رفتن به بالا

سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی

تعداد اخبار امروز : 1 خبر


  • چهارشنبه ۱ فروردین ۱۳۹۸
  • الأربعاء ۱۳ رجب ۱۴۴۰
  • 2019 Wednesday 20 March
اوقات شرعی

  • شنبه ۱۵ دی ۱۳۹۷ - ۱۸:۱۷
  • کد خبر : 65106
  • مشاهده : 11 بازدید
  • سرمقاله
  • چاپ خبر : آتش به خرمن اصحاب فتنه ۸۸
مهدی فضائلی؛

آتش به خرمن اصحاب فتنه ۸۸

یک بار دیگر معلوم شد، فتنه ۸۸ ، یکی از جدی ترین و عمیق ترین فتنه های چهل سال اخیر بوده است. فتنه ای که همچنان ناگفته‌های بسیاری دارد و روشنگری و تبیین در باره آن ضروری و لازم است. انتشار دیر هنگام اما لازم و موثر کتاب “فتنه تغلب” پرده را از بخشی از […]

یک بار دیگر معلوم شد، فتنه ۸۸ ، یکی از جدی ترین و عمیق ترین فتنه های چهل سال اخیر بوده است.
فتنه ای که همچنان ناگفته‌های بسیاری دارد و روشنگری و تبیین در باره آن ضروری و لازم است.
انتشار دیر هنگام اما لازم و موثر کتاب “فتنه تغلب” پرده را از بخشی از این ناگفته ها کنار زد و این آتشی شد بر خرمن اصحاب فتنه!
چند روزی طول کشید تا جماعت فتنه بخود بیایند و برای مقابله با روشنگریهای این کتاب و نجات از مخمصه‌ای که این کتاب برایشان بوجود آورده راه فراری بیابند و این راه را در “فرار به جلو” یافتند یعنی درخواست انتشار دیدار مهندس موسوی با رهبر انقلاب!
پس از این راه حل منفعلانه،جبهه اصحاب فتنه باردیگر فعال شد و هشتک راه اندازی کردند و ماهواره هایشان را پای کار آوردند.
من هم مانند بسیاری دیگر علاقمند به انتشار این دیدار هستم و حتما” دیدنی و شنیدنی است و احتمالا” دست اندرکاران انتشار کتاب “فتنه تغلب” در گام های بعدی حرکت مبارک روشنگری خود، به آن خواهند پرداخت اما برای اثبات حسن نیت درخواست کننده انتشار این دیدار، مقدماتی لازم است.
مهمترین پیش نیاز اینکه، متقاضی اصلی انتشار این دیدار یعنی مهندس موسوی، و حامیانش ابتدا باید به پرسش های متعددی که در این کتاب مطرح شده پاسخ بدهند.
پرسش های مهمی مانند اینکه:
۱) چرا مهندس موسوی بدون هر گونه دلیل موجهی سازوکارهای قانونی را زیر پا گذاشت و خود را برنده انتخابات معرفی کرد و این راه خلاف قانون را تا انتها و قرار گرفتن در بن بست ادامه داد؟
۲) چرا مهندس موسوی حاضر نشد نسبت به مداخلات بیگانگان اعلام تبری کند؟
۳)چرا مهندس موسوی حاضر نشد به بازشماری آراء و حتی تطبیق ته برگ تعرفه ها با اطلاعات شناسنامه ای آن هم با حضور افرادی مانند آقایان موسوی لاری و محتشمی و در مقابل دوربین های صدا وسیما تن بدهد؟
۴)چرا مسببان فتنه ۸۸ که در جلسات خصوصی اذعان می کنند که تقلب نشده حاضر نشدند این را علنی به مردم بگویند؟
و چرا؟ و چرا؟
بدیهی است که تا پاسخ به این پرسش های اساسی روشن و شفاف داده نشود هر درخواستی بلاوجه خواهد بود و فرار از پاسخگویی قلمداد می شود.
اگر مهندس موسوی مدعی باشد که پاسخ همه این پرسش ها در دیدار مورد تقاضا وجود دارد که البته چنین ادعایی ندارد، می گوییم چه بهتر، پس یک بار دیگر همان پاسخ ها را برای تنویر افکار عمومی تکرار کند!
طراحان و مجریان هشتک مذاکرات ۸۸ هم اگر می توانند به این پرسش ها پاسخ دهند!

