رفتن به بالا

سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • دوشنبه ۳ اردیبهشت ۱۳۹۸
  • الإثنين ۱۶ شعبان ۱۴۴۰
  • 2019 Monday 22 April
اوقات شرعی

  • یکشنبه ۲۱ بهمن ۱۳۹۷ - ۱۱:۵۳
  • کد خبر : 68177
  • مشاهده : 32 بازدید
  • خبر مهم3
  • چاپ خبر : امنیت دفاعی قابل‌ مذاکره نیست

از همان ابتدا که بحث برجام مطرح بود، تحلیلگران معتقد بودند ما با اروپا هیچ برادرخواندگی‌ای نداریم. بدیهی است که اروپا دنبال منافع خود است و ما هم دنبال منافع خود هستیم. منافع ما ایجاب می‌کند اروپا را پشت سر ترامپ در برجام نفرستیم و در روابط دوجانبه سعی کنیم از ظرفیت‌های دو طرف استفاده […]

از همان ابتدا که بحث برجام مطرح بود، تحلیلگران معتقد بودند ما با اروپا هیچ برادرخواندگی‌ای نداریم. بدیهی است که اروپا دنبال منافع خود است و ما هم دنبال منافع خود هستیم. منافع ما ایجاب می‌کند اروپا را پشت سر ترامپ در برجام نفرستیم و در روابط دوجانبه سعی کنیم از ظرفیت‌های دو طرف استفاده بهینه کنیم.

ما در منطقه حرف اول را داریم و باید از ظرفیت‌ها و توانمندی‌های خود استفاده کنیم. بیانیه ۱۲ بندی اروپا نشان از نگرانی‌ها و دغدغه‌های اروپا دارد که قسمت عمده و مهم آن فعالیت‌های موشکی ایران است. معتقدم مباحث دفاعی براساس دکترین امنیت ملی کشورها شکل می‌گیرد که آن هم براساس تهدیدات امنیت ملی هر کشوری است.

هیچ دو کشور اروپایی نیامدند که با هم مذاکره و سیستم امنیت دفاعی خود را تدوین و طراحی کنند، بلکه هریک از کشورها فی‌ا‌لنفسه براساس تهدیداتی که متوجه آنها است، سیستم دفاعی خود را طراحی کردند یا دکترین امنیت ملی خود را نوشتند. به عبارت دیگر، همه کشورها براساس تهدیدات امنیتی خود، سیستم دفاعی خود را طراحی و اجرا کردند. جمهوری اسلامی هم همین روش عقلایی را داشته است، بنابراین ما دارای یک سلسله تهدیدات امنیت ملی هستیم.

براساس این تهدیدات دکترین امنیت ملی را نوشتیم و براساس این دکترین امنیت ملی ما سیستم دفاعی خود را طراحی کردیم. از این رو هیچ کشوری نمی‌آید سیستم دفاعی خود را براساس مذاکره با جای دیگر تدوین و طراحی کند. بند ۱۲ این بیانیه (مبنی‌بر اینکه تنش‌ها و بی‌اعتمادی‌های موجود را نباید تشدید کرد) را کاملا منطقی و معقول می‌دانم.

در واقع این بند خواهان عدم تشنج در منطقه است و اینکه همه کشورهای منطقه مسئولیت‌پذیر باشند. ما به‌عنوان جمهوری اسلامی در مسائل منطقه‌ای مسئولیت‌پذیر بودیم. بحث حقوق بشر یک بحث داخلی است، ولی اگر اروپا درخصوص مسائل ما دغدغه‌هایی دارد، ما هم نسبت به اروپا نقطه‌نظراتی داریم.

اروپا درباره سیستم دفاعی ما نظر دارد و سیستم دفاعی ما براساس دکترین امنیت ملی طراحی می‌شود نه براساس مشاوره با کشور دیگر. اروپا حق دارد بیانیه بدهد و هیچ ایرادی ندارد و ما هم حق داریم بیانیه اروپا را نقد و نقطه‌نظرات خود را بیان کنیم، ولی ما باید با اروپا از ظرفیت‌های تاریخی، فرهنگی و ارتباطات انسانی استفاده کنیم تا بتوانیم در این شرایط اروپا را با همین مقداری که می‌تواند در پشت سر خود حفظ کنیم.

ما دو راه بیشتر نداریم؛ یا اروپا را پشت سر ترامپ بفرستیم یا اینکه از استراتژی ظرفیتی با اروپا استفاده کنیم و تلاش کنیم اروپا را در اردوگاه خود قرار دهیم. اروپا در قد و قواره خود امکانات دارد. این قد و قواره می‌تواند فعلا یک فضای تنفسی برای ما باشد.

مشکلات اروپا با آمریکا بسیار است و ما باید از این ظرفیت استفاده کنیم. به عبارت دیگر بی‌تردید مجموعه‌ای از ظرفیت‌ها و چالش‌ها را با اروپا داریم. در حال حاضر باید یک انتخاب استراتژیک در ارتباط با اروپا داشته باشیم و در واقع راهبرد ما با اروپا روی چالش‌ها یا ظرفیت‌ها باشد. توصیه من این است که در مقطع کنونی استراتژی ظرفیتی را به جای استراتژی چالشی داشته باشیم. از طرف دیگر باید یک سناریوی دوستونه یا دو سناریوی موازی را باید در ارتباط با اروپا در پیش بگیریم.

