رفتن به بالا

سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • دوشنبه ۲۸ اسفند ۱۳۹۷
  • الإثنين ۱۱ رجب ۱۴۴۰
  • 2019 Monday 18 March
اوقات شرعی

  • شنبه ۱۹ اسفند ۱۳۹۷ - ۰۹:۲۸
  • کد خبر : 69681
  • مشاهده : 10 بازدید
  • خبر مهم1
  • چاپ خبر : آقای کلانتری؛ چرا ۱۰ ماه؟!
مجتبا قفقازی/عصر ایران؛

آقای کلانتری؛ چرا ۱۰ ماه؟!

“عیسی کلانتری” رییس سازمان حفاظت محیط زیست اخیرا در جریان سفر خود به ” اردستان” و در جمع جلسه فرمانداری این شهر از پایان یافتن تحریم‌های کشور تا ۱۰ ماه آینده خبر داده است. او در این باره گفته است:” تحریم‌های کشور نهایتا تا ۱۰ ماه آینده بیشتر دوام نخواهد آورد…غربی‌ها مجبور هستند تحریم‌ها را بردارند، البته […]

“عیسی کلانتری” رییس سازمان حفاظت محیط زیست اخیرا در جریان سفر خود به ” اردستان” و در جمع جلسه فرمانداری این شهر از پایان یافتن تحریم‌های کشور تا ۱۰ ماه آینده خبر داده است.

او در این باره گفته است:” تحریم‌های کشور نهایتا تا ۱۰ ماه آینده بیشتر دوام نخواهد آورد…غربی‌ها مجبور هستند تحریم‌ها را بردارند، البته ما هم باید معقول کشور را اداره کنیم.”

این خبر که در بسیاری از رسانه‌ها منتشر شده احتمالا جزء خبرهای پربازدید شده است، چون در تیتر آن حرفی تازه است و کنجکاوی خواننده را تحریک می‌کند تا از جزییات و چند و چون ماجرا باخبر شود.

اما وقتی روی این خبر کلیک کنید و آن را بخوانید شما نیز احتمالا دچار سردرگمی و پرسش و ابهام بیشتر شوید که یک مقام مسئول دولتی با استناد به چه شواهد و مدارکی از “۱۰ ماهه” خاتمه یافتن دوران تحریم‌ها می‌گوید در حالی که در سخنان خود هیچ شواهد و مدارکی ارایه نمی‌کند!

حالا جای این پرسش اساسی از جناب کلانتری وجود دارد که: بر اساس کدام ادله و شواهدی مدعی است تحریم‌ها تا ۱۰ ماه آینده تمام می‌شود؟ و او این ۱۰ ماه را از کجا آورده است؟!

پرواضح است که هر ایرانی وطن‌دوستی از شنیدن خبر رفع تحریم‌ها و باز شدن گره‌ها و زنجیرهای بسته شده به پای اقتصاد کشور، شادمان و خوشحال می‌شود و  طرح این پرسش از آقای کلانتری به این معنا نیست که نگارنده از امید و آرزوی رفع تحریم‌ها طی ماه‌های آتی ناراحت و حتی به طول کامل ناامید است، اما روی سخن درباره نحوه اظهار نظر مسئولان دولتی و فراتر از آن ایجاد انتظار و امید واهی در جامعه است.

درباره رابطه ایران و ایالات متحده آمریکا و مساله رفع تحریم‌ها تا اینجای کار نه تنها چشم‌اندازی از حل و فصل دیده نمی‌شود بلکه همه شواهد و قرائن از احتمال وخیم‌تر شدن شرایط و تنش موجود بین ۲ کشور حکایت دارد. از سوی دیگر بسیاری از مسئولان دولتی نیز طی هفته‌ها و ماه‌های گذشته بارها با کلید واژه” سال سخت ۹۸″ به مردم هشدار داده و آنها را به لحاظ روانی با سختی‌های سال جدید در پیش رو آماده می‌کنند.

