رفتن به بالا

سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • جمعه ۲۵ آبان ۱۳۹۷
  • الجمعة ۷ ربيع أول ۱۴۴۰
  • 2018 Friday 16 November
تهران Light Rain
٨(°C)
وزش باد آرام
فشار ٢۶.١٨(in)
محدوده دید ٣.٠(mi)
اشعه فرابنفش 1-Low
رطوبت ٢۶.١٨(in)
  • چهارشنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۷ - ۱۴:۰۰
  • کد خبر : 58909
  • مشاهده : 8 بازدید
  • خبر مهم1
  • چاپ خبر : آقای روحانی! ما هم بلدیم از بانک ها انتقاد کنیم

رییس جمهور روحانی در جمع مدیران ارشد وزارت اقتصاد تا می‌توانست به بانک‌ها تاخت. رییس جمهور در مورد بانک‌ها گفت:« بانک‌ها پایه پولی را بالا می‌برند؛ یعنی از یک طرف با یک دست به مردم خدمت می‌کنند، با یک دست دیگر فشار بر جامعه می‌آورند. بانک‌ها باید سالم‌سازی شوند. بانک‌های خصوصی که وضع‌شان خیلی بد […]

رییس جمهور روحانی در جمع مدیران ارشد وزارت اقتصاد تا می‌توانست به بانک‌ها تاخت. رییس جمهور در مورد بانک‌ها گفت:« بانک‌ها پایه پولی را بالا می‌برند؛ یعنی از یک طرف با یک دست به مردم خدمت می‌کنند، با یک دست دیگر فشار بر جامعه می‌آورند. بانک‌ها باید سالم‌سازی شوند. بانک‌های خصوصی که وضع‌شان خیلی بد است. بعضی از بانک‌های دولتی هم وضع‌شان خوب نیست. بانک باید از بنگاه‌داری خارج شود تا بتواند عادلانه رفتار کند. در تهران، اول، وسط و آخر خیابان، نبش خیابان و جای حساس شهر را شما پیدا نمی‌کنید که بانک‌ها نگرفته باشند. چرا؟ یک رقابت ناسالم بین بانک‌ها پیدا شده است.»

آقای رییس جمهور حرف‌های خوبی زدند اما همه این نقدها را ما هم می‌دانستیم حتی بیشتر از رییس دولت می‌توانیم در مورد بانک و بانکداری حرف بزنیم و اگر لب بگشاییم مثنوی هفتادمن می‌شود.

مشکل بانک‌ها را که ما نباید حل کنیم! سال‌هاست رویه بانک‌ها مشخص است و این وظیفه دولت و دستگاه‌های نظارتی است که بانک‌ها را مدیریت کنند.

سران محترم قوا! شما هم مثل ما می‌دانید که بانک‌ها مشکل دارند، خوب بسم‌الله، اصلاح نظام بانکی را آغاز کنید تا در مسیر درست قرار بگیرند و الا با حلوا حلوا گفتن که دهان شیرین نمی شود.

بعضی وقت‌ها شنیدن برخی حرف‌ها از مسؤولان کشور خنده دار است. مسؤولی از نهاد و سازمان‌های زیر دست خود انتقاد می‌کند بدون اینکه با آنها برخورد کند.

انتقاد کردن را به ما واگذار کنید؛ منظورم از ما یعنی جامعه است و اصلاح و عنداللزوم برخورد کردن را خود به عهده بگیرید. نمی‌شود ما هم انتقاد کنیم، شما هم انتقاد کنید و بعد هیچکس نباشد به این انتقادها رسیدگی کند، دورهمیِ انتقاد که نیست!

به نظر می‌رسد برخی از مسؤولان کشور، راه را پیدا کرده‌اند و برای فرار از به عهده گرفتن مسؤولیت خود در قامت نقد قرار می‌گیرند که انگشت اتهام به سمت آنها گرفته نشود.

در مورد همین بانک‌ها تمام مسؤولان در تمام قوا و نهادها مقصر هستند و نمی‌توانند با قرار گرفتن در جایگاه اپوزیسیون، از زیر بار کم‌کاری خود فرار کنند.

این حرف‌های خوب زده شده است اما کی اجرایی خواهد شد، خدا می‌داند. آیا بهتر نبود به طور مثال دیروز رییس جمهور در سخنان خود می‌گفت ما با اتخاذ سیاستی توانستیم مشکلات بانک‌ها را حل کنیم. ما توانستیم در این ۵ سال گذشته سیستم بانکداری کشور را حل کنیم.

