رفتن به بالا

سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۲ اردیبهشت ۱۳۹۸
  • الأحد ۱۵ شعبان ۱۴۴۰
  • 2019 Sunday 21 April
اوقات شرعی

در مراسم رسمی ترحیم جورج بوش پدر، چهل و یکمین رئیس‌جمهوری آمریکا، چهار رئیس جمهوری سابق و کنونی و همسران‌شان یعنی جیمی کارتر، هیلاری و بیل کلینتون، میشل و باراک اوباما و ملانیا و دونالد ترامپ همگی در کنار هم پشت یک نیمکت در کلیسای جامع واشنگتن نشستند.

این مراسم که روز چهارشنبه در شمال واشنگتن دی‌سی و در کلیسای جامع پایتخت برگزار شد میزبان صد‌ها مقام فعلی و سابق دولتی و نظامی بود که برای ادای احترام به تابوت جورج اچ. دبلیو بوش گردهم آمده بودند. چندین رهبر خارجی، چون آنگلا مرکل صدراعظم آلمان هم در این مراسم حضور پیدا کردند.

کنار هم نشستن ۴ رئیس‌جمهور آمریکا خبرساز شد

چهار رئیس‌جمهوری که روز چهارشنبه در این مراسم کنار هم قرار گرفتند روی هم رفته ۲۲ سال ریاست کاخ سفید را برعهده داشته‌اند و به ندرت اتفاق می‌افتد که بتوان همه آن‌ها را کنار هم دید. آن‌ها معمولا تنها در مراسم ترحیم روسای‌جمهوری یا ادای سوگند رئیس‌جمهوری جدید گردهم می‌آیند.

با مرگ جورج بوش پدر، اکنون باشگاه اختصاصی روسای جمهوری آمریکا پنج عضو دارد (کارتر، کلینتون، بوش پسر، اوباما و ترامپ).

براساس گزارش بی‌بی‌سی، با اضافه شدن جورج بوش پسر به این جمع که در ردیف دیگری به همراه خانواده بوش قرار گرفت، هر پنج رئیس‌جمهوری زنده آمریکا زیر یک سقف قرار گرفتند. رهبرانی که در مجموع تاریخ ۳۰ سال گذشته ایالات متحده را رقم زده‌اند.

همزمان معاونان روسای جمهوری در این مراسم حضور داشتند. آن طور که اری فلیچر، سخنگوی سابق کاخ سفید می‌گوید، همه معاونان رئیس‌جمهوری از سال ۱۹۷۷ تاکنون در این مراسم حضور داشتند اگر چه کنار هم قرار نگرفته بودند.

دونالد ترامپ و همسرش ملانیا، آخرین نفراتی بودند که به جمع روسای جمهوری پیوستند و به همین علت هم در ابتدا تنها با باراک و میشل اوباما که کنار آن‌ها نشسته بود، دست دادند.

البته با وجود سرو صدا‌هایی که به علت انتشار کتاب جدید میشل اوباما این روز‌ها در آمریکا به راه افتاده، شاید خیلی‌ها دوست داشتند بدانند وقتی مودبانه به دونالد ترامپ سر تکان داد در ذهنش چه می‌گذشت.

میشل اوباما در یکی از آخرین مصاحبه‌های خود گفته، ماجرای متولد آمریکا نبودن باراک اوباما که دونالد ترامپ به راه انداخت، یکی از چیز‌هایی است که هرگز نمی‌تواند از کنارش بگذرد.

همزمان دست دادن میان هیلاری کلینتون و دونالد ترامپ در انظار عمومی هم ثبت نشده، اگر چنین احوال‌پرسی اصلا اتفاق افتاده باشد.

اما ملانیا ترامپ با بیل کلینتون دست داد و برای هیلاری کلینتون هم دست تکان داد. خانم کلینتون هم در برابر با سر تکان دادن با او خوش و بش کرد.

تنها کسی که با همه روسای‌جمهوری و همسران آن‌ها دست داد، جورج بوش پسر بود که صاحب مجلس محسوب می‌شد.

بوش که رابطه دوستانه خوبی با باراک و به ویژه میشل اوباما برقرار کرده، روز گذشته هم هنگام احوال‌پرسی چیزی به میشل اوباما داد، شاید یکی دیگر از آن آب نبات‌های مخصوص جلوگیری از سرفه که در مراسم چند ماه پیش سناتور جان مک‌کین به میشل اوباما داده بود و رسانه‌ها همچنان از آن به نیکی یاد می‌کنند.

موضوع جالب توجه دیگر این بود که به احترام مراسم بزرگداشت جورج بوش پدر، هیچ تلخی میان خانواده بوش و دونالد ترامپ روی نداد.

