رفتن به بالا

سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی

تعداد اخبار امروز : 8 خبر


  • یکشنبه ۲۵ آذر ۱۳۹۷
  • الأحد ۷ ربيع ثاني ۱۴۴۰
  • 2018 Sunday 16 December
تهران لطیف
١٣(°C)
وزش باد ۵(mph)
فشار ٢۶.٢٣(in)
محدوده دید ٣.٠(mi)
اشعه فرابنفش 1-Low
رطوبت ٢۶.٢٣(in)
  • یکشنبه ۸ مهر ۱۳۹۷ - ۱۸:۲۵
  • کد خبر : 54559
  • مشاهده : 16 بازدید
  • سرمقاله
  • چاپ خبر : مراقبت از گویش و اخلاق
غلامرضا ظریفیان؛

مراقبت از گویش و اخلاق

هر کس در زندگی شخصی به تناسب آموزش و تربیت رفتار می‌کند، راه درست را می‌رود یا دچار خطا و اشتباه می‌شود اما این توصیف که از آن می‌توان به عنوان «اخلاق فردی» نام برد دامنه تاثیرگذاری محدودی دارد. برخلاف «اخلاق فردی»، امروزه «اخلاق اجتماعی» در هر شرایطی به سرعت و به‌شدت تکثیر می‌شود چرا […]

هر کس در زندگی شخصی به تناسب آموزش و تربیت رفتار می‌کند، راه درست را می‌رود یا دچار خطا و اشتباه می‌شود اما این توصیف که از آن می‌توان به عنوان «اخلاق فردی» نام برد دامنه تاثیرگذاری محدودی دارد. برخلاف «اخلاق فردی»، امروزه «اخلاق اجتماعی» در هر شرایطی به سرعت و به‌شدت تکثیر می‌شود چرا که هم دامنه تاثیرگذاری گسترده‌تری دارد و هم به دنیای مجازی به راحتی می‌تواند یک موضوع با ابعاد محلی را ملی و …

موضوعی با ابعاد ملی را جهانی کند. بنابراین در چنین شرایطی کنش و گویش افراد در حوزه اجتماعی بسیار مهم و تاثیرگذار خواهد بود. یک نمونه از این اتفاق که به تازگی به رخداد مهم رسانه‌ها و دنیای مجازی تبدیل شد، سخنرانی سران کشورها در مجمع عمومی سازمان ملل بود. همانطور که دیدید سخنران‌ها از روحانی تا ترامپ ابعاد جهانی پیدا کرد، همه دنیا در مورد محورهای مختلف سخنرانی، اکت‌ها، زبان بدن و مفاهیم بیان شده در دنیای واقعی و مجازی صحبت کردند و میلیاردها انسان را درگیرد خود کرد. در چنین شرایطی با حضور چشمگیر فضای مجازی در زندگی همگان قطعا کنش‌ها، واکنش‌ها، گویش و رفتار همه افرادی که به نوعی در جامعه تاثیرگذار هستند، تاثیر دوچندان خواهد داشت.

