رفتن به بالا

سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی

تعداد اخبار امروز : 49 خبر


  • سه شنبه ۲۷ آذر ۱۳۹۷
  • الثلاثاء ۹ ربيع ثاني ۱۴۴۰
  • 2018 Tuesday 18 December
تهران لطیف
٨(°C)
وزش باد ١۶(mph)
فشار ٢۶.١٣(in)
محدوده دید ۶.٠(mi)
اشعه فرابنفش 0-Low
رطوبت ٢۶.١٣(in)

یک پژوهش تازه نشان می‌دهد «وزنه زدن» به میزان کمتر از یک ساعت در هفته خطر حمله قلبی را ۴۰ تا ۷۰ درصد کاهش می‌دهد اما ادامه این فعالیت بیش از یک ساعت فایده خاصی نخواهد داشت.

به نقل از ساینس دیلی یک پژوهش تازه در دانشگاه دولتی آیووا نشان داده وزنه زدن به مدت کمتر از یک ساعت در هفته خطر حمله قلبی را به میزان ۴۰ تا ۷۰ درصد کاهش می‌دهد.

پژوهشگران تأکید کرده‌اند گذراندن زمان بیش از یک ساعت در این فعالیت فواید خاصی را بروز نداده است.

دی سی لی استادیار حرکت‌شناسی این دانشگاه می‌گوید: مردم ممکن است تصور کنند باید زمان زیادی را در باشگاه‌ها به وزنه‌زدن بپردازند اما دو ست پرس سینه که کمتر از پنج دقیقه زمان می‌برد می‌تواند کاملاً مؤثر باشد.

بیشتر بخوانید:

نتایج این پژوهش که از اولین تحقیقات درباره رابطه میان ورزش قدرتی و بیماری‌های قلبی عروقی به شمار می‌رود فوایدی را برای تمرین‌های قدرتی مستقل از دویدن، پیاده‌روی یا ورزش‌های هوازی نشان داده است. به عبارت دیگر نیازی نیست به دستورالعمل‌های فعالیت حرکتی هوازی برای کاهش خطر حمله قلبی پایبند باشید و وزنه‌زدن به تنهایی کافی است.

لی و همکارانش داده‌های مربوط به حدود ۱۳ هزار فرد بالغ را در این مطالعه تحلیل کرده‌ و سه خروجی مربوط به سلامت را اندازه گرفته‌اند. رویدادهای قلبی عروقی همچون حمله قلبی و سکته که به مرگ منجر نشده باشد؛ همه گونه رویدادهای قلبی عروقی که شامل موارد مرگ و میر هم باشد؛ و سرانجام همه موارد مرگ و میر.

لی تصریح می‌کند که ورزش قدرتی خطر هر سه مورد را کاهش می‌دهد.

برخلاف فعالیت‌های هوازی، ورزش قدرتی برای برنامه‌ریزی در زندگی روزمره چندان ساده نیست. به گفته لی مردم می‌توانند با کمی پیاده‌روی بیشتر یا استفاده از دوچرخه برای رفتن به محل کار فعالیت هوازی‌شان را بیشتر کنند اما فعالیت‌های طبیعی کمی شامل وزنه زدن می‌شود. همچنین برخلاف تردمیل که بسیاری از افراد در خانه به آن دسترسی دارند اغلب افراد به وسایل ورزشی متنوعی برای وزنه زدن در منزل دسترسی ندارند.

لی به همین دلیل عضویت در یک باشگاه ورزشی را مفید می‌داند چرا که نه تنها تنوعی از وسایل ورزشی قدرتی را در دسترس افراد می‌گذارد بلکه طبق پژوهشی که او پیشتر انجام داده افرادی که عضو باشگاه ورزشی هستند بیشتر ورزش می‌کنند.

او در پاسخ به اینکه آیا به این ترتیب همه باید وزنه زدن را بخشی از زندگی روزمره خود قرار دهند یا نه می‌گوید: نکته اصلی بلند کردن وزنه‌ای است که عضله شما را به کار بیاندازد. عضله تفاوت بین بیل زدن، حمل کیسه‌های خرید یا دمبل زدن را متوجه نخواهد شد.

لی و همکارانش در این پژوهش به رابطه میان ورزش قدرتی با دیابت و کلسترول نیز پرداختند و در هر دو مورد ورزش قدرتی منجر به کاهش خطر ابتلا می‌شد.

کمتر از یک ساعت ورزش قدرتی در هفته در مقایسه با حالتی که فرد هیچ گونه ورزش قدرتی نکند، منجر به کاهش ۲۹ درصدی در سندروم سوخت و ساز می‌شود که از عوامل افزایش ریسک بیماری‌های قلبی، سکته و دیابت است. ریسک کلسترول بالا نیز ۳۲ درصد کاهش یافته و در همه موارد نتایج از فعالیت هوازی مستقل بوده است.

