رفتن به بالا

سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • چهارشنبه ۳۰ خرداد ۱۳۹۸
  • الأربعاء ۱۵ شوال ۱۴۴۰
  • 2019 Wednesday 19 June
اوقات شرعی

  • یکشنبه ۸ مهر ۱۳۹۷ - ۱۸:۲۵
  • کد خبر : 54559
  • مشاهده : 24 بازدید
  • سرمقاله
  • چاپ خبر : مراقبت از گویش و اخلاق
غلامرضا ظریفیان؛

مراقبت از گویش و اخلاق

هر کس در زندگی شخصی به تناسب آموزش و تربیت رفتار می‌کند، راه درست را می‌رود یا دچار خطا و اشتباه می‌شود اما این توصیف که از آن می‌توان به عنوان «اخلاق فردی» نام برد دامنه تاثیرگذاری محدودی دارد. برخلاف «اخلاق فردی»، امروزه «اخلاق اجتماعی» در هر شرایطی به سرعت و به‌شدت تکثیر می‌شود چرا […]

هر کس در زندگی شخصی به تناسب آموزش و تربیت رفتار می‌کند، راه درست را می‌رود یا دچار خطا و اشتباه می‌شود اما این توصیف که از آن می‌توان به عنوان «اخلاق فردی» نام برد دامنه تاثیرگذاری محدودی دارد. برخلاف «اخلاق فردی»، امروزه «اخلاق اجتماعی» در هر شرایطی به سرعت و به‌شدت تکثیر می‌شود چرا که هم دامنه تاثیرگذاری گسترده‌تری دارد و هم به دنیای مجازی به راحتی می‌تواند یک موضوع با ابعاد محلی را ملی و …

موضوعی با ابعاد ملی را جهانی کند. بنابراین در چنین شرایطی کنش و گویش افراد در حوزه اجتماعی بسیار مهم و تاثیرگذار خواهد بود. یک نمونه از این اتفاق که به تازگی به رخداد مهم رسانه‌ها و دنیای مجازی تبدیل شد، سخنرانی سران کشورها در مجمع عمومی سازمان ملل بود. همانطور که دیدید سخنران‌ها از روحانی تا ترامپ ابعاد جهانی پیدا کرد، همه دنیا در مورد محورهای مختلف سخنرانی، اکت‌ها، زبان بدن و مفاهیم بیان شده در دنیای واقعی و مجازی صحبت کردند و میلیاردها انسان را درگیرد خود کرد. در چنین شرایطی با حضور چشمگیر فضای مجازی در زندگی همگان قطعا کنش‌ها، واکنش‌ها، گویش و رفتار همه افرادی که به نوعی در جامعه تاثیرگذار هستند، تاثیر دوچندان خواهد داشت.

رفتار و اخلاق اساتید دانشگاه، نخبگان، هنرمندان، ورزشکاران یا هر سرمایه اجتماعی دیگری به سرعت تکثیر می‌شود و تاثیر عمیق اجتماعی و تربیتی خواهد داشت. اما شاید یکی از مهم‌ترین گروه‌هایی که رفتار و اخلاق اجتماعی‌شان روی اقشار مردم تاثیر بسزایی دارد، کارگزاران نظام و دولت‌ها هستند. آنها هم در معرض دید رسانه‌های رسمی و هم فضای مجازی هستند و مردم رفتار و کردار آنها را حتی بیش از عملکردشان رصد می‌کنند. کارگزاران دولت‌ها در میان مردم به عنوان کسانی دیده و شناخته می‌شوند که موقعیتی مناسب برای اقدامات بزرگ دارند و عملکرد آنها تاثیری مستقیم بر زندگی مردم. از سویی مردم هستند که باعث حضور آنها در چنین جایگاه‌هایی شده‌اند. بنابراین نباید موقعیت خود را به عنوان خدمتگزار فراموش کنند یا از موضع تبختر و بی‌اعتنایی با مردم سخن بگویند چرا که این موضوع می‌تواند آسیب مخربی داشته ‌باشد. موقعیت استثنایی کارگزاران دولت‌ها باعث می‌شود که صرف خدمات آنها و تاثیر مثبت و منفی آن مهم نباشد بلکه نوع منش، کنش و گویش او نیز از اهمیت بسزایی برخوردار است. اگر این شخصیت‌ها از ادبیاتی فاخر بهره‌مند نباشند، اگر مشفقانه و دلسوزانه رفتار نکنند، به دلیل موقعیت اجتماعی و سیاسی‌شان زبان بدن درستی نداشته‌باشند، حوصله شنیدن نقد نداشته باشندو… حتی اگر زحمات و خدماتی مثبت نیز ارایه کنند، نادیده گرفته خواهد شد.

از سویی باید در نظر داشته باشیم که جامعه از وجدان اخلاقی برخوردار است و برخی از کنش‌ها و گویش‌ها باعث ایجاد واگرایی‌هایی سنگین می‌شود و به اعتماد مردم نسبت به مسوولان خدشه وارد می‌کند؛ چرا که مردم شک می‌کنند آیا مسوولان و منتخبان‌شان از اندازه‌های لازم اخلاقی و شخصیتی و اجتماعی برای حضور در این مناصب برخوردار هستند یا خیر. اگر وزیر، نماینده یا هر صاحب منصبی صبور نباشد، در مواجهه با مردم احساس فروتنی و تواضع نداشته‌باشد یا به صورت مکرر دچار لغزش‌های کلامی و رفتاری شود، وجدان عمومی جریحه‌دار خواهد شد. این واگرایی‌ها، ناامیدی در جامعه ایجاد می‌کند که جبران و ترمیم آن بسیار سخت است.

