رفتن به بالا

سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی

تعداد اخبار امروز : 4 خبر


  • چهارشنبه ۱ فروردین ۱۳۹۸
  • الأربعاء ۱۳ رجب ۱۴۴۰
  • 2019 Wednesday 20 March
اوقات شرعی

ثروتمندترین زوج جهان، موسس شرکت بزرگ آمازون و همسرش، پس از ۲۵ سال زندگی مشترک، بزودی از یکدیگر جدا می‌شوند. نحوه تقسیم ثروت ده‌ها میلیارد دلاری این زوج، توجه بسیاری از رسانه‌ها را به خود جلب کرده است.

آیا مهریه این زن از کل بودجه ایران بیشتر است؟ +عکش

به گزارش فرارو، جف بزوس، و همسرش مکنزی بزوس، در طول ۲۵ سال زندگی مشترک، شرکت آمازون را از یک کتابفروشی آنلاین کوچک به یک شرکت تجارت الکترونیک عظیم تبدیل کردند. شرکتی که موفقیت روزافزونش، آن‌ها را ثروتمندترین زوج جهان ساخت. آمازون دومین شرکت آمریکایی بود که ارزش آن از یک تریلیون دلار فراتر رفت.

اگر چه خانم بزوس، ۴۷ ساله، رمان‌نویس است، اما آمازون کاملا تصویر عمومی او را تحت‌الشعاع قرار داده است. او نخستین حسابدار آمازون بود و در پیشرفت این شرکت نقش موثری داشت.

خانم بزوس، و شوهرش جف، که چهار فرزند دارند، اواخر هفته گذشته، طی بیانیه مشترکی اعلام کردند که آن‌ها بزودی طلاق خواهند گرفت.

آیا مهریه این زن از کل بودجه ایران بیشتر است؟ +عکش

طلاق میلیاردی
خانواده بزوس، ثروتمندترین زوج جهان هستند. طلاق‌شان از حیث تقسیم احتمالی ثروت میان آن‌ها بی‌سابقه است. البته قبل از جدایی جف از مکنزی، زوج‌هایی بودند که میلیارد‌ها دلار ثروت داشته و طلاق گرفته‌اند. اما تا حالا هرگز پیش نیامده که زوجی، مانند جف و مکنزی، با ثروت ۱۳۷ میلیارد دلاری از همدیگر جدا شوند.

در واقع خانم بزوس، برخلاف بسیاری از زنان ایرانی، به مفهوم رایج در ایران، مهریه ندارد. اما طبق فرهنگ آمریکایی، زوج‌ها معمولا قبل از ازدواج توافقاتی درباره نحوه طلاق و تقسیم ثروت‌شان امضا می‌کنند. تاکنون جزئیات کمی درباره توافقات مالی جف و مکنزی منتشر شده است. در آمریکا، طلاق‌ها تابع قانون ایالتی است. اقامت اولیه و محل تجارت خانواده بزوس در واشنگتن است. قانون ازدواج در این ایالت، تابع قانون موسوم به «دارایی مشترک» (community property) است. یعنی زن و شوهر همه اموالی که در طول زندگی مشترک (معمولا به جز هدایا و ارث) به دست می‌آورند، هنگام طلاق به طور مساوی بین زن و شوهر تقسیم می‌شود.

با این حساب، اگر جف و مکنزی، طبق قانون مزبور، طلاق بگیرند، ثروت ۱۳۷ میلیارد دلاری فعلی‌شان ممکن است به طور مساوی بین آن‌ها تقسیم شود؛ که در این حالت، سهم خانم بزوس چیزی بیش از ۶۸ میلیارد دلار خواهد بود. این در حالی است که کل بودجه سال آینده ایران، حدود ۴۷ میلیارد دلار است.

با این حال، به گفته روزنامه نیویورک‌تایمز، از دیدگاه برخی وکلا، بعید است که جف و مکنزی بر اساس قانون دارایی مشترک و به شکل قابل‌پیش‌بینی طلاق بگیرند. اگر آن‌ها دارایی‌شان را به طور مساوی تقسیم کنند، ممکن است سهم ۱۶.۱ درصدی آقای بزوس در آمازون به نصف تبدیل شود.

