رفتن به بالا

سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • سه شنبه ۲۳ مهر ۱۳۹۸
  • الثلاثاء ۱۵ صفر ۱۴۴۱
  • 2019 Tuesday 15 October
اوقات شرعی

در هفته گذشته شاهد افزایش تنش نظامی بین تهران و واشنگتن بودیم. مطابق با گزارش ها رئیس جمهور آمریکا با انجام یک حمله سایبری علیه ایران در واکنش به سرنگونی پهپاد جاسوسی آمریکا موافقت کرده بود. این موضوع نشان می دهد که شیوه جنگیدن نبردهای مدرن تغییر کرده است.

دیوید باند در فایننشال تایمز نوشت: در هفته گذشته شاهد افزایش تنش نظامی بین تهران و واشنگتن بودیم. مطابق با گزارش ها رئیس جمهور آمریکا با انجام یک حمله سایبری علیه ایران در واکنش به سرنگونی پهپاد جاسوسی آمریکا موافقت کرده بود. این موضوع نشان می دهد که شیوه جنگیدن نبردهای مدرن تغییر کرده است.

به گزارش سرویس بین الملل «حامی خبر»؛ در ادامه این مطلب آمده است: هدف از این حمله سایبری از کار انداختن سیستم های موشکی تهران پیش از عملیات هوایی نیروهای مسلح آمریکا علیه سه موضع نامشخص در داخل ایران بود. البته ترامپ در دقایق نهایی این عملیات را لغو کرد.

تاکتیک های جنگی آمریکا نشان می دهد که درگیری احتمالی با ایران شباهتی با مداخلات نظامی گذشته در عراق و افغانستان نخواهد داشت.

ست جونز، محقق سیاسی در اندیشکده مرکز مطالعات بین المللی و استراتژیک در این ارتباط گفت: «سرنگون کردن نظام ایران از طریق عملیات نظامی در بین گزینه های واشنگتن قرار ندارد. ترامپ یا اعضای کابینه اش تمایلی به تکرار تجارب گذشته در عراق و افغانستان ندارند».

ترامپ در سال های ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ با انجام حملات محدود علیه مواضع رژیم بشار اسد در سوریه در پاسخ به کاربرد تسلیحات شیمیایی موافقت کرد. در سال ۲۰۱۶ نیز حملاتی علیه سایت های رادار حوثی های تحت حمایت ایران در یمن انجام شد. بنا بر این، آمریکا می تواند از همین تاکتیک علیه ایران استفاده کند.

هنری بوید، تحلیل گر سیاسی در اندیشکده بین المللی مطالعات استراتژیک در این ارتباط گفت: «دولت ترامپ باید از تجارب خود در سوریه و یمن استفاده کند. گزینه های پیش رو میتوانند حمله به سایت های رادار باشند. آمریکا می تواند از این طریق به ایران نشان دهد که اقدامات آن ها را بی پاسخ نخواهد گذاشت».

البته آمریکا در گذشته دست به حملات سایبری علیه ایران زده است. آمریکا و اسرائیل از ویروس کامپیوتری استاکس نت برای حمله و نابود کردن سانتریوفیوژهای فعال در تاسیسات غنی سازی اورانیوم در سایت هسته ای نطنز استفاده کردند.

اما یکی از مشکلات استفاده از حملات سایبری علیه مراکز نظامی ایران این است که سطح کارایی آن ها را نمی دانیم. جونز در این ارتباط گفت: «حملات سایبری در مقایسه با حملات نظامی مستقیم کمتر مورد توجه رسانه ها قرار می گیرند و مقامات دولتی اطلاعات محدودی در مورد نتایج آن ها منتشر می کنند».

حال این سوال مطرح است که آیا چنین تاکتیک هایی می توانند پیام دلخواه واشنگتن را به تهران منتقل کنند. در حال حاضر باید راهی برای کاهش فشار در منطقه پرتنش خلیج فارس پیدا شود.

