رفتن به بالا

سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی

تعداد اخبار امروز : 54 خبر


  • سه شنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۷
  • الثلاثاء ۱۳ جماد ثاني ۱۴۴۰
  • 2019 Tuesday 19 February
تهران لطیف
٣(°C)
وزش باد ٧(mph)
فشار ٢۵.٩٢(in)
محدوده دید ۶.٠(mi)
اشعه فرابنفش 0-Low
رطوبت ٢۵.٩٢(in)
  • جمعه ۱۳ مهر ۱۳۹۷ - ۰۹:۱۶
  • کد خبر : 55105
  • مشاهده : 34 بازدید
  • خبر مهم1
  • چاپ خبر : آقای روحانی! این دولت سخنگو می‎‌خواهد
مصطفی داننده/عصر ایران؛

آقای روحانی! این دولت سخنگو می‎‌خواهد

دولت روحانی با مردم کم حرف می‌زند. این نقدی است که از روز اول به رییس جمهور و هیات دولت وارد بود. با اینکه روحانی اعلام کرده بود هر ۱۰۰ روز به مردم گزارش کار می‌دهد اما گویی این وعده به فراموش‌خانه دولت سپرده شده است. مردم تشنه شنیدن هستند. به ویژه این روزها که […]

دولت روحانی با مردم کم حرف می‌زند. این نقدی است که از روز اول به رییس جمهور و هیات دولت وارد بود. با اینکه روحانی اعلام کرده بود هر ۱۰۰ روز به مردم گزارش کار می‌دهد اما گویی این وعده به فراموش‌خانه دولت سپرده شده است.

مردم تشنه شنیدن هستند. به ویژه این روزها که نگران سرمایه و آینده خود هستند و به شدت به دنبال پاسخ این سوال که بالاخره چه خواهد شد؟

حالا این دولت، سخنگو هم ندارد. حدود ۶۰ روز است که نوبخت دیگر سخنگو نیست و رییس جمهور روحانی هم کسی را برای این پست انتخاب نکرده است.

نوبخت سخنگوی خوبی نبود اما حداقل هفته‌ای یکبار رودروی خبرنگاران می‌نشست و سوال‌های آنها را جواب می‌داد و تا حدودی مردم را در جریان تصمیمات دولت می‌گذاشت اما نزدیک به دو ماه است که دولت سخنگویی ندارد و تقریبا هیچکس نیست به مردم بگوید چه خبر است.

مشخص نیست چرا رییس جمهور در مورد انتخاب سخنگو اینقدر معطل می‌کند و کسی را برای این پست انتخاب نمی‌کند. این روزها بیش از هر زمان دیگری، دولت احتیاج به فردی دارد که مواضع او را اعلام کند. در روزهای پر التهاب دلار، بی‌سخنگوی اوج بی‌تدبیری است.

به ویژه اینکه سخنگو احتیاجی به رای مجلس و هماهنگی با نمایندگان ندارد. رییس جمهور می‌تواند یکی از نزدیکان مورد اعتماد خود را به عنوان سخنگو انتخاب کند. البته سخنگویی که تنها شغلش، سخنگویی باشد.

نباید به سخنگویی به عنوان شغل دوم یک فرد نگاه کرد. در این صورت او نمی‌تواند به خوبی وظیفه مهم ارتباط با مردم و رسانه‌ها را ایفا کند. هستند افرادی که امروز پست رسمی ندارند و می‌تواند پل ارتباطی مناسبی بین دولت و رسانه‌ها  و مردم شوند.

با توجه به اینکه دولت مورد سوال هواداران خود قرار دارد و مخالفان دولت روحانی هم از هر بهانه‌ای برای ضربه زدن به او استفاده می‌کنند، مشخص نیست که چرا رییس جمهور اقدامی نمی‌کند و امر شفاف کردن و پاسخ گویی را به فراموشی سپرده است.

دولت باید بتواند مسائل خود را برای جامعه تبیین و خطرات و مشکلات را برای مردم تشریح کند.

با توجه راه‌اندازی شورای عالی هماهنگی اقتصادی، به نظر می‌رسد اختیارات و اطلاعات دولت پیش از گذشته است و سخنگوی دولت می‌تواند با اعتماد به نفس بیشتری موضع گیری کند.

نکته‌ای که به نظر می‌رسد هنوز روحانی و تیم همراه او به خوبی درک نکرده‌‎اند، رابطه با افکار عمومی است. به قول فروغ فرخزاد: «چراغ‌های رابطه تاریک‌اند» دولت یازدهم و دوازدهم تا به امروز نتوانسته است به درستی کارها و اهداف خود را به مردم انتقال دهد و همچنان علامت سوال‌های زیادی در مورد عملکرد دولت وجود دارد.

