رفتن به بالا

سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • پنجشنبه ۳۰ آبان ۱۳۹۸
  • الخميس ۲۳ ربيع أول ۱۴۴۱
  • 2019 Thursday 21 November
اوقات شرعی

در اواخر ماه ژوئن و در حاشیه نشست «گروه ۲۰» در اوزاکای ژاپن، مکرون اعلام کرد که قرار است با پوتین دیدار و گفت وگو کند. پس از اینکه دو رهبر با یکدیگر گفت وگوی طولانی داشتند. اما او درباره زمان دقیق این گفت وگوها صحبتی نکرد.

خبرگزاری فرانسه به نقل از یک مقام فرانسوی که نامی از آن نبرده، موضوع ایران را یکی از دستور کارهای اصلی دیدار آتی «امانوئل مکرون» رییس جمهوری فرانسه و «ولادیمیر پوتین» رییس جمهوری روسیه پیش از نشست سران «گروه ۷» عنوان کرد.

به گزارش ایرنا به نقل از خبرگزاری فرانسه، پاریس تمایل دارد که مسکو از روابط گرم خود با تهران برای جلوگیری از تشدید تنش ها در منطقه استفاده کند.

از زمان خروج یکجانبه واشنگتن از توافق هسته ای ایران در سال ۲۰۱۵ موسوم به برنامه جامع اقدام مشترک (برجام)، تنش ها افزایش یافته است.

درخواست پاریس از مسکو برای پاسخ به پیشنهادهای اوکراین

پایان دادن به بحران اوکراین دیگر دستور کار مکرون در دیدار آتی خود با پوتین است.

خبرگزاری فرانسه در این باره نوشت: پاریس از پوتین خواسته تا قبل از مذاکرات با مکرون، به پیشنهادات اوکراین پاسخ دهد.

فرانسه امیدوار است «ولادیمیر پوتین» رئیس جمهوری روسیه به اقدامات «ولادیمیر زلنسکی» همتای اوکراینی خود برای پایان دادن به درگیری پنج ساله در شرق این کشور پاسخ مثبت دهد.

خبرگزاری فرانسه نوشت: این نشست(مکرون و پوتین) فرصتی اساسی برای رییس جمهوری فرانسه فراهم می کند تا قبل از میزبانی اجلاس سران «گروه ۷» که از دوم تا چهارم شهریور ماه (۲۴ تا ۲۶ اوت) در بیاریتز واقع در جنوب غربی فرانسه برگزار می شود، بتواند زمینه های مشترکی با پوتین بیاید.

روسیه پس از الحاق کریمه در سال ۲۰۱۴ از «گروه ۸» حذف شد؛ مداخله نظامی روسیه در اوکراین و الحاق کریمه به خاک این کشور موجب شد که رهبران هفت کشور بزرگ صنعتی عضویت روسیه در «گروه ۸» را به حالت تعلیق درآورند.

به گفته آنها روسیه در صورت تغییر رویه می‌تواند جایگاه خود را بازیابد.

این مقام فرانسوی که خواست نامش فاش نشود، به خبرگزاری فرانسه گفت: “ولادیمیر زلنسکی رئیس جمهوری اوکراین پیشنهادهایی را ارائه کرده که به نظر ما رئیس جمهور پوتین باید به روشی دلگرم کننده به این پیشنهادها پاسخ دهد.

مکرون علاقه زیادی به میانجیگری برای پایان دادن به درگیری در شرق اوکراین که از سال ۲۰۱۴ آغاز شده نشان داده است.

خبرگزاری فرانسه نوشت: امانوئل مکرون رئیس جمهوری فرانسه قرار است روز دوشنبه ۲۸ مرداد ماه میزبان ولادیمیر پوتین رییس جمهوری روسیه برای مذاکره در محل اقامت تعطیلات تابستانه خود در بیاریتز باشد؛ یک دیدار دو جانبه نادر توسط مرد قدرتمند روس با غرب پس از سالها افزایش تنش ها.

این مقام فرانسوی گفته، ما تلاش های خود را در مورد اوکراین بویژه در “قالب نرماندی” که روسیه ، اوکراین ، فرانسه و آلمان را تشکیل می دهد، تشدید خواهیم کرد.

این مقام افزود: انتخاب زلنسکی به عنوان رئیس جمهوری اوکراین برخی فضاها برای مانور دادن را در اختیار ما قرار می دهد.

زلنسکی پیشنهاد داده تا با پوتین برای مذاکرات چهره به چهره دیدار کند و گفته “بیایید این کار را بکنیم” و هفته گذشته وقتی چهار سرباز اوکراینی در یک حمله نارنجکی کشته شدند، با پوتین به صورت تلفنی صحبت کرد.

زلنسکی گفت: “من فوراً با او تماس گرفتم و به او گفتم که این مساله ما را به صلح نزدیک نمی کند.”

خبرگزاری فرانسه نوشت: از سال ۲۰۱۴ تاکنون حدود ۱۳ هزار نفر در جنگ بین نیروهای اوکراینی و جدایی طلبان تحت حمایت روسیه کشته شده اند.

«امانوئل مکرون» رئیس جمهوری فرانسه چندی پیش اعلام کرده بود که روز ۲۸ مرداد ماه با ولادیمیر پوتین رییس جمهوری روسیه دیدار می کند.

