رفتن به بالا

سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی

تعداد اخبار امروز : 8 خبر


  • یکشنبه ۲۵ آذر ۱۳۹۷
  • الأحد ۷ ربيع ثاني ۱۴۴۰
  • 2018 Sunday 16 December
تهران لطیف
١٣(°C)
وزش باد ٧(mph)
فشار ٢۶.٢٣(in)
محدوده دید ٣.٠(mi)
اشعه فرابنفش 2-Low
رطوبت ٢۶.٢٣(in)
  • جمعه ۱۳ مهر ۱۳۹۷ - ۰۹:۴۶
  • کد خبر : 55113
  • مشاهده : 19 بازدید
  • سرمقاله
  • چاپ خبر : رزم ۱۳۶۵ تا رزم ۱۳۹۷
نعیمه جاویدی؛

رزم ۱۳۶۵ تا رزم ۱۳۹۷

همایش خدمت بسیجیان گویی بهانه و فرصتی است برای ۲ هدف. اول نمایش حضور و اقتدار بسیج. دوم فرصتی برای تجلیل از روحیه خدمت گزاری بی مزد و منت گروه های مختلف جهادی فعال. گروه های جهادی که در این مراسم اعضای برخی از این گروه ها پرچم سبزرنگ بزرگی بالای سرگرفته اند که روی […]

همایش خدمت بسیجیان گویی بهانه و فرصتی است برای ۲ هدف. اول نمایش حضور و اقتدار بسیج. دوم فرصتی برای تجلیل از روحیه خدمت گزاری بی مزد و منت گروه های مختلف جهادی فعال. گروه های جهادی که در این مراسم اعضای برخی از این گروه ها پرچم سبزرنگ بزرگی بالای سرگرفته اند که روی آن جمله قابل تامّلی نوشته شده است: «بسیج ملت برای خدمت» دور تا دور زمین چمن هم در صندلی های جایگاه بسیجیان نشسته اند.بنرها و استندهای مختلفی هم قرار داده شده است. استند نام ۱۴ معصوم(ع) و نام سپاه سیدالشهدا(ع)، امام حسن مجتبی(ع) و … قابل تامّل تر از همه اما بنرهای تلفیقی است. بنرهایی که در روایت تصویری آنها شهدای انرژی هسته ای، مدافع حرم، دفاع مقدس و موشکی سربند بسیجیان نسل امروز را می بندند.  این یعنی رشادت، بسیج و مفهوم شهادت همواره ممزوج اند.

روبه روی  تمام ورودی های استادیوم آزادی مامورانی ایستاده اند که نظم و امنیت همایش را کنترل کنند. هیچ کس بدون کارت، حق ورود به برنامه ندارد. با توجه به حادثه تروریستی اهواز دقت ها و حساسیت ها بیشتر هم شده است. وارد استادیوم شده ام. این کنترل ها و دقت ها آنجا هم در مواردی که ضرورت بررسی بیشتر حس شود، برقرار است. زن میانسالی می گوید: «خدا خیرشان بدهد، اگر این هوشیاری ها نباشد، روزی نیست که شاهد اتفاقات ناخوشایند نباشیم. الحق و الانصاف که امنیّت اتّفاقی نیست.» زن دیگری که پیش او نشسته می گوید: «کاملا درست است. در مترو یا هر جای دیگری هم ببینم ماموران انتظامی یا امنیت ایستاده اند، جلو می روم و خداقوت می گویم. شوخی نیست جان بر کف و بی ادعا امنیت برقرار می کنند. بی انصافی است اگر کسی همراهی نکنیم.»