از یک طرف ما یک‌سری دغدغه‌ها و نقطه‌نظرات درباره اروپا داریم و یک‌سری دغدغه‌ها و نقطه‌نظرات اروپا نسبت به ما دارد، اینها را در یک استراتژی ببریم و یک گفتمان برای حل این نقطه‌نظرات و دغدغه‌ها ایجاد کنیم. یک ستون دیگر یا استراتژی موازی استراتژی اول در حقیقت باید حفظ اروپا در اردوگاه خود ما باشد، به‌گونه‌ای که اولا اروپا از این اردوگاه برجامی خارج نشود و ثانیا به کمپ یا اردوگاه ترامپ نپیوندد. این باعث می‌شود ترامپ همچنان منزوی بماند و کارکرد روانی اقدامات ترامپ علیه اقتصاد کشور محقق نشود.

ظرفیت تاریخی و تمدنی و فرهنگی با اروپا داریم که می‌تواند کمک کند گفتمان جدیدی با اروپا فراهم کنیم یا گفتمان جدیدی بسازیم که دو طرف هم دغدغه‌های خود را مطرح کنند. به دو دلیل اروپا علاقه‌مند است در برجام بماند؛ یک، برجام را قرارداد بین‌المللی می‌داند و می‌خواهد ساز برجام برپا نگه داشته شود.

دو، به قدرت منطقه‌ای و تاثیرگذاری جمهوری اسلامی در منطقه قائل است. اوضاع امنیتی جنوب غرب آسیا تاثیر مستقیم بر اروپا دارد در حالی که آمریکا چنین تاثیرپذیری را به دلیل بعد مسافت ندارد. پس اروپاییان قائل به این هستند که ایران را در کنار خود داشته باشند تا مسائل خاورمیانه مخصوصا مسائل امنیتی خاورمیانه را خوب حفظ کنند.

اخبار مرتبط

نظرات

ســــــر مقـــــالـــــــــه

روزنامه ایران؛

تریبون رسمی و مسئولیت نقد

تردیدی نیست که جامعه ایران دچار مشکلات گوناگونی است. برخی از این مشکلات عام و فراگیر است، به‌طوری که کشورهای صنعتی و پیشرفته نیز درگیر آنها هستند، هرچند ابعاد درگیری با مشکلات در هر کشوری با کشور دیگر تفاوت دارد. برخی از مشکلات نیز خاص ایران یا کشورهای معدودی است. بنابراین هدف هیچکس نباید پوشاندن مشکلات و خطاها باشد. ولی آیا این امر بدان معناست که صبح تا شب خودمان را درگیر این مشکلات کنیم و امکان دیدن بخش‌های پر لیوان را از خود سلب کنیم؟ شاید از مخالفان انقلاب و کشور و براندازان انتظار این رفتار باشد که مثل مگس فقط روی زخم‌ها بنشینند و از آن ارتزاق کنند. این رفتار آنان غیر طبیعی نیست، ولی انتظار می‌رود که صاحبان تریبون‌های رسمی در عین حال که به مشکلات جامعه می‌پردازند و درست هم هست، البته مشروط بر اینکه منصفانه اظهار نمایند، ولی در عین حال باید نقاط مثبت و روشن جامعه را نیز فراموش نکنند و آنها را هم ببینند. مگر نه اینکه رهبر معظم انقلاب درباره انعکاس اقدامات مثبت بارها تأکید کرده‌اند، خوب چه کسی باید این وظیفه را انجام دهند؟ فقط که دولت نباید از اقدامات خود تعریف و تمجید کند. بلکه این وظیفه کسانی است که از تریبون‌های رسمی انتقاد می‌کنند، باید در کنار انتقادات، نقاط قوت و برجسته را نیز بیان کنند. تا تعبیر بدی از آن تریبون نشود. نمونه روشن آن خط آهن قزوین به رشت است که یکی دیگر از مراکز استان‌های کشور که از استان‌های مهم است را به شبکه ریلی کشور وصل کرده است. نه فقط این خط که در طول دوره این دولت، رکورد احداث خطوط ریلی شکسته شده و به میانگین سالانه ۵۰۰ کیلومتر رسیده است که رقم بسیار قابل توجهی است. مگر نه اینکه یکی از سیاست‌های کلان و ابلاغی رهبر معظم انقلاب در اقتصاد مقاومتی و برنامه ششم توسعه افزایش خطوط ریلی و بالا رفتن سهم راه‌آهن در حمل و نقل مسافر و بار است؟ و مگر نه اینکه این همه تصادفات جاده‌ای و مصرف سوخت بالا داریم و مگر نه اینکه در دولت‌های قبلی، بویژه در دولت اصول‌گرا، توجهی اندکی به این صنعت شد در حالی که بیشترین درآمدهای نفتی تاریخ ایران را داشتند، پس چرا باید مهم‌ترین مسأله تریبون رسمی نماز جمعه به گوشت نخوردن بخشی از مردم خلاصه شود؟ چرا افتتاح پروژه‌های بزرگ عسلویه یا موارد مشابه در این تریبون‌ها دیده نمی‌شود؟ فقط در سال گذشته و امسال مراکز استان‌های، همدان، کرمانشاه، آذربایجان غربی و گیلان به شبکه ریلی متصل شده‌اند. موضوعی که همواره برای مردم این استان‌ها در حد آرزوهای چند ده ساله تلقی می‌شد، اکنون محقق شده است. چرا تریبون نماز جمعه در این موارد ساکت است؟ مسأله فقط این نیست. اگر تاریخ این تریبون‌ها نشان می‌داد که آنان همواره بر نارسایی‌ها و انتقادات تأکید داشته‌اند و هیچ‌گاه نقاط مثبت و نیمه پر لیوان را ندیده‌اند، باز هم می‌پذیرفتیم، هرچند این کار نادرست است که از اموال عمومی استفاده شود و علیه یک بخش ...

جدیدترین خبرها