در ماه گذشته تنش ها بین دو کشور بعد از وقوع مجموعه ای از حوادث شدت پیدا کردند. هفته گذشته سپاه پاسداران ایران یک پهپاد جاسوسی ۱۳۰ میلیون دلاری آمریکا را هدف قرار داد. پیش از این نیز چندین نفت کش تجاری در نزدیکی تنگه هرمز هدف قرار گرفته بودند. دولت ترامپ ایران را به عنوان مسئول اصلی این حملات معرفی کرده است.

پنتاگون در طول دو ماه گذشته ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن و حداقل سه ناو نابودگر کلاس آرلیگ برک را به منطقه اعزام کرده است. علاوه بر این، بمب افکن های بی-۵۲ در پایگاه نظامی آمریکا در قطر و جنگنده های F35A و F15 در امارات مستقر شده اند. ناوگان پنجم نیروی دریایی آمریکا در بحرین و تفنگداران دریایی واحد اعزامی ۲۲ ارتش نیز در ناو تهاجمی آبی-خاکی کیرسارج حضور دارند.

اما شاید این نیروهای نظامی متعارف کاربرد زیادی در مقابل ایران نداشته باشند، زیرا آن ها تلاش خواهند کرد که به جای نبرد زمینی با نیروهای آمریکایی از گروه های نیابتی و قابلیت های موشک های بالستیک خود بهره بگیرند.

موسسه بین المللی مطالعات استراتژیک در گزارش سالانه خود نتیجه گیری کرد که ایران از طریق متحدان و گروه های نیابتی از جمله حوثی های یمن و سازمان حزب الله در لبنان به نفوذ بالایی در منطقه دست پیدا کرده است. در صورتی که آمریکا به مراکز نظامی داخل حمله کند، ایران و متحدانش منافع آمریکا در منطقه یا اسرائیل را هدف قرار خواهند داد.

جونز در این ارتباط گفت: «ایران از دهه ۱۹۸۰ خیلی بر روی تقویت نیروهای متعارف خود سرمایه گذاری نکرده است. ارتش، نیروی هوایی و نیروی دریایی بودجه شان به خاطر تحریم های آمریکا کاهش یافته است».

مطابق با گزارش منتشر شده توسط موسسه بروکینگز، ایران دارای ۱۵ نوع موشک بالستیک است که بین ۲۰۰ تا ۶۰۰۰ کیلومتر برد دارند. ایران همچنین یک موشک ضد کشتی جدید توسعه داده است که در ماه فوریه آن را آزمایش کرد.

به همین خاطر آمریکا چاره ای ندارد جز اینکه به حملات محدود از جمله حملات هوایی، حملات سایبری استراتژیک یا فشارهای اقتصادی روی بیاورد. جونز در این ارتباط گفت: «به نظرم در حال حاضر دولت ترامپ ترجیح می دهد که جنگ خود را با ایران از طریق تحریم های اقتصادی پیش ببرد. آن ها حتی تمایلی به استفاده از نیروهای نظامی غیر مستقیم نیز ندارند».

تحلیلگران همچنین اشاره می کنند که ایران قابلیت های تهاجمی سایبری خود را تقویت کرده است. کارشناسان امنیت سایبری، ایران را مسئول حمله سال ۲۰۱۲ علیه شرکت های عربستان سعودی معرفی کرده اند. این حملات با استفاده از ویروسی با نام شامون انجام شدند. سال گذشته نیز حمله مشابهی پیاده سازی شده بود.

کریستوفر کربز، مدیر دپارتمان امنیت سایبری امریکا در هفته گذشته در مصاحبه با رسانه ها گفت: «شکی وجود ندارد که سطح فعالیت های سایبری ایران افزایش یافته اند. عوامل ایران و نیروهای نیابتی آن ها تنها به دنبال سرقت اطلاعات نیستند و عملیات های تهاجمی تخریبی زیادی را علیه ما انجام داده اند.»