رفتار و اخلاق اساتید دانشگاه، نخبگان، هنرمندان، ورزشکاران یا هر سرمایه اجتماعی دیگری به سرعت تکثیر می‌شود و تاثیر عمیق اجتماعی و تربیتی خواهد داشت. اما شاید یکی از مهم‌ترین گروه‌هایی که رفتار و اخلاق اجتماعی‌شان روی اقشار مردم تاثیر بسزایی دارد، کارگزاران نظام و دولت‌ها هستند. آنها هم در معرض دید رسانه‌های رسمی و هم فضای مجازی هستند و مردم رفتار و کردار آنها را حتی بیش از عملکردشان رصد می‌کنند. کارگزاران دولت‌ها در میان مردم به عنوان کسانی دیده و شناخته می‌شوند که موقعیتی مناسب برای اقدامات بزرگ دارند و عملکرد آنها تاثیری مستقیم بر زندگی مردم. از سویی مردم هستند که باعث حضور آنها در چنین جایگاه‌هایی شده‌اند. بنابراین نباید موقعیت خود را به عنوان خدمتگزار فراموش کنند یا از موضع تبختر و بی‌اعتنایی با مردم سخن بگویند چرا که این موضوع می‌تواند آسیب مخربی داشته ‌باشد. موقعیت استثنایی کارگزاران دولت‌ها باعث می‌شود که صرف خدمات آنها و تاثیر مثبت و منفی آن مهم نباشد بلکه نوع منش، کنش و گویش او نیز از اهمیت بسزایی برخوردار است. اگر این شخصیت‌ها از ادبیاتی فاخر بهره‌مند نباشند، اگر مشفقانه و دلسوزانه رفتار نکنند، به دلیل موقعیت اجتماعی و سیاسی‌شان زبان بدن درستی نداشته‌باشند، حوصله شنیدن نقد نداشته باشندو… حتی اگر زحمات و خدماتی مثبت نیز ارایه کنند، نادیده گرفته خواهد شد.

از سویی باید در نظر داشته باشیم که جامعه از وجدان اخلاقی برخوردار است و برخی از کنش‌ها و گویش‌ها باعث ایجاد واگرایی‌هایی سنگین می‌شود و به اعتماد مردم نسبت به مسوولان خدشه وارد می‌کند؛ چرا که مردم شک می‌کنند آیا مسوولان و منتخبان‌شان از اندازه‌های لازم اخلاقی و شخصیتی و اجتماعی برای حضور در این مناصب برخوردار هستند یا خیر. اگر وزیر، نماینده یا هر صاحب منصبی صبور نباشد، در مواجهه با مردم احساس فروتنی و تواضع نداشته‌باشد یا به صورت مکرر دچار لغزش‌های کلامی و رفتاری شود، وجدان عمومی جریحه‌دار خواهد شد. این واگرایی‌ها، ناامیدی در جامعه ایجاد می‌کند که جبران و ترمیم آن بسیار سخت است.

اگر هنوز حافظه تاریخی جامعه از دست نرفته‌باشد، به خاطر خواهیم آورد که روزی در مدیریت کلان کشور چه نوع ادبیاتی حاکم بود و چه تاثیرات مخربی بر جای گذاشت. رییس‌جمهوری که ادبیات او در مجامع عمومی به عنوان نماد ایران به حیثیت و آبروی کشور لطمه می‌زد آن هم ایرانی که به داشتن ادیبانی چون حافظ و سعدی و فردوسی و… افتخار می‌کند. ضمن اینکه این نوع از کنش و گویش از سوی مسوولان عالیرتبه به راحتی در میان مدیران رده‌های پایین و سپس در سطح جامعه تکثیر می‌شود. یکی از ویژگی‌های دولت حسن روحانی همین تفاوت در گویش و منش بود که مزیتی نسبت به دوره‌های قبل محسوب می‌شود. بر همین اساس باید مدیران دولت مراقب کلام خود باشند، خصوصا که در شرایط فعلی که بی‌اعتمادی و ناامیدی در جامعه وجود دارد هر کلام و کنش نابجایی آسیبی دوچندان خواهد داشت. امروز وقت رو به رو شدن با مسائل اصلی است و نباید گذاشت برخی حاشیه‌سازی‌ها به بی‌اعتمادی بین دولت و ملت دامن بزند. باید از کلام و رفتار مراقبت کرد تا بتوان از کریدور سخت امروز عبور کرد.

