعیت دهد. تدارک برگزاری مانور در شمال دریای عرب و نزدیک آب‌های ایران با حضور «جان اس استنیس» (ناو پنجم نیروی دریایی آمریکا) و نیز براساس گزارش وال‌استریت ژورنال به نقل از منابع آگاه، اعزام ناوبرهای هواپیمابر به خلیج فارس، هدایت نیروهای داعش از سوریه و عراق به افغانستان و تلاش برای همسوسازی طالبان با هدف نزدیک کردن تهدیدها به بدنه امنیتی ایران، همگی به تشدید تهدیدهای واشنگتن اشاره دارد. تهدیدهایی که به طور مستقیم نظام سیاسی ایران را نشانه گرفته است. در این حال نباید از نظر دور داشت که مهمترین مشکل واشنگتن در سیاست‌های ضد ایرانی‌اش، نبود مشروعیتی است که باید اقدام‌های او را نزد افکار عمومی توجیه کند. آخرین جلسه شورای امنیت سازمان‌ملل درباره ایران، گواه این مدعا است. اجلاس یاد شده نشان داد که دولت آمریکا برای اقدام‌های خود همچنان با بحران مشروعیت روبه‌رو است. اگرچه همه اقدام‌های ایذایی از جمله فلج‌سازی اقتصاد، آسیب‌پذیر کردن سامان سیاسی ادامه دارد، ولی تغییر لحن و رویکرد واشنگتن از اعلام و اجرای سیاست‌های تحریمی به تهدیدهای نظامی از جنس آنچه در بالا به آنها اشاره شد، حاکی از ناکامی در ایجاد شوک ...

تازه ترین اخبار