رفتن به بالا

سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۲ اردیبهشت ۱۳۹۸
  • الأحد ۱۵ شعبان ۱۴۴۰
  • 2019 Sunday 21 April
اوقات شرعی

حالا دیگر محققانی که از قوری قهوه فاصله زیاد داشتند و نمی‌توانستند با استشمام بوی قهوه، متوجه دم آمدن قهوه شوند، می‌توانستند با نگاهی به گوشه مانیتورشان، تصاویر زنده‌ای از آن را در ابعاد یک آیکون ببینند و به موقع به اتاق قهوه‌خوری هجوم ببرند!

نخستین وب‌کم دنیا کجا و کی به راه افتاد؟!


بیشتر اوقات دانستن اولین‌ها، برای هر کسی می‌تواند جالب باشد. آیا می‌دانید نخستین وب‌کم کجا، کی و توسط چه کسانی ساخته شد؟

شور و اشتیاق، برای نوشیدن قهوه انگیزه‌ای برای ساخته شدن نخستین وب‌کم دنیا شد! در اواخر سال ۱۹۹۱، ۱۵ پژوهشگر در آزمایشگاه کامپیوتر دانشگاه کمبریج در انگلستان مشغول کار بودند. آنها فقط یک قوری قهوه داشتند که در یکی از اتاق‌ها بود، گنجایش قهوه‌ساز آنقدر نبود که در هر نوبت، بتواند فنجان‌های همه آنها را پر کند و به علاوه آنها حال و حوصله نداشتند که برای مطلع شدن از وضعیت قوری دو سه طبقه بالا و پایین بروند و دست‌خالی برگردند.

نخستین وب‌کم دنیا کجا و کی به راه افتاد؟!

اینجا بود که احتیاج مثل خیلی مواقع مادر اختراع شد! آنها تصمیم گرفتند که تصویر زنده‌ای از قوری قهوه را روی یک شبکه لوکال ببرند. آنها برای این کار از دوربینی استفاده کردند که تصویر سیاه سفید با ابعاد ۱۲۸ در ۱۲۸ پیکسل را به کارت ویدئوی یک کامپیوتر Acorn Archimedes می‌فرستاد.

نخستین وب‌کم دنیا کجا و کی به راه افتاد؟!

آنها از پروتکل X Window System استفاده کردند و یکی از اعضا نرم‌افزار کلاینت و دیگری هم نرم‌افزار مربوط به سرور را نوشت. در سال ۱۹۹۱، هنوز ۲ سال تا زمانی که مرورگرهای وب، قادر به نمایش تصویر باشند، فاصله وجود داشت.

حالا دیگر محققانی که از قوری قهوه فاصله زیاد داشتند و نمی‌توانستند با استشمام بوی قهوه، متوجه دم آمدن قهوه شوند، می‌توانستند با نگاهی به گوشه مانیتورشان، تصاویر زنده‌ای از آن را در ابعاد یک آیکون ببینند و به موقع به اتاق قهوه‌خوری هجوم ببرند!

نخستین وب‌کم دنیا کجا و کی به راه افتاد؟!

این دوربین پخش زنده که همان نخستین وب‌کم دنیا باشد در نوامبر سال ۱۹۹۳، به اینترنت متصل شد و از آن موقع همه کاربران اینترنت قادر به دیدن تصاویر ارسالی توسط آن شدند. از این زمان، این وب‌کم یکی از نقاط عطف وب، در روزهای نخستین پیدایش شد. این سایت، مبدل به یکی از سایت‌های محبوب وب در نخستین سال‌های پیداش آن شد و میلیون‌ها نفر از آن بازدید می‌کردند. نشریات و رسانه‌هایی مانند واشنگشتن پست، تایمز و بی‌بی‌سی هم به این پدیده علاقه‌مند شدند و خبر آن را بازتاب دادند.

پخش زنده این وب‌کم تا ۲۲ آگوست سال ۲۰۰۱، ادامه داشت. در این زمان قوری قهوه در سایت eBay در معرض فروش گذاشته شد و اشپیگل آنلاین موفق شد آن را به قیمت ۳۳۵۰ پوند، بخرد!

آخرین تصویر وب‌کم که خاموش شدن سرور را نشان می‌دهد.