اخبار مرتبط

نظرات

ســــــر مقـــــالـــــــــه

روزنامه ایران؛

تریبون رسمی و مسئولیت نقد

تردیدی نیست که جامعه ایران دچار مشکلات گوناگونی است. برخی از این مشکلات عام و فراگیر است، به‌طوری که کشورهای صنعتی و پیشرفته نیز درگیر آنها هستند، هرچند ابعاد درگیری با مشکلات در هر کشوری با کشور دیگر تفاوت دارد. برخی از مشکلات نیز خاص ایران یا کشورهای معدودی است. بنابراین هدف هیچکس نباید پوشاندن مشکلات و خطاها باشد. ولی آیا این امر بدان معناست که صبح تا شب خودمان را درگیر این مشکلات کنیم و امکان دیدن بخش‌های پر لیوان را از خود سلب کنیم؟ شاید از مخالفان انقلاب و کشور و براندازان انتظار این رفتار باشد که مثل مگس فقط روی زخم‌ها بنشینند و از آن ارتزاق کنند. این رفتار آنان غیر طبیعی نیست، ولی انتظار می‌رود که صاحبان تریبون‌های رسمی در عین حال که به مشکلات جامعه می‌پردازند و درست هم هست، البته مشروط بر اینکه منصفانه اظهار نمایند، ولی در عین حال باید نقاط مثبت و روشن جامعه را نیز فراموش نکنند و آنها را هم ببینند. مگر نه اینکه رهبر معظم انقلاب درباره انعکاس اقدامات مثبت بارها تأکید کرده‌اند، خوب چه کسی باید این وظیفه را انجام دهند؟ فقط که دولت نباید از اقدامات خود تعریف و تمجید کند. بلکه این وظیفه کسانی است که از تریبون‌های رسمی انتقاد می‌کنند، باید در کنار انتقادات، نقاط قوت و برجسته را نیز بیان کنند. تا تعبیر بدی از آن تریبون نشود. نمونه روشن آن خط آهن قزوین به رشت است که یکی دیگر از مراکز استان‌های کشور که از استان‌های مهم است را به شبکه ریلی کشور وصل کرده است. نه فقط این خط که در طول دوره این دولت، رکورد احداث خطوط ریلی شکسته شده و به میانگین سالانه ۵۰۰ کیلومتر رسیده است که رقم بسیار قابل توجهی است. مگر نه اینکه یکی از سیاست‌های کلان و ابلاغی رهبر معظم انقلاب در اقتصاد مقاومتی و برنامه ششم توسعه افزایش خطوط ریلی و بالا رفتن سهم راه‌آهن در حمل و نقل مسافر و بار است؟ و مگر نه اینکه این همه تصادفات جاده‌ای و مصرف سوخت بالا داریم و مگر نه اینکه در دولت‌های قبلی، بویژه در دولت اصول‌گرا، توجهی اندکی به این صنعت شد در حالی که بیشترین درآمدهای نفتی تاریخ ایران را داشتند، پس چرا باید مهم‌ترین مسأله تریبون رسمی نماز جمعه به گوشت نخوردن بخشی از مردم خلاصه شود؟ چرا افتتاح پروژه‌های بزرگ عسلویه یا موارد مشابه در این تریبون‌ها دیده نمی‌شود؟ فقط در سال گذشته و امسال مراکز استان‌های، همدان، کرمانشاه، آذربایجان غربی و گیلان به شبکه ریلی متصل شده‌اند. موضوعی که همواره برای مردم این استان‌ها در حد آرزوهای چند ده ساله تلقی می‌شد، اکنون محقق شده است. چرا تریبون نماز جمعه در این موارد ساکت است؟ مسأله فقط این نیست. اگر تاریخ این تریبون‌ها نشان می‌داد که آنان همواره بر نارسایی‌ها و انتقادات تأکید داشته‌اند و هیچ‌گاه نقاط مثبت و نیمه پر لیوان را ندیده‌اند، باز هم می‌پذیرفتیم، هرچند این کار نادرست است که از اموال عمومی استفاده شود و علیه یک بخش ...

جدیدترین خبرها