این همه سال می‌گذرد و آش همان آش است و کاسه همان کاسه. همه حرف‌ها تبلیغاتی است. این دولت آن دولت ندارد. آنقدر تن به حرف‌ها داده‌ایم که مسؤولان فکر می‌کنند مشکلات کشور با سخنرانی حل می‌شود.

به خاطر همین عادت غلط است که می‌بینیم مشکلات ریز و درشت از در و دیوار مملکت بالا می‌رود و یک قلدر در ینگه دنیا می‌تواند با یک امضا، اقتصاد کشور را دچار بحران کند.

مسؤولان فکر می‌کنند “هستند؛ چون حرف می‌زنند” اما “دو صد گفته چون نیم کردار نیست”.

اخبار مرتبط

نظرات

سرمقاله

مهرداد خدیر؛

خود دانید و مملکت «تان!»

فیلم گفت و گوی یک کشاورز طبسی با وزیر جهاد کشاورزی که در فضای مجازی انتشار یافته یک دنیا حرف دارد. در این ویدیو پیرمرد در مواجهه با محمود حجتی به جای تقاضاها یا گله های معمول در مقام یک ناصح، شعر مشهوری را می خواند که البته به اشتباه به حافظ نسبت داده می شود: همه آفاق پر از فتنه و شر می بینم/ ... این جهان را پر از خوف و خطر می بینم/ دختران را همه جنگ است با مادر/ پسران را همه بدخواه پدر می بینم... لحن پیرمرد در این کلیپ شِکوه‌آمیز اما با شُکوه و در عین حال مشفقانه است. صحنۀ تکان‌دهنده اما در پایان است. آنجا که با خونسردی و بی نیازی دست خود را به شانه‌های آقای وزیر می‌زند و می‌گوید: «خود دانید و مملکت‌تان!» دربارۀ این گفت وگو چند نکته را می توان یادآور شد: 1. صرف حضور وزیران در جمع مردم امری مثبت است. نباید چنان فضاسازی و نقد شود که وزیران ترجیح دهند در دفتر کار خود بمانند یا با مردم گفت و گو نکنند. آن هم در دورانی که هر کس با گوشی تلفن همراه خود تصویر برداری می کند. از این نظر جای نگرانی است که استمرار انتشار این ویدیوها این تماس ها را محدود کند. همان نکته ای که درباره ویدیوی گفت و گوی وزیر بهداشت با آن نانوا نوشتیم. 2. کشاورز طبسی با شور و حرارت شعر را می خواند و نصیحت می کند اما آقای وزیر «خُب خُب» می کند. حال آن که می توانست برخورد صمیمانه تری داشته باشد. محمود حجتی را به برخوردهای صمیمانه و اصطلاحا «خاکی بودن» می شناختیم و می شناسیم. اما این رفتار به این تصور خصوصا برای کسانی که با پیشینه و خاستگاه سیاسی او آشنا نیستند خدشه وارد می کند. 3. بعید است آقای حجتی بتواند مانند این پیرمرد این گونه شعر بخواند یا در مقابل مقامات بالاتر به صراحت نظر خود را ابراز کند. آیا این استغنا و طلب نکردن برای خود و دغدغۀ جامعه داشتن شایستۀ تحسین نبود؟ آیا بر زبان آوردن کلمۀ «احسنت» این قدر سخت بود؟ واقعا جا نداشت بر پیشانی پیرمرد و حتی دست او بوسه بزند؟ او که زاده و بالیدۀ یک خانوادۀ متمکن نیست و خاستگاه خودش نیز همین بوده است. 4. چنانچه اشاره شد اصل ماجرا در آخر اتفاق می افتد: خود دانید و مملکت تان! تمام قصه در همین «تان» است. این که احساس «غیر بودن» یا « دیگری بودن» می کند. کشاورز طبسی به زبان شعر و کنایه دربارۀ « شکاف بین دولت و ملت» هشدار می دهد. بی آن که دچار لکنت شود یا کلمات را در لفافه بپیچد این موضوع را توضیح می دهد. اگر احساس تعلق به کشور از بین برود و به جای «مملکت مان» بشنویم «مملکت تان» هشداری جدی است و با «خب خب» هم حل نمی شود. وقتی مردم احساس کنند به رأی و نظر آنان احترام گذاشته نمی شود، وقتی با تبعیض و تحقیر رو به رو شوند و وقتی های دیگر رابطۀ مردم با حکومت ...

تازه ترین اخبار