اخبار مرتبط

نظرات

سرمقاله

ابراهیم کارخانه‌ای/کیهان؛

زوایای پیدا و پنهان برجام اروپایی

۱-در شرایطی که فشارهای اقتصادی همه‌جانبه علیه جمهوری اسلامی ایران در قالب برنامه‌ریزی هدفمند و از قبل طراحی شده و با هدف تسلط بر ابعاد قدرتی جمهوری اسلامی ایران از سوی دشمن اعمال گردیده است، چرا برنامه‌ریزی جامع و قدرتمندی علیه این اقدامات نه اینکه طراحی و عملیاتی نمی‌گردد، بلکه در مواردی تلاش می‌شود با بازی در زمین دشمن، زمینه‌سازی لازم نیز برای اجرای خواسته‌های شوم دشمن در فضای فکری جامعه فراهم گردد!؟ مگر نه این است که در میدان جنگ می‌بایست در برابر دشمن غدار قدرتمندانه ایستادگی و مقاومت کرد و برای دفع تهاجم دشمن سلسله عملیاتهای پی‌درپی طراحی و اجرایی نمود، پس چرا در میدان جنگ تحمیلی اقتصادی، نه اینکه علیه دشمن اقدام متقابل و قاطعی صورت نمی‌گیرد بلکه با تن دادن به فریب خطرناک و برنامه‌ریزی شده دشمن در پذیرش FATF که به زعم آنان در جهت تنگ‌تر شدن حلقه محاصره در راستای نیل به هدف نهایی آنها صورت می‌گیرد؛ صدای دشمن از درون جبهه سیاسی خودی شنیده می‌شود! ۲- در حالی که اروپا تاکنون علی‌رغم مشکلات داخلی حتی یک قدم از مواضع اصلی خود علیه جمهوری اسلامی ایران کوتاه نیامده و به نحوی فریبکارانه از اجرای بخش اعظم تعهدات خود در رابطه با مبادلات مالی بانکی و تجاری با جمهوری اسلامی ایران نیز طفره رفته است؛ آیا وقت کشی سیاسی اروپا به بهانه تأسیس کانال مالی مبهم (SPV)، نیرنگی برای تقلیل و فرار اروپا از اجرای کامل تعهدات برجامی آنها نیست!؟ آیا جمهوری اسلامی ایران می‌بایست علاوه‌بر تحمل خسارت سنگین خروج آمریکا از برجام، خسارت بی‌کفایتی و آمریکا هراسی اروپا را نیز در اجرای تعهداتش بپردازد؟! بدون شک مماشات دستگاه سیاسی و عدم قاطعیت در برابر وقت کشی سیاسی اروپا جز مهلت برای فتنه‌انگیزی علیه جمهوری اسلامی ایران نتیجه دیگری در بر نخواهد داشت. ۳- اگر قرار بود جمهوری اسلامی ایران مشکلات خود را با کوتاه آمدن در برابر خواسته‌های زورمدارانه آمریکا و اروپا حل و فصل نماید، امروز اثری از اقتدار و استقلال جمهوری اسلامی ایران در معادلات سیاسی منطقه‌ای و جهانی دیده نمی‌شد. اگر صدام در جنگ منطقه‌ای به خاک ایران چشم دوخته بود امروز آمریکا و اروپا به قدرت موشکی و منطقه‌ای جمهوری اسلامی ایران که عامل ثبات، پایداری و موجودیت ایران اسلامی است چشم طمع دوخته‌اند و در سیاستی گام به گام به زعم خود خلع قدرت جمهوری اسلامی ایران را پیگیری می‌کنند. بدون شک کوتاه آمدن در برابر چنین فریبکاری سیاسی کمتر از کوتاه آمدن در برابر خواسته‌های دشمن درجنگ تحمیلی نیست!؟ چرا که مگر جز این است که گردانندگان جنگ تحمیلی ۸ ساله، کسانی هستند که اکثرا امروز در پشت میز مذاکره در برابر قدرت بالنده جمهوری اسلامی ایران قد علم کرده‌اند و این بار در قاموس جنگ اقتصادی همان اهداف شوم شکست خورده خود را پیگیری می‌کنند!؟ ۴- در حالی که دشمن در صدد است به خیال خام خود، با ادامه سیاست فریبکارانه مذاکره، لبخند و خدعه و با راهبرد فشار و مهار و تکرار سناریوی فریب برجام، جمهوری اسلامی ایران را وادار به ...

تازه ترین اخبار