مقام معظم رهبری در جایگاه سخنرانی می ایستند. شعار ای رهبر آزاده، آماده ایم، آماده… از دهان حاضران نمی افتد. دختر جوان کفش هایش را در می آورد. جایش را از جایگاه نسبتا خوبی که سایه دارد، تغییر می دهد. می رود به سمت سکوهای آفتاب گیر جلویی. به گمانم می رسد، دلش خواسته جایگاه جایگاه سخنرانی را از نزدیک تر ببیند. دوستانش انگار به این کار او عادت دارند. یکی آرام می گوید: «باز این فاطمه، فاخلع نعلیک… کرد.» حرفش اشاره به آن آیه قرآن و ماجرای دستور خداوند به حضرت موسی(ع) مبنی بر به حرمت خاک مقدس سرزمین «طوی»  کفش از پا بیرون درآوردن، دارد. تعجب من را دیده است و می گوید: «این رفیق ما به حرمت حضور رزمندگانی که سال ۱۳۶۵ از استادیوم آزادی به جبهه اعزام و چه بسا تعدادی از آنها شهید شده اند، کفش از پا بیرون آورده است.» خودش اهل حرف زدن نیست اما با اصرار ما به زحمت می گوید:  «رزمنده ها زیر تیغ آفتاب و چه بسا تشنه جنگیدند. سایه نشین و عافیت طلب چطور می تواند دَم از جهاد و آمادگی بزند؟»

حاضران وسایلی همراه خود ندارند. اگر هم بوده تحویل داده­اند و وارد شده اند. ۷، ۸ نفری با هم قرار گذاشته اند صحبت های رهبر را خوب به یاد بسپارند. یکی که نامش زینب است، می گوید: «حتما بعدا واو به واو این سخنرانی توسط رسانه های مختلف پوشش داده می شود اما لطفش به این است که ببینیم خودمان چه درکی از این سخنرانی داریم.» آن یکی آرام و طوری که همهمه نشود، می گوید: «به کلید واژه هایی که ایشان تاکید می کنند، دقت کنیم. » پس از پایان سخنرانی و همخوانی یک شعر، نوبت برگشت به خانه می رسد. در طول مسیر تا رسیدن به اتوبوس آنچه از نظر هرکدامشان مهم بوده را با هم مرور می کند. «زهرا اول تو بگو!» و می گوید: «رهبر فرمودند: عظمت ایران یک امر واضحی است که هر منصفی ناچار است آن را تصدیق بکند. این جمله حس غرور به من داد و افتخار کردم به ایرانی بودم. اما این بخش دیگر از صحبت هایشان هم تلنگر خوبی بود که: هم اگر مغرور بشویم، اگر به بی‌عملی و بی‌ابتکاری دچار بشویم، ناکام خواهیم ماند.» هرکدام بخشی از صحبت ها را مرور می کنند اما دختری که مریم صدایش می کنند دقیق­ تر کدبرداری کرده است: «من کلید واژه ها را به یادم سپردم رفقا. ایشان به جهاد سازندگی اوایل دهه ۶۰ در برابر خائنان و منافقان، دفاع مقدّس تا سال ۱۳۶۷، جهاد فرهنگی  در برابر تهاجم فرهنگی دهه ۷۰ جهاد علمی از حدود آغاز دهه‌ ۸۰  برای مطالبه‌ پیشرفت علمی و بازکردن راه علم و فنّاوری کشور به‌صورت جهشی اشاره کردند. درباره دهه ۹۰ هم به جهاد با با تروریسم تکفیری. درباره امروز هم به جهاد فکری و جهاد عملی برای باز کردن گره‌ های اقتصادی به نیروی ما جوان ها تاکید کردند.»

زن جوانی نزدیک به من نشسته است. جابه جایی های متعددم برای دیدن حال و هوای حاضران  در برنامه برایش کنجکاوی برانگیز بوده است. به او می گویم کارم خبرنگاری است. مشغول تماشای احوال حاضران هستم. کار بانوانی که روی صندلی هایشان ننشسته اند و سرِ پا و روبه جایگاه سخنرانی  ایستاده اند تا چهره رهبر را بهتر ببینند نظرم را جلب کرده است. صجبت های مقام معظم رهبری به قدرت رسانه می رسد و بیان اینکه رسانه مهم است اما اگر به دست دشمن بیفتد، خطرناک است. زن جوان محکم دستش را روی شانه ام می گذارد و می گوید: «خوب گوش کن روی سخن این بخش از صحبت­های رهبری با شما اهل رسانه است.» یکی دیگر از خانم ها می گوید: «خانم خبرنگار به نظرتان ایشان اینجا هم زیلوی ساده را برای مذمت تجمّل گرایی زیرپایشان انداخته اند؟» بعد می گوید: «فکر کنم رسانه های مخالف به حضور خانم ها در ورزشگاه دامن بزنند به جای اینکه اصل ماجرا را پوشش دهند.»