نخستین وب‌کم دنیا کجا و کی به راه افتاد؟!

یک پزشک

اخبار مرتبط

نظرات

ســــــر مقـــــالـــــــــه

روزنامه ایران؛

تریبون رسمی و مسئولیت نقد

تردیدی نیست که جامعه ایران دچار مشکلات گوناگونی است. برخی از این مشکلات عام و فراگیر است، به‌طوری که کشورهای صنعتی و پیشرفته نیز درگیر آنها هستند، هرچند ابعاد درگیری با مشکلات در هر کشوری با کشور دیگر تفاوت دارد. برخی از مشکلات نیز خاص ایران یا کشورهای معدودی است. بنابراین هدف هیچکس نباید پوشاندن مشکلات و خطاها باشد. ولی آیا این امر بدان معناست که صبح تا شب خودمان را درگیر این مشکلات کنیم و امکان دیدن بخش‌های پر لیوان را از خود سلب کنیم؟ شاید از مخالفان انقلاب و کشور و براندازان انتظار این رفتار باشد که مثل مگس فقط روی زخم‌ها بنشینند و از آن ارتزاق کنند. این رفتار آنان غیر طبیعی نیست، ولی انتظار می‌رود که صاحبان تریبون‌های رسمی در عین حال که به مشکلات جامعه می‌پردازند و درست هم هست، البته مشروط بر اینکه منصفانه اظهار نمایند، ولی در عین حال باید نقاط مثبت و روشن جامعه را نیز فراموش نکنند و آنها را هم ببینند. مگر نه اینکه رهبر معظم انقلاب درباره انعکاس اقدامات مثبت بارها تأکید کرده‌اند، خوب چه کسی باید این وظیفه را انجام دهند؟ فقط که دولت نباید از اقدامات خود تعریف و تمجید کند. بلکه این وظیفه کسانی است که از تریبون‌های رسمی انتقاد می‌کنند، باید در کنار انتقادات، نقاط قوت و برجسته را نیز بیان کنند. تا تعبیر بدی از آن تریبون نشود. نمونه روشن آن خط آهن قزوین به رشت است که یکی دیگر از مراکز استان‌های کشور که از استان‌های مهم است را به شبکه ریلی کشور وصل کرده است. نه فقط این خط که در طول دوره این دولت، رکورد احداث خطوط ریلی شکسته شده و به میانگین سالانه ۵۰۰ کیلومتر رسیده است که رقم بسیار قابل توجهی است. مگر نه اینکه یکی از سیاست‌های کلان و ابلاغی رهبر معظم انقلاب در اقتصاد مقاومتی و برنامه ششم توسعه افزایش خطوط ریلی و بالا رفتن سهم راه‌آهن در حمل و نقل مسافر و بار است؟ و مگر نه اینکه این همه تصادفات جاده‌ای و مصرف سوخت بالا داریم و مگر نه اینکه در دولت‌های قبلی، بویژه در دولت اصول‌گرا، توجهی اندکی به این صنعت شد در حالی که بیشترین درآمدهای نفتی تاریخ ایران را داشتند، پس چرا باید مهم‌ترین مسأله تریبون رسمی نماز جمعه به گوشت نخوردن بخشی از مردم خلاصه شود؟ چرا افتتاح پروژه‌های بزرگ عسلویه یا موارد مشابه در این تریبون‌ها دیده نمی‌شود؟ فقط در سال گذشته و امسال مراکز استان‌های، همدان، کرمانشاه، آذربایجان غربی و گیلان به شبکه ریلی متصل شده‌اند. موضوعی که همواره برای مردم این استان‌ها در حد آرزوهای چند ده ساله تلقی می‌شد، اکنون محقق شده است. چرا تریبون نماز جمعه در این موارد ساکت است؟ مسأله فقط این نیست. اگر تاریخ این تریبون‌ها نشان می‌داد که آنان همواره بر نارسایی‌ها و انتقادات تأکید داشته‌اند و هیچ‌گاه نقاط مثبت و نیمه پر لیوان را ندیده‌اند، باز هم می‌پذیرفتیم، هرچند این کار نادرست است که از اموال عمومی استفاده شود و علیه یک بخش ...

جدیدترین خبرها