رفتن به بالا

سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • چهارشنبه ۲۵ مهر ۱۳۹۷
  • الأربعاء ۶ صفر ۱۴۴۰
  • 2018 Wednesday 17 October
تهران لطیف
٢٠(°C)
وزش باد ۵(mph)
فشار ٢۶.١٨(in)
محدوده دید ۶.٠(mi)
اشعه فرابنفش 1-Low
رطوبت ٢۶.١٨(in)
  • جمعه ۱۳ مهر ۱۳۹۷ - ۰۹:۱۶
  • کد خبر : 55105
  • مشاهده : 18 بازدید
  • خبر مهم1
  • چاپ خبر : آقای روحانی! این دولت سخنگو می‎‌خواهد
مصطفی داننده/عصر ایران؛

آقای روحانی! این دولت سخنگو می‎‌خواهد

دولت روحانی با مردم کم حرف می‌زند. این نقدی است که از روز اول به رییس جمهور و هیات دولت وارد بود. با اینکه روحانی اعلام کرده بود هر ۱۰۰ روز به مردم گزارش کار می‌دهد اما گویی این وعده به فراموش‌خانه دولت سپرده شده است. مردم تشنه شنیدن هستند. به ویژه این روزها که […]

دولت روحانی با مردم کم حرف می‌زند. این نقدی است که از روز اول به رییس جمهور و هیات دولت وارد بود. با اینکه روحانی اعلام کرده بود هر ۱۰۰ روز به مردم گزارش کار می‌دهد اما گویی این وعده به فراموش‌خانه دولت سپرده شده است.

مردم تشنه شنیدن هستند. به ویژه این روزها که نگران سرمایه و آینده خود هستند و به شدت به دنبال پاسخ این سوال که بالاخره چه خواهد شد؟

حالا این دولت، سخنگو هم ندارد. حدود ۶۰ روز است که نوبخت دیگر سخنگو نیست و رییس جمهور روحانی هم کسی را برای این پست انتخاب نکرده است.

نوبخت سخنگوی خوبی نبود اما حداقل هفته‌ای یکبار رودروی خبرنگاران می‌نشست و سوال‌های آنها را جواب می‌داد و تا حدودی مردم را در جریان تصمیمات دولت می‌گذاشت اما نزدیک به دو ماه است که دولت سخنگویی ندارد و تقریبا هیچکس نیست به مردم بگوید چه خبر است.

مشخص نیست چرا رییس جمهور در مورد انتخاب سخنگو اینقدر معطل می‌کند و کسی را برای این پست انتخاب نمی‌کند. این روزها بیش از هر زمان دیگری، دولت احتیاج به فردی دارد که مواضع او را اعلام کند. در روزهای پر التهاب دلار، بی‌سخنگوی اوج بی‌تدبیری است.

به ویژه اینکه سخنگو احتیاجی به رای مجلس و هماهنگی با نمایندگان ندارد. رییس جمهور می‌تواند یکی از نزدیکان مورد اعتماد خود را به عنوان سخنگو انتخاب کند. البته سخنگویی که تنها شغلش، سخنگویی باشد.

نباید به سخنگویی به عنوان شغل دوم یک فرد نگاه کرد. در این صورت او نمی‌تواند به خوبی وظیفه مهم ارتباط با مردم و رسانه‌ها را ایفا کند. هستند افرادی که امروز پست رسمی ندارند و می‌تواند پل ارتباطی مناسبی بین دولت و رسانه‌ها  و مردم شوند.

با توجه به اینکه دولت مورد سوال هواداران خود قرار دارد و مخالفان دولت روحانی هم از هر بهانه‌ای برای ضربه زدن به او استفاده می‌کنند، مشخص نیست که چرا رییس جمهور اقدامی نمی‌کند و امر شفاف کردن و پاسخ گویی را به فراموشی سپرده است.

دولت باید بتواند مسائل خود را برای جامعه تبیین و خطرات و مشکلات را برای مردم تشریح کند.

با توجه راه‌اندازی شورای عالی هماهنگی اقتصادی، به نظر می‌رسد اختیارات و اطلاعات دولت پیش از گذشته است و سخنگوی دولت می‌تواند با اعتماد به نفس بیشتری موضع گیری کند.

نکته‌ای که به نظر می‌رسد هنوز روحانی و تیم همراه او به خوبی درک نکرده‌‎اند، رابطه با افکار عمومی است. به قول فروغ فرخزاد: «چراغ‌های رابطه تاریک‌اند» دولت یازدهم و دوازدهم تا به امروز نتوانسته است به درستی کارها و اهداف خود را به مردم انتقال دهد و همچنان علامت سوال‌های زیادی در مورد عملکرد دولت وجود دارد.