حاضران در این مراسم که در ورزشگاه آزادی تهران برگزار می شود از گروه ‌های جهادی بسیجی استان های تهران و البرز هستند که شهریور سال جاری از نهم  تا بیست و نهم این ماه در رزمایش خدمت بسیجیان شرکت کرده اند. ارائه‌ خدمات مختلف به قشرهای محروم جامعه در عرصه‌ های عمرانی، بهداشتی، فرهنگی و آموزشی از اقدامات آنهاست. نکته جالب درباره اهمیت برپایی این همایش ده­ها هزار نفری اما با توجه به بخشی از بیانات مقام معظم رهبری بهتر پیداست: «این جلسه‌ بزرگ در موقعیّت بسیار حساسی تشکیل شده است؛ موقعیّت کشور، موقعیّت منطقه، موقعیّت جهان، موقعیّت های حساسی است. بخصوص برای ما ملت ایران.» ایشان اما با اشاره به  کنش ها و واکنش هایی که با توجه به این موقعیّت حساس انجام شده است نیمه پر لیوان را در برهه گرفتاری کشور به مشکلات اقتصادی این چنین بیان کردند: «کشور به‌خاطر وجود مشکل از بی عملی و خمودگی خارج درآمده است.» سه مرد جوان که پوشه هایی که در دست دارند را سای ه­بان چشمهایشان کرده اند و مسیر برگشت را طی می کنند، مشغول صحبت درباره این جملات هستند. مرد جوانی که رفقایش او را «رضا» صدا می کنند، می پرسد: «رفقا کی خسته و خموده است؟» آنها هم پاسخ می دهند: «دشمن!»

همایش خدمت بسیجیان تهران در استادیوم آزادی همزمان با ایام شهادت امام سجاد(ع) برگزار می شود. رهبر معظم انقلاب با تاکید بر شخصیت حضرت زینب (س)، امام سجاد (ع) و دیگر اسرای دشت کربلا درماندگار کردن واقعه عاشورا و بیان اهمیت ایام اربعین حسینی(ع) شعری از اشعار اقبال لاهوری برای حاضران خواندند که کم حکایت از دلتنگی ندارد: «ای صبا ای پیک دور افتادگان/ اشک ما بر خاک پاکشان رسان.» گویی این شعر بهانه خوبی است تا دوباره چهره رزمنده­ هایی در ذهنمان مجسم شود که سال ۱۳۶۵ به امید پیروزی ایران در جنگ و بازگشایی راه کربلا در همایشی مشابه این شرکت کردند. جوانان انقلابی که توفیق زیارت امام حسین(ع) به بهای خون پاکشان به ما رسیده است.

موقع برگشت، چند نوجوان با هم گعده گرفته‌اند و درباره همین موضوع حرف می زنند. یکی‌شان می گوید: «رزمنده ها شبیه هم هستند. چه سال ۱۳۶۵ چه حالا؛ برای نبرد آماده اند. هر نبردی می خواهد باشد.»

