رفتن به بالا

سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • دوشنبه ۳ اردیبهشت ۱۳۹۸
  • الإثنين ۱۶ شعبان ۱۴۴۰
  • 2019 Monday 22 April
اوقات شرعی

  • پنجشنبه ۲۶ مهر ۱۳۹۷ - ۱۲:۱۶
  • کد خبر : 56673
  • مشاهده : 14 بازدید
  • سرمقاله
  • چاپ خبر : نترسید، نترسید
محمد کاظم انبارلویی/ رسالت؛

نترسید، نترسید

رهبر معظم انقلاب اخیراً در دیدار با اقشار مختلف مردم فرمودند: «آمریکایی‌ها با ما بی‌شرمانه حرف می‌زنند. غیر از تحریم، دو چیز دیگر را مطرح می‌کنند؛ یکی مسئله جنگ و دیگری مذاکره شبه‌ جنگ را مطرح می‌کنند تا ترسوها را بترسانند. نه مذاکره می‌کنیم، نه جنگی صورت خواهد گرفت.» (۱) ملت ایران، یک ملت شجاع، […]

رهبر معظم انقلاب اخیراً در دیدار با اقشار مختلف مردم فرمودند: «آمریکایی‌ها با ما بی‌شرمانه حرف می‌زنند. غیر از تحریم، دو چیز دیگر را مطرح می‌کنند؛ یکی مسئله جنگ و دیگری مذاکره شبه‌ جنگ را مطرح می‌کنند تا ترسوها را بترسانند. نه مذاکره می‌کنیم، نه جنگی صورت خواهد گرفت.» (۱)

ملت ایران، یک ملت شجاع، مقاوم، سلحشور و بصیر است. ۴۰ سال است پنجه در پنجه قدرت‌های جهان انداخته و هر روز به توانایی خود افزوده و دشمن را در تمامی عرصه‌ها به عقب‌نشینی وادار کرده است.
ترس از دشمن در ملت ایران راه ندارد. سند این حرف تاریخی، نثار صدها هزار شهید و جانباز در نبرد بی‌امان با استکبار جهانی است. پس ترسوها چه کسانی هستند و چرا در معرض تهدید دشمن می‌باشند؟ طبیعی است حساب سرسپردگان و مزدوران دشمن از حساب ترسوها جداست. ترسوها به خیال خود دارند به منافع و مصالح ملی فکر می‌کنند، لذا بر طبل مذاکره برای پرهیز از جنگ می‌کوبند، اما بیراهه می‌روند!

هزاران دلیل وجود دارد که آمریکا حال جنگیدن با ایران را ندارد. به همین دلیل از سلاح تحریم برای مبارزه با ملت ایران استفاده می‌کند. آمریکایی‌ها تا سوزن توپ و تفنگ سربازان یک کشور را قبل از تهاجم نظامی در نیاورند،‌ به آن کشور حمله نمی‌کنند. در جنگ خلیج فارس،‌ دنیا شاهد این حقیقت بود. اگر ارتش عراق و صدام یک‌صدم توانایی و جسارت حمله به ایران را در دفع حمله آمریکا با پیشدستی در حمله به آمریکا و اسرائیل به کار می‌برد، سرنوشت جنگ خلیج فارس طور دیگری رقم می‌خورد.

پایگاه‌های آمریکایی و رژیم صهیونیستی در غرب آسیا زیر چکش ضربات موشک‌های نقطه‌ زن و پهپادهای بمب‌افکن ارتش و سپاه ایران قرار دارد. ترامپ و باند تبهکار او هرگز در مخیله خود راه نمی‌دهند که آغازگر جنگی باشند که سرنوشت آن در ساعات اولیه تقریباً مشخص است.آمریکا در برجام، نقد گرفت و وعده نسیه داد. آن نسیه را هم زیرش زد! همین راهبرد را در کنوانسیون‌های جهانی ازجمله “اف‌ای‌تی‌اف” دنبال می‌کند. ما اکنون به تعهدات در “اف‌ای‌تی‌اف” داریم عمل می‌کنیم بدون این که عضویت ما را به رسمیت بشناسند، ایران را در لیست سیاه قرار داده‌اند.

متاسفانه برخی مقامات دیپلماتیک ما در اظهارات سیاسی خود مهارت کافی ندارند و گاهی مسائلی می‌گویند که خود را در دسته ترسوها قرار می‌دهند.