بهتر است هر چه سریعتر، یک سخنگو مسلط به امور دولت انتخاب شود تا حداقل دولت از زیر فشار سوال‌ها خارج شود. با سخنرانی در هیات دولت مردم به سوال‌های خود نمی‌رسند. فردی که بتواند به صورت هفتگی تصمیمات دولت را برای مردم توضیح دهد و آنها را در جریان امور کشور قرار دهد از هر مسئله دیگری برای دولت واجب تر است.

اخبار مرتبط

نظرات

سرمقاله

وطن امروز؛

چرا باید نگران نظام بانکی باشیم؟

رهبر انقلاب در جلسه اخیر خود با سران قوا بار دیگر درباره بانک‌ها ابراز نگرانی فرمودند و حل مشکلات بانکی را جزو اولویت‌های کاری برشمردند. اما چرا وضعیت بانک‌ها از نظر رهبر انقلاب نگران‌کننده است. همانگونه که بارها در خبرها و مقالات مختلف به آن اشاره شده است، می‌دانیم که مشکل حجم نقدینگی کشور به‌عنوان خطرناک‌ترین معضل اقتصادی کشور مطرح است. حجم نقدینگی که در انتهای سال‌96 از میزان تولید ناخالص کشور سبقت گرفت بر اساس برآوردهای بانک مرکزی اول امسال از 1600هزار میلیارد تومان نیز عبور کرد.  این بدین معناست که روزانه در حدود هزار میلیارد تومان به نقدینگی کشور افزوده می‌شود. براساس آمار رسمی بانک مرکزی حدود 85‌درصد از این نقدینگی به صورت سپرده‌های کوتاه مدت و بلند مدت در اختیار بانک‌های کشور است  بانک‌ها با اعطای سود بالا 15‌درصد به این سپرده‌ها بیشترین سهم را در تولید نقدینگی کشور بر عهده دارند اما نکته تاسفبارتر این است که بررسی ترازنامه بانک‌ها در سال‌96 حاکی از ضرر و زیان بانک‌ها تا چهارهزار میلیارد تومان است. یعنی د‌رحالی‌که بانک در پایان سال مالی دارای سود منفی است اما برای حفظ سهم خود در بازار و جذب مشتری نسبت به اعطای سود به سپرده‌ها اقدام می‌کند. این امر باعث می‌شود ‌اولاً در‌حالی‌که بانک نتوانسته از طریق اعطای تسهیلات به بخش تولید در آمد لازم را کسب کند اقدام به خلق پول در قالب اعطای سود سپرده‌ها می‌نماید و این مبلغ را از طریق استقراض از بانک مرکزی ‌یا سایر راه‌هایی که در خلق پول موثر هستند اقدام می‌کند. یعنی بدون اینکه در کشور تولید انجام شود یا ارزش افزوده‌ای تحقق یابد از طریق خلق پول بدون پشتوانه سود سپرده‌های بانکی تامین می‌شود. ثانیاً بر اساس نظام بانکی دون ربا سود اعطایی به سپرده‌ها علی‌الحساب است و بانک موظف است در پایان سال بر اساس ترازنامه خود میزان سود نهایی را بین سپرده‌گذاران تقسیم کند اما ترازنامه بانک‌ها حاکی از آن است که به‌رغم سود خالص منفی بانک‌ها سود علی‌الحساب به‌عنوا‌ن سود قطعی سپرده‌ها منظور می‌شود. ثالثاً بانک‌ها در مقابل ضرر سال جاری ‌یا ضررهای انباشته سال قبل مجبورند منابع خود را به سمت بازارهای کاذب دلار ‌یا سکه و مسکن سوق دهند و از طرق افزایش شوک‌گونه مسکن طلا ارز و مواردی از این قبیل به جبران بخشی از ضرر و زیان خود اقدام کنند. بنابراین نظام فعلی بانکی کشور که از دایره قانون بانکداری اسلامی پا را فراتر گذاشته است نه تنها در تولید نقدینگی و خلق پول بیشترین سهم را دارد بلکه برای جبران ضررهای سالانه خود مجبور به ورود به بازارهای کاذب است و این امر مخاطرات سنگینی را برای اقتصاد کشور می‌تواند در پی داشته باشد. می‌توان اذعان نمود که نگرانی رهبر انقلاب از نظام بانکی نگرانی بجایی است و از سویی دیگر می‌توان به جرات گفت که مهم‌ترین عامل در به وجود آمدن چنین وضعیتی عدم رعایت اصول بانکداری اسلامی و عدم وجود نظارت نظام مند در سیستم بانکی کشور بوده است. همان چیزی که بسیاری از مراجع تقلید طی سال‌های ...

تازه ترین اخبار