این دیدار پیش از نشست سران «گروه ۷» در فرانسه و به دعوت مکرون صورت می گیرد.

فرانسه در سال ۲۰۱۹، ریاست «گروه ۷» متشکل از سران بریتانیا، کانادا، آلمان، ایتالیا، ژاپن و ایالات متحده را بر عهده دارد.

در اواخر ماه ژوئن و در حاشیه نشست «گروه ۲۰» در اوزاکای ژاپن، مکرون اعلام کرد که قرار است با پوتین دیدار و گفت وگو کند. پس از اینکه دو رهبر با یکدیگر گفت وگوی طولانی داشتند. اما او درباره زمان دقیق این گفت وگوها صحبتی نکرد.

مکرون در آن زمان به خبرنگاران گفته بود که معتقدم در چارچوب «گروه ۷» ضروریست ما این ابتکار را با روسیه در نظر بگیریم تا بتوانیم تمام اشکال همکاری در مورد موضوعات کلیدی اعم از بی ثباتی یا درگیری را بدون محدودیت و بدون بستن در کشف کنیم.

اخبار مرتبط

نظرات

ســــــر مقـــــالـــــــــه

عبدالله گنجی؛

خصایص یک آشوب

قبل از اینکه به خصایص آشوب اخیر پرداخته شود و برای اینکه نگارنده به سوگیری و ندیدن همه ابعاد ماجرا متهم نشود، ذکر سه مقدمه لازم و ضروری است. یکم: درست است که اعلام ساعت شروع سهمیه‌بندی بنزین به خاطر احتمال هجوم به پمپ بنزین‌ها قدری احتیاط‌آمیز است، اما دولت باید از چند ماه قبل مردم و مراجع را توجیه می‌کرد که قواعد این کار چیست و آورده آن برای ملت چیست و نیز تجربه ذی‌قیمت دولت قبل را در این زمینه‌ها به کار می‌گرفت.  سکوت مطلق دولتیان و بعضاً خلاف‌گویی –حتی ۴۸ ساعت قبل از اجرا- نابخشودنی و واجد عذرخواهی است. دوم: توجه به ابعاد روانشناسی و جامعه‌شناسی این «پدیده جدید» ضروری است. تنفر، اساس شکل‌گیری رفتار خشن است. تولید تنفر دو حالت ممکن دارد، یا فرد به دشمنان بنیان‌کن تعلق دارد که تنفر او درونی شده است یا احساس تبعیض او را به شدت آزار می‌دهد. شهرهای اقماری تهران کانون آشوب بود، بنابراین بررسی وضعیت بخشی از افرادی که روزها برای کار به پایتخت می‌آیند و به زندگی‌های لاکچری خدمت می‌کنند تا درآمد ناچیزی بگیرند و شب‌ها به حاشیه بروند، بسیار قابل مطالعه است. افرادی که در فضای بیکاری، مسافرکشی با پراید را برگزیده‌اند، اما در هیچ سامانه‌ای نیستند، اکنون احساس می‌کنند به خط آخر رسیده‌اند و باید در تحلیل نهایی مسئله مدنظر قرار گیرد که این‌ها معترض واقعی محسوب می‌شوند. سوم: خوشبختانه همه مسئولان کشور بر حق اعتراض تأکید دارند و باور نگارنده این است که سعه صدر آن هم وجود دارد، اما هیچ سازوکاری در کشور نیست تا در سایه آن میدان برای آشوبگران نا امن شود، بنابراین اگر اصرار حاکمیت بر تفکیک اعتراض از آشوب است، باید حداقل مکان و تابلوی اعتراضی را هویت دهد و سازوکار آن را فراهم کند وگرنه آشوبگر در کمین معترض نشسته است تا پرچم خود را جای پرچم او نصب و بستر آماده را مصادره کند و بازتاب واکنش حاکمیت را «مقابله با معترضان» اعلام کند. اما آشوب اخیر دارای خصایص و ویژگی‌های منحصربه‌فردی است که نمی‌توان آن را ندید و آن را صرفاً اعتراض مشروع نسبت به یک تصمیم دانست. گرچه معترضانی هم بودند که صدای‌شان گم شد و در فتنه و آشوب محو شدند، اما آنچه بسیار مهم است طبقه متوسط در آن حضور نداشتند. ۱- خشن بودن رفتار یا «خشونت سازمان‌یافته» از ویژگی‌های منحصربه‌فرد اغتشاشات اخیر بود. سطح و عمق خشونت در نوع خود بی‌سابقه است. میزان تخریب‌ها و تلفات انسانی مؤید این مهم است. نسبت تخریب‌ها با میزان جمعیت حاضر نسبتی ندارد. ۲- اصرار به حرکت‌های پرجمعیت در این آشوب‌ها وجود نداشت. اصولاً جمعیت عمده در هیچ‌جا مشاهده نشد و نداشتن عقبه مردمی و محدود بودن جمع‌ها نشانه عبور از اعتراض و ورود به عرصه آشوب بود که البته این خصیصه شبیه حوادث ۱۳۹۶ نیز بود. ۳- شعار و مطالبه‌ای که باید مسئولان بشنوند، کمتر داده شد. اصولاً شعار و مطالبه قابل شنیدن کمتر یافت شد. آنچه قابل مشاهده است تخریب حداکثری است. می‌توان گفت تخریبگران احساس تعلقی ...

جدیدترین خبرها