فرارو

اخبار مرتبط

نظرات

ســــــر مقـــــالـــــــــه

روزنامه ایران؛

تریبون رسمی و مسئولیت نقد

تردیدی نیست که جامعه ایران دچار مشکلات گوناگونی است. برخی از این مشکلات عام و فراگیر است، به‌طوری که کشورهای صنعتی و پیشرفته نیز درگیر آنها هستند، هرچند ابعاد درگیری با مشکلات در هر کشوری با کشور دیگر تفاوت دارد. برخی از مشکلات نیز خاص ایران یا کشورهای معدودی است. بنابراین هدف هیچکس نباید پوشاندن مشکلات و خطاها باشد. ولی آیا این امر بدان معناست که صبح تا شب خودمان را درگیر این مشکلات کنیم و امکان دیدن بخش‌های پر لیوان را از خود سلب کنیم؟ شاید از مخالفان انقلاب و کشور و براندازان انتظار این رفتار باشد که مثل مگس فقط روی زخم‌ها بنشینند و از آن ارتزاق کنند. این رفتار آنان غیر طبیعی نیست، ولی انتظار می‌رود که صاحبان تریبون‌های رسمی در عین حال که به مشکلات جامعه می‌پردازند و درست هم هست، البته مشروط بر اینکه منصفانه اظهار نمایند، ولی در عین حال باید نقاط مثبت و روشن جامعه را نیز فراموش نکنند و آنها را هم ببینند. مگر نه اینکه رهبر معظم انقلاب درباره انعکاس اقدامات مثبت بارها تأکید کرده‌اند، خوب چه کسی باید این وظیفه را انجام دهند؟ فقط که دولت نباید از اقدامات خود تعریف و تمجید کند. بلکه این وظیفه کسانی است که از تریبون‌های رسمی انتقاد می‌کنند، باید در کنار انتقادات، نقاط قوت و برجسته را نیز بیان کنند. تا تعبیر بدی از آن تریبون نشود. نمونه روشن آن خط آهن قزوین به رشت است که یکی دیگر از مراکز استان‌های کشور که از استان‌های مهم است را به شبکه ریلی کشور وصل کرده است. نه فقط این خط که در طول دوره این دولت، رکورد احداث خطوط ریلی شکسته شده و به میانگین سالانه ۵۰۰ کیلومتر رسیده است که رقم بسیار قابل توجهی است. مگر نه اینکه یکی از سیاست‌های کلان و ابلاغی رهبر معظم انقلاب در اقتصاد مقاومتی و برنامه ششم توسعه افزایش خطوط ریلی و بالا رفتن سهم راه‌آهن در حمل و نقل مسافر و بار است؟ و مگر نه اینکه این همه تصادفات جاده‌ای و مصرف سوخت بالا داریم و مگر نه اینکه در دولت‌های قبلی، بویژه در دولت اصول‌گرا، توجهی اندکی به این صنعت شد در حالی که بیشترین درآمدهای نفتی تاریخ ایران را داشتند، پس چرا باید مهم‌ترین مسأله تریبون رسمی نماز جمعه به گوشت نخوردن بخشی از مردم خلاصه شود؟ چرا افتتاح پروژه‌های بزرگ عسلویه یا موارد مشابه در این تریبون‌ها دیده نمی‌شود؟ فقط در سال گذشته و امسال مراکز استان‌های، همدان، کرمانشاه، آذربایجان غربی و گیلان به شبکه ریلی متصل شده‌اند. موضوعی که همواره برای مردم این استان‌ها در حد آرزوهای چند ده ساله تلقی می‌شد، اکنون محقق شده است. چرا تریبون نماز جمعه در این موارد ساکت است؟ مسأله فقط این نیست. اگر تاریخ این تریبون‌ها نشان می‌داد که آنان همواره بر نارسایی‌ها و انتقادات تأکید داشته‌اند و هیچ‌گاه نقاط مثبت و نیمه پر لیوان را ندیده‌اند، باز هم می‌پذیرفتیم، هرچند این کار نادرست است که از اموال عمومی استفاده شود و علیه یک بخش ...

جدیدترین خبرها