لی تأکید می‌کند: عضلات کارخانه سوخت کالُری هستند. عضله آوردن به حرکات مفاصل و استخوان‌ها کمک می‌کند اما فوایدی در سوخت و ساز بدن هم دارد. موضوعی که اغلب به درستی به آن توجه نشده است. اگر عضله بیشتری داشته باشید حتی اگر فعالیت هوازی نکنید انرژی بیشتری می‌سوزانید چرا که عضلی بیشتری دارید! همین موضوع کمک می‌کند دچار چاقی و اضافه وزن نشوید و از منافع بلندمدت و دستاوردهای مختلفی برای سلامتی‌تان بهره‌مند شوید.

منبع: مهر

اخبار مرتبط

نظرات

سرمقاله

ابراهیم کارخانه‌ای/کیهان؛

زوایای پیدا و پنهان برجام اروپایی

۱-در شرایطی که فشارهای اقتصادی همه‌جانبه علیه جمهوری اسلامی ایران در قالب برنامه‌ریزی هدفمند و از قبل طراحی شده و با هدف تسلط بر ابعاد قدرتی جمهوری اسلامی ایران از سوی دشمن اعمال گردیده است، چرا برنامه‌ریزی جامع و قدرتمندی علیه این اقدامات نه اینکه طراحی و عملیاتی نمی‌گردد، بلکه در مواردی تلاش می‌شود با بازی در زمین دشمن، زمینه‌سازی لازم نیز برای اجرای خواسته‌های شوم دشمن در فضای فکری جامعه فراهم گردد!؟ مگر نه این است که در میدان جنگ می‌بایست در برابر دشمن غدار قدرتمندانه ایستادگی و مقاومت کرد و برای دفع تهاجم دشمن سلسله عملیاتهای پی‌درپی طراحی و اجرایی نمود، پس چرا در میدان جنگ تحمیلی اقتصادی، نه اینکه علیه دشمن اقدام متقابل و قاطعی صورت نمی‌گیرد بلکه با تن دادن به فریب خطرناک و برنامه‌ریزی شده دشمن در پذیرش FATF که به زعم آنان در جهت تنگ‌تر شدن حلقه محاصره در راستای نیل به هدف نهایی آنها صورت می‌گیرد؛ صدای دشمن از درون جبهه سیاسی خودی شنیده می‌شود! ۲- در حالی که اروپا تاکنون علی‌رغم مشکلات داخلی حتی یک قدم از مواضع اصلی خود علیه جمهوری اسلامی ایران کوتاه نیامده و به نحوی فریبکارانه از اجرای بخش اعظم تعهدات خود در رابطه با مبادلات مالی بانکی و تجاری با جمهوری اسلامی ایران نیز طفره رفته است؛ آیا وقت کشی سیاسی اروپا به بهانه تأسیس کانال مالی مبهم (SPV)، نیرنگی برای تقلیل و فرار اروپا از اجرای کامل تعهدات برجامی آنها نیست!؟ آیا جمهوری اسلامی ایران می‌بایست علاوه‌بر تحمل خسارت سنگین خروج آمریکا از برجام، خسارت بی‌کفایتی و آمریکا هراسی اروپا را نیز در اجرای تعهداتش بپردازد؟! بدون شک مماشات دستگاه سیاسی و عدم قاطعیت در برابر وقت کشی سیاسی اروپا جز مهلت برای فتنه‌انگیزی علیه جمهوری اسلامی ایران نتیجه دیگری در بر نخواهد داشت. ۳- اگر قرار بود جمهوری اسلامی ایران مشکلات خود را با کوتاه آمدن در برابر خواسته‌های زورمدارانه آمریکا و اروپا حل و فصل نماید، امروز اثری از اقتدار و استقلال جمهوری اسلامی ایران در معادلات سیاسی منطقه‌ای و جهانی دیده نمی‌شد. اگر صدام در جنگ منطقه‌ای به خاک ایران چشم دوخته بود امروز آمریکا و اروپا به قدرت موشکی و منطقه‌ای جمهوری اسلامی ایران که عامل ثبات، پایداری و موجودیت ایران اسلامی است چشم طمع دوخته‌اند و در سیاستی گام به گام به زعم خود خلع قدرت جمهوری اسلامی ایران را پیگیری می‌کنند. بدون شک کوتاه آمدن در برابر چنین فریبکاری سیاسی کمتر از کوتاه آمدن در برابر خواسته‌های دشمن درجنگ تحمیلی نیست!؟ چرا که مگر جز این است که گردانندگان جنگ تحمیلی ۸ ساله، کسانی هستند که اکثرا امروز در پشت میز مذاکره در برابر قدرت بالنده جمهوری اسلامی ایران قد علم کرده‌اند و این بار در قاموس جنگ اقتصادی همان اهداف شوم شکست خورده خود را پیگیری می‌کنند!؟ ۴- در حالی که دشمن در صدد است به خیال خام خود، با ادامه سیاست فریبکارانه مذاکره، لبخند و خدعه و با راهبرد فشار و مهار و تکرار سناریوی فریب برجام، جمهوری اسلامی ایران را وادار به ...

تازه ترین اخبار