رفتن به بالا

سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی

تعداد اخبار امروز : 61 خبر


  • دوشنبه ۲۸ آبان ۱۳۹۷
  • الإثنين ۱۰ ربيع أول ۱۴۴۰
  • 2018 Monday 19 November
تهران لطیف
١١(°C)
وزش باد آرام
فشار ٢۶.١٣(in)
محدوده دید ۶.٠(mi)
اشعه فرابنفش 0-Low
رطوبت ٢۶.١٣(in)

تصمیم عجیب دختر جوان چینی که قصد داشت اراده نامزدش برای ازدواج با خودش را به چالش بکشد سوژه رسانه‌ها شد. این دختر که از ترس نامزدش از ارتفاع آگاه بود یک پل مرتفع شیشه‌ای در چین را برای محل درخواست ازدواج نامزدش در نظر گرفت.

او در حالی که لباس عروس پوشیده و جهیزه اش که شامل ۱۰۰ هزار یوآن (۱۴۵۰۰ دلار آمریکا) پول نقد بود را همراه داشت، با خودروی شاسی بلند روی این پل ۳۵۰ متری (۱۱۵۰ فوت) حاضر شد.

شرط عجیب دختر برای قبول پیشنهاد ازدواج نامزدش +عکس

در ویدئویی که منتشر شده است این دختر جوان خطاب به نامزدش می‌گوید:” اگر جرات کردی که روی این پل شیشه‌ای قدم بزنی من با تو ازدواج خواهم کرد. “.

اما با وجود تلاش دوستان مرد جوان برای ترغیب او به قدم زدن روی پل این مرد بخاطر ترس از ارتفاع از این کار سر باز زد و موفق به انجام آن نشد. در ادامه دختر جوان در حالی که دوباره میکروفون را در دست گرفته بود خطاب به نامزدش گفت:: ” در تمام این مدت عاشقانه دوستت داشتم و والدینم مرا به ازدواج با تو ترغیب می‌کردند، اما نمی‌توانم با مردی بی اراده و ضعیف مثل تو ازدواج کنم.

انتشار این ویدئو در شبکه‌های اجتماعی چین با بازخورد‌هایی نیز همراه بود. این پل در ماه ژوئن افتتاح شد و انتشار این ویدئو این شائبه را در ذهن کاربران ایجاد کرد که مسئولان محلی برای تبلیغات دست به این شوی نمایشی زده اند. “جی”، یکی از پرسنل شاغل در این پروژه در گفتگو با یکی از رسانه‌های محلی ضمن رد این شایعه گفت: این مراسم خواستگاری به هیچ وجه برنامه ریزی شده نبود و تنها با دختر جوان برای انجام آن و حمل خودرو روی پل مساعدت به عمل آمد. جی افزود: ” این نخستین بار نیست که مراسم خواستگاری زوج‌های جوان روی این پل انجام می‌شود و حتی برخی زوج‌ها عکسبرداری جشن عروسی خود را روی این پل انجام می‌دهند. ”

گفتنی است؛ این خواستگاری پر سر و صدا روز چهارشنبه و روی پل شیشه‌ای واقع در اطراف شهر “ژنگژئو” در استان هنان چین انجام شده بود

باشگاه خبرنگاران

اخبار مرتبط

نظرات

سرمقاله

مسعود پیرهادی/رسالت؛

او خواهد آمد یا آمده است؟

وَ نُریدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَی الَّذینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الأرضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثینَ اراده ما بر این است که بر مستضعفان روی زمین منت بگذاریم و آنها را پیشوایان و وارثین زمین قرار دهیم، و حکومت آنها را در زمین پابرجا بسازیم. قلب مؤمنین به این امر، روشن و مطمئن است؛ چرا که قادر مطلق در آیه ای دیگر فرموده: «إنّما أَمْرُهُ إِذا أَرادَ شَیْئاً أَنْ یَقُولَ لَهُ کُنْ فَیَکُونُ» همانا فرمان اوست که هرگاه چیزی را اراده کند که باشد، پس آن چیز خواهد بود و محقق خواهد شد. ما نیز هرگاه شرایط را سخت و پیچیده دیدیم یا حداقل در نزدیکی ظهور، تردید کردیم باید به اراده خدا و توان تحقق آن، بیندیشیم تا دلمان قرص شود. مثال خداوند متعال برای این منت و نعمت سنگین، غلبه مستضعفین بر مستکبرین بوده و چه چیز بالاتر از اینکه موسی علی نبینا و آله و علیه السلام در آن شرایط اختناقی که فرعون ترتیب داده بود اینگونه طومار فرعون را بپیچد؟ جوی که موسی (علیه السلام) در آن پرورش یافت، جو علو و استیلای ظاهری فرعون و تفرقه میان مردم و استضعاف بنی اسرائیل بود؛ استضعافی که روز به روز شدیدتر می شد. خدا اراده کرد که همان مستضعفین پیشوا شوند تا دیگران به ایشان اقتدا کنند. شیخ طوسی گوید: عده ای از اصحاب ما چنین روایت کرده اند که این آیه در شأن مهدی موعود امام قائم علیه‌السلام نازل گردیده است که خداوند منت نهاده پس از استضعاف، ایشان را امام روی زمین گرداند و وارث چیزهایی بنماید که در دست ستمکاران بوده است. از آغاز امامت مهدی موعود تا به امروز، عالمیان، منتظر تحقق این اراده هستند اما نکته اینجاست که علاوه بر فاعلیت فاعل و اراده‌ اراده کننده که پیشتر گفتیم، قابلیت قابلین هم شرط است. اینکه کدام امت، اهلیت و شایستگی درک ظهور امام عصر را داشته باشند، مؤمنین را در اعصار گذشته در خوف و رجا نگه داشته است. ذکر چند نکته به بهانه آغاز امامت حضرت صاحب الزمان (عج) خالی از لطف نیست؛ اول اینکه مگر نه این است که من مات و لم یعرف امام زمانه مات میتة جاهلیه؟ حال کدامیک از ما می تواند ادعا کند که آنچنان که شایسته است به امام زمان معرفت پیدا کرده است؟ اگر کسی هست که حبذا و خرما و طوبی له و اگر نیست بشارت باد بر او مرگ جاهلی! نکته دوم که شاید برطرف کننده خطر نکته اول باشد این است که باید نوع نگاه به مسئله حضور و ظهور اصلاح شود. باید مثالی بزنم تا فرق دو نوع نگاه، مشخص شود. نگاه اول، اینگونه است که «او خواهد آمد» و قریب به اتفاق، این نگاه، جاری و ساری است. اما این نگاه، تبعات دارد و مهمترین آنها، آسوده خاطری است؛ چرا که منتظر می گوید، خب حالا که حضرت نیامدند، قرار است بیایند پس فرصت هست پس آهسته هم حرکت کنم قبل از او می رسم و نگرانی وجود ندارد، پس به آب ...

تازه ترین اخبار