اخبار مرتبط

نظرات

سرمقاله

ابراهیم کارخانه‌ای/کیهان؛

زوایای پیدا و پنهان برجام اروپایی

۱-در شرایطی که فشارهای اقتصادی همه‌جانبه علیه جمهوری اسلامی ایران در قالب برنامه‌ریزی هدفمند و از قبل طراحی شده و با هدف تسلط بر ابعاد قدرتی جمهوری اسلامی ایران از سوی دشمن اعمال گردیده است، چرا برنامه‌ریزی جامع و قدرتمندی علیه این اقدامات نه اینکه طراحی و عملیاتی نمی‌گردد، بلکه در مواردی تلاش می‌شود با بازی در زمین دشمن، زمینه‌سازی لازم نیز برای اجرای خواسته‌های شوم دشمن در فضای فکری جامعه فراهم گردد!؟ مگر نه این است که در میدان جنگ می‌بایست در برابر دشمن غدار قدرتمندانه ایستادگی و مقاومت کرد و برای دفع تهاجم دشمن سلسله عملیاتهای پی‌درپی طراحی و اجرایی نمود، پس چرا در میدان جنگ تحمیلی اقتصادی، نه اینکه علیه دشمن اقدام متقابل و قاطعی صورت نمی‌گیرد بلکه با تن دادن به فریب خطرناک و برنامه‌ریزی شده دشمن در پذیرش FATF که به زعم آنان در جهت تنگ‌تر شدن حلقه محاصره در راستای نیل به هدف نهایی آنها صورت می‌گیرد؛ صدای دشمن از درون جبهه سیاسی خودی شنیده می‌شود! ۲- در حالی که اروپا تاکنون علی‌رغم مشکلات داخلی حتی یک قدم از مواضع اصلی خود علیه جمهوری اسلامی ایران کوتاه نیامده و به نحوی فریبکارانه از اجرای بخش اعظم تعهدات خود در رابطه با مبادلات مالی بانکی و تجاری با جمهوری اسلامی ایران نیز طفره رفته است؛ آیا وقت کشی سیاسی اروپا به بهانه تأسیس کانال مالی مبهم (SPV)، نیرنگی برای تقلیل و فرار اروپا از اجرای کامل تعهدات برجامی آنها نیست!؟ آیا جمهوری اسلامی ایران می‌بایست علاوه‌بر تحمل خسارت سنگین خروج آمریکا از برجام، خسارت بی‌کفایتی و آمریکا هراسی اروپا را نیز در اجرای تعهداتش بپردازد؟! بدون شک مماشات دستگاه سیاسی و عدم قاطعیت در برابر وقت کشی سیاسی اروپا جز مهلت برای فتنه‌انگیزی علیه جمهوری اسلامی ایران نتیجه دیگری در بر نخواهد داشت. ۳- اگر قرار بود جمهوری اسلامی ایران مشکلات خود را با کوتاه آمدن در برابر خواسته‌های زورمدارانه آمریکا و اروپا حل و فصل نماید، امروز اثری از اقتدار و استقلال جمهوری اسلامی ایران در معادلات سیاسی منطقه‌ای و جهانی دیده نمی‌شد. اگر صدام در جنگ منطقه‌ای به خاک ایران چشم دوخته بود امروز آمریکا و اروپا به قدرت موشکی و منطقه‌ای جمهوری اسلامی ایران که عامل ثبات، پایداری و موجودیت ایران اسلامی است چشم طمع دوخته‌اند و در سیاستی گام به گام به زعم خود خلع قدرت جمهوری اسلامی ایران را پیگیری می‌کنند. بدون شک کوتاه آمدن در برابر چنین فریبکاری سیاسی کمتر از کوتاه آمدن در برابر خواسته‌های دشمن درجنگ تحمیلی نیست!؟ چرا که مگر جز این است که گردانندگان جنگ تحمیلی ۸ ساله، کسانی هستند که اکثرا امروز در پشت میز مذاکره در برابر قدرت بالنده جمهوری اسلامی ایران قد علم کرده‌اند و این بار در قاموس جنگ اقتصادی همان اهداف شوم شکست خورده خود را پیگیری می‌کنند!؟ ۴- در حالی که دشمن در صدد است به خیال خام خود، با ادامه سیاست فریبکارانه مذاکره، لبخند و خدعه و با راهبرد فشار و مهار و تکرار سناریوی فریب برجام، جمهوری اسلامی ایران را وادار به ...

تازه ترین اخبار