ترامپ یک تاجر است. او سود و زیان جنگ را می‌داند. او دقیق می‌داند کاری از ماشین فرسوده جنگی آمریکا برنمی‌آید. اگر برمی‌آمد، آنها در افغانستان، عراق و سوریه آن را به جهانیان نشان می‌دادند.
از رژیم صهیونیستی هم کاری برنمی‌آید. اگر برمی‌آمد، حرفی برای گفتن در جنگ ۸ روزه، ۳۳ روزه، ۵۵ روزه و… با حماس و حزب ‌الله حتماً برای خود جور می‌کرد.

دولت و مجلس یک بار دیگر صورت مسئله ما با آمریکا و دشمنان اسلام را مورد بازبینی و بازخوانی قرار دهند. راه‌حل‌هایی چون برجام و پیوستن به کنوانسیون‌هایی نظیر “اف‌ای‌تی‌اف” یک‌ راه‌حل نیستند، بلکه خود یک مشکل در کنار دیگر مشکلات هستند که باید درباره آن چاره‌جویی شود. “راهبرد نه جنگ، نه مذاکره” که از سوی رهبری به عنوان یک معبر مطمئن برای برون‌رفت از این ماجرا بازگشایی شده، باید کلید فهم این بازبینی و بازخوانی قرار گیرد. طبیعی است ترسوها در این میدان کمکی نمی‌توانند بکنند، چون خود آنها بخشی از مشکل هستند.آمریکایی‌ها دارند حس می‌کنند از درون می‌پوسند. بدهی نجومی آمریکا به رقم وحشتناک ۲۱ تریلیون دلار رسیده است. آنها دارند هزینه‌های خود را در همه بخش‌ها ازجمله نظامی کنترل می‌کنند، لذا در شرایطی نیستند که چیزی به آن به علاوه اجساد تکه ‌پاره سربازان خود در منطقه بیفزایند.جامعه امروز آمریکا در فقر مفرط و تبعیض نژادی می‌سوزد. “اف‌بی‌آی” و دستگاه امنیتی آنها تب این درد جانکاه را پاشوره می‌کند. حرص و طمع سرمایه‌داران در آمریکا حد و حصر ندارد.

آنها درک درستی از منافع و مصالح خود ندارند.گسترش اعتیاد، ناامیدی اجتماعی، بی‌بند و باری جنسی و از همه مهم‌تر بن‌بست در نظام سیاسی مثل موریانه، قدرت این کشور را از درون می‌خورد. آمریکایی‌ها امروز دیگر رمق ندارند تا ادعای ژاندارمی جهان را یدک بکشند. امروز کسی رئیس‌جمهور آمریکاست که به اعتراف نخبگان آمریکا و پنج قاره جهان، نماد فساد و تباهی و زن‌بارگی است و می‌خواهد با لات‌بازی و شرارت‌پیشگی، نظمی را که خود آمریکایی‌ها سهم مهمی در جهان در برقراری آن داشته‌اند، به هم بزند.

آمریکایی‌ها امروز پرچم آزادی‌خواهی را زمین گذاشته و پرچم داعش به عنوان خشن‌ترین و بی‌رحم‌ترین گروه تروریستی جهان را برافراشته‌اند و آنها بی‌پروا از منافقین دفاع می‌کنند و آنها را آلترناتیو حکومت بعدی در ایران می‌دانند.

دیگر از پیام‌های عدالتخواهانه و خیراندیشانه آنها در جهان خبری نیست. فیلسوفان سیاسی آنها حرفی برای گفتن در دفاع از دموکراسی لیبرال ندارند، چون شاهد افول این تفکر با کارکردهای دولت جدید آمریکا هستند. آمریکا امروز مظهر تجاوز، بی‌عدالتی، کشتار مردم بی گناه، دفاع از دیکتاتورها و جنایتکاران تروریست و مبلغ فرهنگ فساد و بی‌اخلاقی و بی‌دینی است. امروز آمریکا با دنیا با زبان “تحریم” و “تهدید” سخن می‌گوید و نه‌ تنها با ایران،‌ بلکه با هیچ کشوری حال گفت‌وگو و مذاکره ندارد.

ترسوها با دروغ، بن‌بست و بحران، مردم را نترسانند. با فریب، گفت‌وگو و مذاکره جامعه را به بیراهه نکشانند. ما ملتی شجاع با جوانانی هستیم که قادرند کوه‌ها را جابه‌جا کنند. با نگاه به ظرفیت‌ها کافی است به راه‌حل‌ها فکر کنیم. جایی که “عقل” هست، “ترس” نیست. با عقلانیت می‌توان مشکلات را حل کرد و بر ترس غلبه کرد.