جورج بوش پسر و برادرش جب بوش بار‌ها از دونالد ترامپ علنا انتقاد کرده‌اند و در مقابل، ترامپ هم بار‌ها آن‌ها را به سخره گرفته است.

اما هر سه چهره در جریان مراسم مختلفی که در چند روز گذشته برای جورج بوش پدر برگزار شده با کمال احترام با یکدیگر برخورد کردند.

آن طور که گفته شده جورج بوش پدر شخصا خواسته بوده که رئیس‌جمهوری وقت در مراسم رسمی ترحیم او حضور پیدا کند.

این در حالی است که چند ماه پیش، خانواده سناتور جان مک‌کین خواستند که دونالد ترامپ به مراسم ترحیم آن‌ها نرود.

ایسنا

اخبار مرتبط

نظرات

ســــــر مقـــــالـــــــــه

روزنامه ایران؛

تریبون رسمی و مسئولیت نقد

تردیدی نیست که جامعه ایران دچار مشکلات گوناگونی است. برخی از این مشکلات عام و فراگیر است، به‌طوری که کشورهای صنعتی و پیشرفته نیز درگیر آنها هستند، هرچند ابعاد درگیری با مشکلات در هر کشوری با کشور دیگر تفاوت دارد. برخی از مشکلات نیز خاص ایران یا کشورهای معدودی است. بنابراین هدف هیچکس نباید پوشاندن مشکلات و خطاها باشد. ولی آیا این امر بدان معناست که صبح تا شب خودمان را درگیر این مشکلات کنیم و امکان دیدن بخش‌های پر لیوان را از خود سلب کنیم؟ شاید از مخالفان انقلاب و کشور و براندازان انتظار این رفتار باشد که مثل مگس فقط روی زخم‌ها بنشینند و از آن ارتزاق کنند. این رفتار آنان غیر طبیعی نیست، ولی انتظار می‌رود که صاحبان تریبون‌های رسمی در عین حال که به مشکلات جامعه می‌پردازند و درست هم هست، البته مشروط بر اینکه منصفانه اظهار نمایند، ولی در عین حال باید نقاط مثبت و روشن جامعه را نیز فراموش نکنند و آنها را هم ببینند. مگر نه اینکه رهبر معظم انقلاب درباره انعکاس اقدامات مثبت بارها تأکید کرده‌اند، خوب چه کسی باید این وظیفه را انجام دهند؟ فقط که دولت نباید از اقدامات خود تعریف و تمجید کند. بلکه این وظیفه کسانی است که از تریبون‌های رسمی انتقاد می‌کنند، باید در کنار انتقادات، نقاط قوت و برجسته را نیز بیان کنند. تا تعبیر بدی از آن تریبون نشود. نمونه روشن آن خط آهن قزوین به رشت است که یکی دیگر از مراکز استان‌های کشور که از استان‌های مهم است را به شبکه ریلی کشور وصل کرده است. نه فقط این خط که در طول دوره این دولت، رکورد احداث خطوط ریلی شکسته شده و به میانگین سالانه ۵۰۰ کیلومتر رسیده است که رقم بسیار قابل توجهی است. مگر نه اینکه یکی از سیاست‌های کلان و ابلاغی رهبر معظم انقلاب در اقتصاد مقاومتی و برنامه ششم توسعه افزایش خطوط ریلی و بالا رفتن سهم راه‌آهن در حمل و نقل مسافر و بار است؟ و مگر نه اینکه این همه تصادفات جاده‌ای و مصرف سوخت بالا داریم و مگر نه اینکه در دولت‌های قبلی، بویژه در دولت اصول‌گرا، توجهی اندکی به این صنعت شد در حالی که بیشترین درآمدهای نفتی تاریخ ایران را داشتند، پس چرا باید مهم‌ترین مسأله تریبون رسمی نماز جمعه به گوشت نخوردن بخشی از مردم خلاصه شود؟ چرا افتتاح پروژه‌های بزرگ عسلویه یا موارد مشابه در این تریبون‌ها دیده نمی‌شود؟ فقط در سال گذشته و امسال مراکز استان‌های، همدان، کرمانشاه، آذربایجان غربی و گیلان به شبکه ریلی متصل شده‌اند. موضوعی که همواره برای مردم این استان‌ها در حد آرزوهای چند ده ساله تلقی می‌شد، اکنون محقق شده است. چرا تریبون نماز جمعه در این موارد ساکت است؟ مسأله فقط این نیست. اگر تاریخ این تریبون‌ها نشان می‌داد که آنان همواره بر نارسایی‌ها و انتقادات تأکید داشته‌اند و هیچ‌گاه نقاط مثبت و نیمه پر لیوان را ندیده‌اند، باز هم می‌پذیرفتیم، هرچند این کار نادرست است که از اموال عمومی استفاده شود و علیه یک بخش ...

جدیدترین خبرها