در حالی که اشاره به عدد “۱۰ ماه” – یعنی ۳۰۰ روز آینده- در کلام کلانتری، حکایت از عوالم دیگری می‌دهد که ظاهرا بسیار متفاوت از شرایط و اوضاع و احوال موجودی است که همه مردم و مسئولان در آن فضا تنفس کرده و نسبت به آن هشدار می‌دهند.

تنها مساله‌ای که می‌توان از صحبت‌های کلانتری برداشت کرد این است که احتمالا منظور ایشان از پایان یافتن تحریم‌ها تا ۱۰ ماه آینده، به خستگی و کلافگی دولت ترامپ از بی‌نتیجه ماندن تحریم‌ها و عقبگرد آن از سیاست فشار و تحریم و روی آوردن به سیاست تعامل و دیپلماسی سازنده در قبال ایران است که با شناختی از دولت ترامپ و دولتمردانی مثل “بولتون” و “پمپئو” موجود است، چنین امری نزدیک به محال می‌نماید.

سوال و ابهام دیگر اینکه چرا برای مثال ۱۰ ماه ؟!

مثلا چرا ۶ ماه نه؟! و یا ۱۲ ماه؟! ظاهرا به جای ۱۰ می‌توان هر عدد دیگری را نیز قرار داد و این مساله تغییری در چارچوب اظهارات کلانتری نخواهد داشت.

نکته دیگری که می‌توان درباره صحبت‌های کلانتری اشاره کرد این است که صحبت‌های او درست می‌بود اگر پشت‌پرده ای در پس‌پرده وجود داشت و برای مثال اگر منظور ایشان گفتگوی محرمانه دیپلماتیک از طریق کانال‌های واسطه خارجی و احتمال نتیجه دادن آن در سال آینده (۹۸) مطرح بود و در این صورت نیز باز سوال:”چرا ۱۰ ماه؟” مطرح بود؛ چون سال آینده هم می‌تواند ۹ ماه دیگر باشد هم می‌تواند ۶ ماه و یا حتی ۱۲ ماه و…

و نکته پایانی اینکه اگر کلانتری می‌گفت ۲۰ ماه یا ۲ سال شاید می‌شد عدد اعلامی او را با توجه به انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۰ آمریکا هضم کرد؛ و این احتمال را داد که منظور او شکست ترامپ در انتخابات آتی و تغییر سیاست خارجی دولت آتی ایالات متحده آمریکا در قبال ایران باشد، (۲ سال به خاطر صحت حدودی تا زمان استقرار دولت بعدی آمریکا و ۲۰ ماه یعنی به طور دقیق تا زمان برگزاری انتخابات نوامبر ۲۰۲۰ آمریکا) هر چند که در این زمینه نیز نمی‌توان به طور قطع و یقین از هم اکنون شکست ترامپ را پیش‌بینی کرد و حتی در صورت شکست ترامپ و روی کار آمدن دولتی دیگر در آمریکا (دولت حزب دموکرات) به ضرس قاطع از تغییر ۱۸۰ درجه‌ای سیاست خارجی دولت ایالات متحده آمریکا در قبال ایران مطمئن بود.

در جمع‌بندی بهتر است به این نکته اشاره شود که ۱۰ ماه مورد اشاره رییس سازمان حفاظت از محیط زیست به هر جهت می‌بایست یک پایه استدلالی و منطقی در ذهن ایشان داشته باشد و بهتر است “کلانتری” در این باره روشنگری کند و توضیح دهد که این ۱۰ ماه را بر چه مبنایی مطرح کرده است و مثلا چرا نگفته است ۱۲ یا ۸ ماه آینده؟!