اخبار مرتبط

نظرات

ســــــر مقـــــالـــــــــه

عباس عبدی؛

حمله به آرامکو و بحران امنیت رژیم صهیونیستی

حمله پهپادی به‌مهم‌ترین مرکز امپراطوری نفتی عربستان، یعنی آرامکو بازتاب‌های سیاسی بزرگی داشت و این بازتاب‌ها تازه آغاز شده است و احتمال می‌رود که در روزها و هفته‌های آینده ابعاد بزرگ‌تری نیز پیدا کند ولی به‌نظر می‌رسد که این حمله موجب تغییر دکترین‌های دفاعی منطقه شود بویژه دکترین دفاعی اسرائیل را به کلی با سؤال مواجه خواهد کرد.  واقعیت این است که تعدادی پهپاد و احتمالاً موشک از نقطه‌ای که معلوم نیست کجاست به سوی مراکز نفتی شلیک شده یا به پرواز در آمده‌اند. مبدأ اولیه ارسال آنها تا محل اصابت حداقل ۵۰۰ کیلومتر و حداکثر تا ۱۲۰۰ کیلومتر فاصله داشته است تعداد آنها زیاد و حداقل ۱۲ فروند بوده است. در این فاصله هیچ رادار و ماهواره‌ای آنها را ردیابی نکرده و هشدار نداده یا اقدامی نکرده است هنوز هم نمی‌توانند با قاطعیت بگویند که از کجا شلیک شده است. آنها از دفاع ضد هوایی پیشرفته پاتریوت عبور کرده‌اند. از همه مهمتر اینکه با دقت تمام اهداف تعیین شده را به‌صورت نقطه زنی مورد اصابت قرار داده‌اند. این امر به معنای آن است که تاریخ مصرف دکترین دفاعی و امنیتی موجود در کشورهای منطقه و حتی فرامنطقه به پایان رسیده است. در این مرحله سؤال بنیادین این نیست که عربستان یا کشورهای دیگر چه پاسخی به این حمله بدهند یا ندهند؟ پرسش اصلی این است که آیا آنان  در ادامه نیز قادر به دفاع از خود هستند یا همچنان سپر دفاعی آنان قابل عبور است؟ این مشکل بیش از هر جایی گریبان اسرائیل را خواهد گرفت چون اسرائیل تنها رژیم منطقه است که فاقد عمق استراتژیک و گستره جغرافیایی است. به همین علت از قدیم در پی ایجاد خطوط مرزی فرضی امنیتی با دایره‌هایی به شعاع‌های گوناگون بود و اجازه نمی‌داد که ارتش‌های عربی از این مرزهای مجازی و با ویژگی‌های مورد نظر اسرائیل عبور کنند یا خطوط قرمز اسرائیل را نقض نمایند. ولی حضور پهپادها و موشک‌های نقطه‌زن کل معادلات دکترین دفاعی اسرائیل را زیر و رو کرده است در حقیقت اکنون دشمن اصلی و بالفعلِ اسرائیل؛ نه کشورهای سوریه، اردن، مصر، عراق، عربستان و غیره است که هر کدام دارای ارتش‌های منظم هستند بلکه انواع و اقسام گروه‌های نظامی و شبه نظامی کوچک و متوسط هستند که در مرزهای اسرائیل مستقر هستند و ابزارهای آنان برای مبارزه علیه اسرائیل نه توپ‌های صحرایی و تانک‌های بزرگ و بالگردها و هلیکوپترهای جنگی موجود در ارتش‌های کلاسیک که نیازمند یگان‌های‌های رزمی و فرودگاه‌های جنگی و غیره است که کوچک‌ترین تحرکشان در دیدرس ماهواره قرار دارند؛ بلکه آنان براحتی می‌توانند پهپادها را ساخته و از هر محلی آنها را به پرواز درآورند و از طریق دستگاه‌های موجود الکترونیکی و حتی تلفن همراه آنها را به سوی هدف مورد نظر خود هدایت کنند و هر نوع تسلیحاتی اعم از منفجره یا بمب‌های شیمیایی و غیره را روی آنها سوار نمایند. این نوع مقابله نیازی به ارتش‌های منظم و کلاسیک ندارد و شاید بتوان گفت این تحول مثل تحولات مشابه موجب دموکراتیک ...

جدیدترین خبرها