امروز رهبری هوشمند انقلاب اسلامی برنامه ۵۰ سال آینده ایران را براساس الگوی اسلامی ایران پیشرفت، طراحی کرده‌اند. به کوری چشم دشمنان، انقلاب همچنان زنده است و ما به اهداف نورانی انقلاب خواهیم رسید.

اخبار مرتبط

نظرات

ســــــر مقـــــالـــــــــه

روزنامه ایران؛

تریبون رسمی و مسئولیت نقد

تردیدی نیست که جامعه ایران دچار مشکلات گوناگونی است. برخی از این مشکلات عام و فراگیر است، به‌طوری که کشورهای صنعتی و پیشرفته نیز درگیر آنها هستند، هرچند ابعاد درگیری با مشکلات در هر کشوری با کشور دیگر تفاوت دارد. برخی از مشکلات نیز خاص ایران یا کشورهای معدودی است. بنابراین هدف هیچکس نباید پوشاندن مشکلات و خطاها باشد. ولی آیا این امر بدان معناست که صبح تا شب خودمان را درگیر این مشکلات کنیم و امکان دیدن بخش‌های پر لیوان را از خود سلب کنیم؟ شاید از مخالفان انقلاب و کشور و براندازان انتظار این رفتار باشد که مثل مگس فقط روی زخم‌ها بنشینند و از آن ارتزاق کنند. این رفتار آنان غیر طبیعی نیست، ولی انتظار می‌رود که صاحبان تریبون‌های رسمی در عین حال که به مشکلات جامعه می‌پردازند و درست هم هست، البته مشروط بر اینکه منصفانه اظهار نمایند، ولی در عین حال باید نقاط مثبت و روشن جامعه را نیز فراموش نکنند و آنها را هم ببینند. مگر نه اینکه رهبر معظم انقلاب درباره انعکاس اقدامات مثبت بارها تأکید کرده‌اند، خوب چه کسی باید این وظیفه را انجام دهند؟ فقط که دولت نباید از اقدامات خود تعریف و تمجید کند. بلکه این وظیفه کسانی است که از تریبون‌های رسمی انتقاد می‌کنند، باید در کنار انتقادات، نقاط قوت و برجسته را نیز بیان کنند. تا تعبیر بدی از آن تریبون نشود. نمونه روشن آن خط آهن قزوین به رشت است که یکی دیگر از مراکز استان‌های کشور که از استان‌های مهم است را به شبکه ریلی کشور وصل کرده است. نه فقط این خط که در طول دوره این دولت، رکورد احداث خطوط ریلی شکسته شده و به میانگین سالانه ۵۰۰ کیلومتر رسیده است که رقم بسیار قابل توجهی است. مگر نه اینکه یکی از سیاست‌های کلان و ابلاغی رهبر معظم انقلاب در اقتصاد مقاومتی و برنامه ششم توسعه افزایش خطوط ریلی و بالا رفتن سهم راه‌آهن در حمل و نقل مسافر و بار است؟ و مگر نه اینکه این همه تصادفات جاده‌ای و مصرف سوخت بالا داریم و مگر نه اینکه در دولت‌های قبلی، بویژه در دولت اصول‌گرا، توجهی اندکی به این صنعت شد در حالی که بیشترین درآمدهای نفتی تاریخ ایران را داشتند، پس چرا باید مهم‌ترین مسأله تریبون رسمی نماز جمعه به گوشت نخوردن بخشی از مردم خلاصه شود؟ چرا افتتاح پروژه‌های بزرگ عسلویه یا موارد مشابه در این تریبون‌ها دیده نمی‌شود؟ فقط در سال گذشته و امسال مراکز استان‌های، همدان، کرمانشاه، آذربایجان غربی و گیلان به شبکه ریلی متصل شده‌اند. موضوعی که همواره برای مردم این استان‌ها در حد آرزوهای چند ده ساله تلقی می‌شد، اکنون محقق شده است. چرا تریبون نماز جمعه در این موارد ساکت است؟ مسأله فقط این نیست. اگر تاریخ این تریبون‌ها نشان می‌داد که آنان همواره بر نارسایی‌ها و انتقادات تأکید داشته‌اند و هیچ‌گاه نقاط مثبت و نیمه پر لیوان را ندیده‌اند، باز هم می‌پذیرفتیم، هرچند این کار نادرست است که از اموال عمومی استفاده شود و علیه یک بخش ...

جدیدترین خبرها