اخبار مرتبط

نظرات

ســــــر مقـــــالـــــــــه

روزنامه ایران؛

تریبون رسمی و مسئولیت نقد

تردیدی نیست که جامعه ایران دچار مشکلات گوناگونی است. برخی از این مشکلات عام و فراگیر است، به‌طوری که کشورهای صنعتی و پیشرفته نیز درگیر آنها هستند، هرچند ابعاد درگیری با مشکلات در هر کشوری با کشور دیگر تفاوت دارد. برخی از مشکلات نیز خاص ایران یا کشورهای معدودی است. بنابراین هدف هیچکس نباید پوشاندن مشکلات و خطاها باشد. ولی آیا این امر بدان معناست که صبح تا شب خودمان را درگیر این مشکلات کنیم و امکان دیدن بخش‌های پر لیوان را از خود سلب کنیم؟ شاید از مخالفان انقلاب و کشور و براندازان انتظار این رفتار باشد که مثل مگس فقط روی زخم‌ها بنشینند و از آن ارتزاق کنند. این رفتار آنان غیر طبیعی نیست، ولی انتظار می‌رود که صاحبان تریبون‌های رسمی در عین حال که به مشکلات جامعه می‌پردازند و درست هم هست، البته مشروط بر اینکه منصفانه اظهار نمایند، ولی در عین حال باید نقاط مثبت و روشن جامعه را نیز فراموش نکنند و آنها را هم ببینند. مگر نه اینکه رهبر معظم انقلاب درباره انعکاس اقدامات مثبت بارها تأکید کرده‌اند، خوب چه کسی باید این وظیفه را انجام دهند؟ فقط که دولت نباید از اقدامات خود تعریف و تمجید کند. بلکه این وظیفه کسانی است که از تریبون‌های رسمی انتقاد می‌کنند، باید در کنار انتقادات، نقاط قوت و برجسته را نیز بیان کنند. تا تعبیر بدی از آن تریبون نشود. نمونه روشن آن خط آهن قزوین به رشت است که یکی دیگر از مراکز استان‌های کشور که از استان‌های مهم است را به شبکه ریلی کشور وصل کرده است. نه فقط این خط که در طول دوره این دولت، رکورد احداث خطوط ریلی شکسته شده و به میانگین سالانه ۵۰۰ کیلومتر رسیده است که رقم بسیار قابل توجهی است. مگر نه اینکه یکی از سیاست‌های کلان و ابلاغی رهبر معظم انقلاب در اقتصاد مقاومتی و برنامه ششم توسعه افزایش خطوط ریلی و بالا رفتن سهم راه‌آهن در حمل و نقل مسافر و بار است؟ و مگر نه اینکه این همه تصادفات جاده‌ای و مصرف سوخت بالا داریم و مگر نه اینکه در دولت‌های قبلی، بویژه در دولت اصول‌گرا، توجهی اندکی به این صنعت شد در حالی که بیشترین درآمدهای نفتی تاریخ ایران را داشتند، پس چرا باید مهم‌ترین مسأله تریبون رسمی نماز جمعه به گوشت نخوردن بخشی از مردم خلاصه شود؟ چرا افتتاح پروژه‌های بزرگ عسلویه یا موارد مشابه در این تریبون‌ها دیده نمی‌شود؟ فقط در سال گذشته و امسال مراکز استان‌های، همدان، کرمانشاه، آذربایجان غربی و گیلان به شبکه ریلی متصل شده‌اند. موضوعی که همواره برای مردم این استان‌ها در حد آرزوهای چند ده ساله تلقی می‌شد، اکنون محقق شده است. چرا تریبون نماز جمعه در این موارد ساکت است؟ مسأله فقط این نیست. اگر تاریخ این تریبون‌ها نشان می‌داد که آنان همواره بر نارسایی‌ها و انتقادات تأکید داشته‌اند و هیچ‌گاه نقاط مثبت و نیمه پر لیوان را ندیده‌اند، باز هم می‌پذیرفتیم، هرچند این کار نادرست است که از اموال عمومی استفاده شود و علیه یک بخش ...

جدیدترین خبرها