اگر هنوز حافظه تاریخی جامعه از دست نرفته‌باشد، به خاطر خواهیم آورد که روزی در مدیریت کلان کشور چه نوع ادبیاتی حاکم بود و چه تاثیرات مخربی بر جای گذاشت. رییس‌جمهوری که ادبیات او در مجامع عمومی به عنوان نماد ایران به حیثیت و آبروی کشور لطمه می‌زد آن هم ایرانی که به داشتن ادیبانی چون حافظ و سعدی و فردوسی و… افتخار می‌کند. ضمن اینکه این نوع از کنش و گویش از سوی مسوولان عالیرتبه به راحتی در میان مدیران رده‌های پایین و سپس در سطح جامعه تکثیر می‌شود. یکی از ویژگی‌های دولت حسن روحانی همین تفاوت در گویش و منش بود که مزیتی نسبت به دوره‌های قبل محسوب می‌شود. بر همین اساس باید مدیران دولت مراقب کلام خود باشند، خصوصا که در شرایط فعلی که بی‌اعتمادی و ناامیدی در جامعه وجود دارد هر کلام و کنش نابجایی آسیبی دوچندان خواهد داشت. امروز وقت رو به رو شدن با مسائل اصلی است و نباید گذاشت برخی حاشیه‌سازی‌ها به بی‌اعتمادی بین دولت و ملت دامن بزند. باید از کلام و رفتار مراقبت کرد تا بتوان از کریدور سخت امروز عبور کرد.

اخبار مرتبط

نظرات

ســــــر مقـــــالـــــــــه

مرگ «یا جنگ، یا مذاکره»

سایت اطلاع‌رسانی رهبر انقلاب یادداشتی درخصوص دیدار نخست وزیر ژاپن با رهبر معظم انقلاب اسلامی منتشر کرد. به همین مناسبت، سیاوش فلاح‌پور فعال رسانه‌ای در حوزه‌ مسائل بین‌المللی، به پیام‌های مهم سخنان رهبر انقلاب اسلامی خطاب به نخست وزیر ژاپن می‌پردازد. در شرایطی که افکار عمومی جهان منتظر اطلاع از جزئیات پیام رئیس جمهور آمریکا و پیشنهادات احتمالی وی برای تهران بود، سخنان حضرت آیت‌الله خامنه‌ای مبنی بر موضع ایران نسبت به مذاکرات و بیان علل این موضع به خبر اصلی رسانه‌های جهان تبدیل شده؛ مهندسی معکوسی که تعجب بسیاری از رسانه‌ها را به همراه داشته است. حالا دیگر عباراتی نظیر «ترامپ شایسته تبادل پیام نیست»، «تجربه تلخ مذاکرات قبلی با آمریکا در چارجوب برجام به هیچ وجه تکرار نخواهد شد» یا «کدام عاقلی با کشوری که زیر تمام توافق‌ها زده مذاکره می‌کند؟» در رسانه‌های بین‌المللی جای گمانه‌زنی‌ها درباره جزئیات پیام ترامپ را گرفته است. به عبارت دیگر، ایران به شکلی هوشمندانه با استفاده از پیام‌آور ترامپ، پیام خود را به گوش جهانیان رساند بدون آنکه مجالی در اختیار بازی رسانه‌ای-روانی جدید رئیس جمهور آمریکا قرار دهد! رخدادی که بدون شک نوعی پیروزی برای ایران در حوزه جنگ روانی به شمار می‌آید چرا که هم اکنون توپ به زمین واشنگتن برگشته است. اما فارغ از مدیریت هوشمندانه جنگ روانی آمریکا علیه ایران در بیت رهبری، محتوای سخنان رهبر معظم انقلاب اسلامی خطاب به نخست وزیر ژاپن پیش از هر چیز نشان از پایان معادله‌ای دارد که طی نزدیک به یک سال گذشته از سوی آمریکا تلاش شده بر تهران تحمیل شود؛ معادله یا «جنگ» یا «مذاکره». انتقال پیام شخص رئیس جمهور آمریکا (به عنوان نماد این معادله) توسط نخست وزیر ژاپن به تهران بعد از اعمال فشارهای اقتصادی-امنیتی بی‌سابقه، نقطه اوج این تلاش‌ها به شمار می‌رود. شکست عملی معادله جنگ یا مذاکره از آن حیث با اهمیت است که بر خلاف آنچه در ظاهر رخ داده، آمریکا در اجرای این معادله تنها نبوده و شرکای اروپایی این کشور عملا با رفتار خود در حوزه‌های مختلف، در تحمیل معادله مذکور علیه ایران به واشنگتن یاری رسانده‌اند. با این حال پاسخ روشن حضرت آیت‌الله خامنه‌ای نشان از مرگ زودهنگام معادله دارد؛ مرگی که تنها علت آن، توانمندی‌های ایران در ابعاد مختلف و آمادگی این کشور برای استفاده از اهرم‌های فشار خود علیه آمریکا و متحدانش بوده است. انتصار ایران در «جنگ اراده‌ها» (تحقق وضعیت نه جنگ و نه مذاکره) در حالی است که جمهوری اسلامی به شکلی هوشمندانه از ورود به مذاکرات جدید با آمریکا خودداری می‌کند. در بیان ریشه‌های اجتناب تهران از مذاکره جدید می‌توان به ۳ مورد ذیل اشاره کرد: [*]   ۱- تجربه مذاکره با آمریکا با گذشت بیش از یک سال از خروج آمریکا از توافق برجام، همچنان هیچ مدرک معتبری دال بر نقض مفاد توافق از سوی ایران منتشر نشده است. تنها مرجع راستی‌آزمایی عملکرد ایران در توافق، یعنی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی بارها در گزارش‌های خود بر پایبندی ایران به تعهدات خود در برجام تاکید کرده است. تایید عملکرد ...

جدیدترین خبرها