بهتر است هر چه سریعتر، یک سخنگو مسلط به امور دولت انتخاب شود تا حداقل دولت از زیر فشار سوال‌ها خارج شود. با سخنرانی در هیات دولت مردم به سوال‌های خود نمی‌رسند. فردی که بتواند به صورت هفتگی تصمیمات دولت را برای مردم توضیح دهد و آنها را در جریان امور کشور قرار دهد از هر مسئله دیگری برای دولت واجب تر است.

اخبار مرتبط

نظرات

سرمقاله

جرج سوروس؛

اتحادیه اروپا مانند شوروی فرو می‌پاشد

رویداد‌های کم سابقه در اروپا، از صعود احزاب راستگرا گرفته تا خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا، آینده این اتحادیه را به حدی در خطر قرار داده که برخی متفکران غربی درباره بروز آشفتگی در اتحادیه اروپا و دچار شدن آن به سرنوشت شوروی هشدار می‌دهند. جورج سوروس، میلیاردر آمریکایی-مجارستانی، که به شدت از جوامع باز حمایت می‌کند، مدتی است از افزایش تهدیدات برای اینگونه جوامع سخن می‌گوید. رئیس بنیاد‌های جامعه باز، اخیرا چند یادداشت در این زمینه نوشته و از احتمال افول جوامع باز، خصوصا در اروپا، هشدار داده است. او در جدیدترین یادداشت خود، که در وبگاه «پراجکت سیندیکیت» منتشر شده، از اروپا خواست که بیدار شود و در برابر تهدیدات دشمنانش از ارزش‌های خود دفاع کند. «اروپا ناخواسته به سمت نیستی گام برمی‌دارد و مردم اروپا باید، قبل از اینکه بسیار دیر شود، بیدار شوند. اگر بیدار نشوند، اتحادیه اروپا به سرنوشت شوروی در سال ۱۹۹۱ مبتلا خواهد شد. ظاهرا نه رهبران و نه شهروندان عادی ما نمی‌فهمند که ما در حال تجربه یک لحظه انقلابی هستیم و طیف احتمالات بسیار گسترده است و لذا نتیجه نهایی به شدت مبهم است. اغلب ما گمان می‌کنیم که آینده کم‌وبیش شبیه حال خواهد بود. اما ضرورتا اینگونه نیست. در عمر طولانی و پرماجرایم، من بسیاری از دوره‌ها را دیده‌ام که آن‌ها را بی‌تعادلی رادیکال می‌نامم. امروز ما در چنین مرحله‌ای زندگی می‌کنیم.» سوروس ادامه داد: «مرحله تغییر بعدی، انتخابات پارلمان اروپا در می ۲۰۱۹ خواهد بود. متاسفانه، نیرو‌های ضداروپایی در انتخابات، از مزیت رقابتی برخوردار خواهند بود. دلایل متعددی برای این امر وجود دارد. از جمله: سیستم تحزب کهنه که در اکثر کشور‌های اروپایی نفوذ دارد، امکان‌ناپدیری عملی برای تغییر معاهدات و فقدان ابزار‌های قانونی برای منضبط کردن کشور‌های عضو که اصولی را زیرپا می‌گذارند که اتحادیه اروپا بر اساس آن‌ها تاسیس شده است. اتحادیه اروپا می‌تواند قوانین خود را بر کشور‌های متقاضی اعمال کند، اما فاقد ظرفیت کافی برای وادار کردن کشور‌های عضو به پایبندی است.» به نوشته این میلیاردر، سیستم تحزب کهنه مانع کسانی می‌شود که می‌خواهند ارزش‌هایی را حفظ کنند که اتحادیه اروپا بر اساس آن‌ها تاسیس شده است. این سیستم در مقابل، به کسانی که می‌خواهند آن ارزش‌ها را با ارزش‌های به شدت متفاوت عوض کنند، کمک می‌کند. سیسم تحزب کشور‌های فردی، شکاف‌هایی را منعکس می‌کند که در قرن‌های نوزدهم و بیستم اهمیت داشتند. مثل نزاع میان سرمایه‌دار و کارگر. اما شکافی که امروز بیشترین اهمیت را دارد، شکاف میان نیرو‌های هوادار و ضد اتحادیه اروپا است. کشور مسلط در اتحادیه اروپا، آلمان است و ائتلاف سیاسی مسلط در آلمان –میان اتحادیه دمکراتیک مسیحی (CDU) و اتحادیه سوسیال مسیحی (CSU) مستقر در باواریا – ناپایدار شده است. این ائتلاف تا زمانی کارآمد بود که هیچ حزب راستگرای مهمی در کنار CSU در باواریا وجود نداشت. با صعود حزب افراطی «جایگزین برای آلمان» (AfD) وضعیت تغییر کرد. در انتخابات سپتامبر گذشته آلمان، نتایج CSU در شش دهه گذشته، بدترین نتایج بود و AfD توانست برای نخستین ...

تازه ترین اخبار